Onno-sven Tromp – Fantoomregen (recensie + interview). 

Peter van Vriesland gaat naar Tanzania. Daar moet hij een hulpproject zien te redden.  Hij komt terecht op plaatsen die niet erg toeristisch zijn. Hotelkamers zijn vies. Het eten valt tegen. Hij ziet met eigen ogen dat mensen arm zijn. Toch willen ze graag geld verdienen. Het noodlot lijkt hem te achtervolgen op zijn reis. Hij rijdt mee met wegpiraten, krijgt vreemde ziektes en komt terecht bij een genezer.  Eenmaal op zijn bestemming aangekomen komt hij erachter dat er iets goed mis is.

Hij geeft niet op en wil alles uit de kast halen om zijn verblijf in Tanzania tot een goed einde te brengen. Maar in Afrika is alles anders. Je voelt met hem mee.

De cover is prachtig. De sfeer van het boek komt zo goed naar voren.  Het zou zomaar een scène uit het boek kunnen zijn.

De titel is ook erg mooi gekozen.  Het gaat je duidelijk worden. Ik vind het altijd geweldig als een titel echt bij het boek past. En deze titel is perfect gekozen!

In dit boek zit veel humor. Ik heb af en toe echt enorm moeten lachen. Het is heel apart dat dit verhaal met je emoties aan de haal gaat. De auteur zet je ook aan het denken. Wij hebben het namelijk erg goed hier. In Tanzania moeten mensen overleven.  Soms doen ze elkaar dingen aan, waar wij enorm van schrikken.  Ze doen alles voor een beetje geld. Wij kunnen het ons niet voorstellen .

De auteur heeft zelf in het land gewoond en dat kun je aan alles merken.  Ik vraag me nu wel af of hijzelf ook naar die kapper in zijn verhaal is geweest . Ik geef het 4 dubbel en dwars verdiende sterren. Ik hou van dit soort  verhalen!
********Interview *********
Hoe voelt dat om je boek voor het eerst in je handen te kunnen houden?

Ik heb al eerder boeken uitgegeven (dichtbundels, schrijverswandelgidsen, essays), maar nog niet eerder een roman. Het blijft altijd een bijzonder moment om je boek in handen te krijgen. Het geeft ook rust: nu is het boek echt af!

Hoe kwam je op het idee voor dit verhaal?

Ik heb twee jaar in Tanzania gewoond en alle indrukken waren zo overweldigend, dat ik er wel een boek over móést schrijven. In Nederland komen er meestal gedichten in me op, maar Afrika zit zo vol verhalen, dat er een hele roman in me opborrelde.

Hoe kwam je op de namen van de hoofdpersonen, en lijken ze op iemand uit je omgeving?

Mijn hoofdpersoon Peter van Vriesland ontleent zijn naam aan het feit dat ik gedoopt schijn te zijn en de doopnaam Peter heb gekregen. En ik ben in Friesland opgegroeid. (En toch lijkt die hoofdpersoon qua karakter minder op mij dan je zou denken.) De andere personages ontlenen hun namen aan Tanzanianen die ik heb ontmoet, maar ook zij verschillen van de werkelijke personen.

Hoe ging het schrijfproces in zijn werk (maak je aantekeningen, tabellen of heb je zelfs foto’s in je hoofd, of gebruik je foto’s van internet?

Ik schrijf vooral intuïtief, net als in mijn gedichten. Ik maak dus geen schema vooraf. Aan de hand van mijn herinneringen ontstond er vanzelf een roman. Deze manier van werken heeft als nadeel dat je meer moeite moet doen om van het verhaal een eenheid te maken en de opbouw te bewaken. Flink kneden en schaven dus.

Hoe lang schrijf je per dag,en hoelang heb je over dit boek gedaan?

Over Fantoomregen heb ik met ruime tussenpozen twaalf jaar gedaan. Ik schrijf vrijwel elke dag, maar meestal zijn dat gedichten. Mijn roman was (is?) nooit af, ik bleef er aan werken. Ooit was het boek bijna twee keer zo dik. Schrijven is schrappen.

Wie heeft de cover gemaakt en heeft de cover een betekenis?

De foto voor de cover heb ik zelf gemaakt. Er staat een Euphorbia op, een boomgrote plant, die je in het binnenland van Tanzania kunt zien. Ik vind het een mooi, eigenzinnig beeld van de omgeving waarin een groot deel van Fantoomregen zich afspeelt.

Wat vindt jij zelf het leukste van het boek, of wat raakt jezelf het meeste uit je verhaal?

Ik heb veel bewondering voor het doorzettingsvermogen van mijn hoofdpersoon. Hij is opgezadeld met een vage opdracht en gaat toch vol energie op onderzoek uit bij een hulpproject. Zijn missie kan eigenlijk alleen maar mislukken, maar dat weerhoudt hem er niet van om in zijn eentje diep het binnenland van Tanzania in te trekken.

Ben je op pad gegaan en heb je plaatsen bezocht om inspiratie op te doen, zo ja waar heen?

Op 95% van de plekken die in Fantoomregen voorkomen, ben ik zelf geweest. Ik heb in twee jaar veel door Tanzania gereisd. Ook ben ik er later nog een paar keer op vakantie geweest.

Heeft het boek een boodschap?

Fantoomregen is te vergelijken met het meesterwerk Nooit meer slapen van W.F. Hermans. Daarin gaat ook iemand op pad voor een zinloze zoektocht, en dat heeft een indrukwekkende roman opgeleverd. Moraal: het is niet erg om te mislukken, als je het maar op een mooie en meesterlijke manier doet!

Een Boodschap aan je lezers en de leden/volgers van deze site/pagina:

Ik wens natuurlijk iedereen veel plezier bij het lezen van Fantoomregen! Ga met de hoofdpersoon mee op reis door Tanzania. Verken eerst de kustplaats Dar es Salaam en trek daarna het binnenland in. Met veel doorzettingskracht en geduld bereik zal je uiteindelijk je bestemming bereiken. Of was dat niet waar je zijn wilde?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s