Het dagboek van Renia Spiegel

Vanaf 1938 tot en met 1942, schreef Renia in haar dagboek. Het geeft een goed beeld over de beginjaren van de oorlog. Hoe kwam de oorlog langzaam maar zeker op gang en werd het voor een jong joods meisje als Renia steeds gevaarlijker?

Tot op de helft is het een echt meisjes dagboek. Ze heeft het over school, het missen van haar moeder en zus. Kalverliefde, verliefd,worden, uitgaan feestjes. De oorlog is naar de achtergrond verdrongen. Ze heeft er nog niet veel last van. Maar als de oorlog omslaat naar de andere kant, wordt haar leven ineens heel anders. Ze is bang om opgepakt te worden, en dat ze naar het Ghetto moet. Ook zij ontkomt er niet aan, helaas. Het leven daar is heel onzeker. Steeds meer joden worden er op transport gezet. Elke keer als de lijst voorgelezen wordt, is ze doodsbang.

Het leven is heel erg onzeker. Dit boek sleept je mee door herkenbare dingen uit je eigen jeugd, maar ook door emoties, die echt verschrikkelijk zijn. De reden waarom het dagboek stopte in 1942, zag ik niet aankomen. Renia haar geliefde Zygmunt, hij heeft het boek afgeschreven, samen met een aantal verhalen van haar zus en moeder.

De vele persoonlijke foto’s, geven een goede kijk op dit bijzondere meisje. En jij had haar kunnen zijn. Dat speelt steeds door je hoofd.

Er staan veel aangrijpende gedichten in. Maar ook zijn sommige dagboekstukken, warrig geschreven. Door een tiener met haast. Je moet dan wel je koppie erbij houden, anders kan het verwarrend zijn, voor jou als lezer.

Je voogt het verhaal van een meisje, dat soms erg kinderachtig overkomt ( wat ik echt irritant vond) tot het moment dat ze gedwongen wordt om op te groeien tot een vrouw. Deze groei is echt mooi te volgen. Het is een verhaal dat de wereld in moet. Een verhaal van een vrouw, die jij had kunnen zijn. Het raakt je, dat kan niet anders. 4 sterren.****