Jean-Paul Dullers – Hondenleven

Dit is een verhaal, grotendeels gezien door de ogen van een hond. Dit zorgt voor veel humor, mar ook liefdevolle momenten. Ik heb er van genoten, honden delen lief en leed met mensen. Als ze zouden kunnen praten….. dan denk ik dat ze ons nooit zouden voorliegen. Oscaar komt terecht bij excentrieke mensen, zij maken vanalles mee. Hij verteld over zijn familie en de andere honden om hem heen. Hoe ziet Hij zijn baasjes? En begrijpt hij de mens eigenlijk wel? Zijn baasje is halverwege het boek dol op wandelen en koersen met zijn trouwe viervoeter. Oscaar zelf gaat mee om zijn baas een plezier te doen. Het is allemaal leuk en interessant om te lezen, maar op een moment was ik als lezer ook moe, zodra ik het woord koers hoorde. Arme Oscaar, lol.

Er zitten ook aangrijpende momenten in, houdt de tissues bij de hand , lieve lezer! Het is erg aangrijpend. Het leest af en toe een beetje apart, omdat er veel vlaamse woorden inzitten. Deze moest ik opzoeken. Door het Vlaams, ging ik Oscaar een beetje zien horen praten als Samson (van Gert), ergens vond ik dat ook wel bij hem passen.

Een heerlijk boekje om te lezen als je afleiding zoekt en je afvraagt hoe een hond in het leven staat. Misschien ben je jaloers, misschien ook niet. Ik geef het 3,5*** cijfer 7!