Handboek Dierenwelzijn

Soms kan een boek je met de neus op de feiten drukken. Maar dit boek maakt veel bij mij los. Dieren hebben geen stem , daarom moet er meer aan dacht komen voor dierenwelzijn.

Ik zelf hou van dieren. Maar er zijn genoeg mensen die dat niet doen.

Je vraagt je weleens af: wie zijn de echte beesten?

Jij hebt namelijk een keuze. … Een dier niet.

Ik kom zelf vaak in Hoenderdael, het ligt in mijn dorp. Daar vangen ze vaak dieren op. Bijvoorbeeld beren die door de mens werden gefokt om later af te schieten. Maar ook vangen ze bij stichting leeuw grote katachtige op. De stichting zit in het park. Je ziet wat mensen deze prachtige dieren aan gedaan hebben. Ik ben ook tegen circus dieren… gelukkig krijgen ze een kans op een nieuw of beter leven, door de liefde van de mens. En ze gaan vaak weer terug naar het wild. Mogen zich weer wilde dieren voelen.

Maar in het dierenwelzijn boek stelt de auteur veel vreselijke dingen aan de kaak.

Hoe gaan wij werkelijk met dieren om? Het is om te huilen! Verschrikkelijk al dat leed. Proefdieren. Pelsdieren. Boerenbedrijven. Slachterijen. Het is gigantisch wreed. Met dit boek komt dat naar voren. Het is om te huilen.

Ik heb het boek niet uitgelezen. De foto’s werden me teveel van het goede. De waarheid is hard.

Ik ben blij dat er veel organisaties zijn die zich inzetten voor dieren. En de auteur dmv dit boek. Want het moet anders kunnen. Meer controle.

Dit moeten wij als mensen gaan doen. Sta op voor de dieren… En geniet van deze dieren in hun natuurlijke habitat. Voordat de mensheid ze allemaal laat verdwijnen.

Zorg goed voor je huisdier, je krijgt er zoveel liefde voor terug. De liefde van een dier is onvoorwaardelijk.

Denk eens na over het stukje vlees dat op je bord ligt…..
Denk eens na over al die dieren, die alleen maar pijn en angst kennen. Het is hartverscheurend.
Zij kunnen niet praten. Dus geef ik ze op deze manier een stem.

Ik heb het boek niet uitgelezen. Ik geef het ook geen sterren.

Dierenleed verdient geen enkele ster.

Wat is Dierenwelzijn?
Dierenwelzijn is op zijn mooist als wij om ze geven! En ze een kans krijgen op een mooi en goed leven!

Advertisements

Frank Bill- Donnybrook 


Donnybrook is een toernooi. Men vecht daar voor een grote geldprijs. Net zolang Tot er nog maar een vechtersbaas over is. Jarhead besluit om mee te gaan doen. Hij moet zijn kinderen eten geven. Dit toernooi winnen, dan zijn al zijn zorgen voorbij.  Maar er zijn meer vechters die precies hetzelfde  idee hebben. Ze gaan allemaal voor de winst.

Het duurt even voordat ze bij de Donnybrook aankomen. Eerst moeten ze er zien te komen. Dit is een absurde roadtrip, voor de deelnemers. Er vallen veel gewonden en doden. Het bloed en weefsel vliegen je regelmatig om de oren. Het Boek heeft weinig tot geen rustmomentjes. De actie blijft doorgaan. Niet vergeten adem te halen. 

Voor mij is het allemaal te veel van het goede. Er zijn ook behoorlijk veel personages, ze gebruiken veel drugs en zijn Niet op hun mondje gevallen. Het heeft een goede rode draad die je kunt volgen. Maar in miin ogen,  is het over the top. Het is ook niet echt een roman, ik vind het meer een thriller, met horror aspecten, omdat het erg bloederig is, van tijd tot tijd.

Je moet echt van dit soort verhalen houden. De auteur beschrijft alles levensecht en je ziet álles voor je. Op sommige momenten wil je dat liever niet. Er staat een scene in met een hond. Deze had ik liever niet gelezen. Ik kan namelijk niet tégen dierenleed. 

Het is wel enorm spannend en zit bomvol actie. Maar ik Kon mijn draai er niet goed in vinden. 3***

Winnen  (bij elke 100 nieuwe leden)!!!

De prijzenpot is goed gevuld. Bij elke 100 leden, op de facebookpagina die bij deze blog hoort, komt er een winbericht online op diezelfde facebookpagina : ik hou van historische leerzame boeken en romans. 

Wat kun je winnen?  Een prijs/prijsjes naar keuze. Bladwijzers, boeken en andere leuke goodies!

 Dus wordt snel lid! Verloting dmv lootjes. Alleen leden kunnen meedoen!

Hierboven Een Paar Voorbeelden Van Wat Je Kunt Winnen.  Maar er is veel meer!

Scott Kelly – Een jaar lang in de ruimte / een leven lang astronaut 

Astronaut Scott Kelly doet mee aan een proef. Een jaar in de ruimte, wat doet dat met het menselijk lichaam? Kunnen wij zo lang zonder zwaartekracht?  Dit alles omdat,  men in de toekomst een missie naar Mars wil sturen. Daarom moet een langer verblijf getest worden. Scott heeft een tweelingbroer die op aarde blijft. Ze doen allerlei tests bij beide broers, omdat ze genetisch gezien erg op elkaar lijken.

Scott vertelt uitgebreid over  De reis naar het ISS en over zijn jaar in de ruimte. Hij moet allerlei dingen testen. En heeft een druk dagelijks programma.  Hij ziet andere astronauten komen en gaan. Hij maakt ruimtewandelingen en geniet van het uitzicht op onze planeet. Hij maakt zich zorgen over de aarde en de mensen die erop leven. Hij moet ook zijn gezin een jaar lang missen. Als er iets gebeurt kan hij niet terugkeren naar de aarde. Hij moet zijn missie uitzitten.  Tot zijn spijt kan hij niet aanwezig zijn bij belangrijke gebeurtenissen. Maar hij kan zijn familieleden wel zo nu en dan spreken. 

Hij denkt ook veel terug. Waarom is Hij astronaut geworden? En hoe lang was de weg, om bij de NASA terecht te komen? Persoonlijk vind ik dit terugdenken, niet zo fijn. Was dan gewoon op chronologische volgorde zijn leven gaan beschrijven. Ik wil weten hoe het in de ruimte was, een jaar lang. En dan krijg je ineens weer een stuk terugdenken, bijvoorbeeld: naar zijn opleiding als piloot.

Als hij terug gaat naar aarde beschrijft hij ook alles. Het boek begint ook Na zijn terugkeer uit de ruimte. Je ziet dan hoeveel moeite hij heeft met zwaartekracht en hoe ziek hij ervan wordt.

Het is een leerzaam verhaal, ik ben benieuwd naar de eerste reis naar Mars. Want het lijkt misschien ver weg…. Maar Scott heeft in zijn jaar in de ruimte ook ruim 231 miljoen kilometer afgelegd. Hij was 340 dagen gewichtloos en heeft 10880 keer de zon op zien komen. 

Hij gebruikt mooie foto’s , om het nog echter te maken.

Het boek is een hardcover met losse omslag. 

Ik geef het een cijfer:7 , dat komt neer op 3,5 sterren!

Godfried Nevels – Dutch in the USA

 

2018-01-05 15.39.41.png

 

 

Ik kreeg tijdens de top2000 de drang om in dit boek te beginnen. Heerlijk met de radio aan, beginnen te lezen over bandjes die je kent (of niet). Het zijn persoonlijke verhalen van de muzikanten. Hoe hebben zij hun (kleine) succes in Amerika ervaren? Erg leuk en interessant om te lezen.
Door middel van foto’s, hitlijsten en aan het einde van een verhaal : een lijst met nog meer weetjes is het boek echt compleet. Er zullen verhalen in staan, die je verbazen. Verhalen die je raken of aan het lachen maken.
Besproken worden, in aparte hoofdstukken, o.a.: Tee-set, Shocking blue, Herman brood, Lois lane en Within temptation.
Wist jij bijvoorbeeld, dat de eerste single van Nirvana, een cover was van een Nederlandse band?
Waar kregen ze inspiratie van?
Wat vonden ze van Amerika?
Hadden ze heimwee tijdens hun tournees?
Zijn ze er rijk van geworden?
Hoe gingen ze om met drank en drugs?
De nuchterheid van Hollanders blijft je verbazen.
Herman Brood werd gezien als de nieuwe Mick Jagger, maar hij maakte een grote fout in de U.s.a.
Wie heeft er een liedje geschreven voor de Beach Boys?
Wie gingen er op tour met Prince?
Wie deed er 80 shows in 120 dagen?
Dit zijn vragen waar je antwoorden op krijgt en nog veel meer. Het leest best vlot en is een erg leerzaam kijkje in het leven, van Nederlandse muzikanten all the way in the U.s.a.
Ik geef het boek 4****

 

Sonn Franken – Scherm, mijn venster

In deze dichtbundel ga je mee op reis door het leven, van de dichter. Door middel van foto’s, voel je de sfeer van de gedichten nog meer . Mooie foto’s,  die allemaal  een verhaal vertellen. Ik denk Dat er voor iedereen tenminste een paar gedichten inzitten, waarin je het leven of dingen uit je leven zelf herkent. Er staan gedichten in die je raken en die je altijd bijblijven. Sommige gedichten geven je een gelukkig gevoel. Anderen nemen je mee, naar een donkere periode in je leven.

Het boek is ingedeeld in verschillende fases. Vooral genieten van het leven staat centraal. Ook is er aandacht voor de wielersport. Het laatste stuk zijn gedichten over dingen in het leven die indruk op je maken. En een van de allerlaatste gedichten, die heeft mij het meeste geraakt. Het heet de laatste reis. Zo voelt het om iemand te verliezen, waar je zielsveel van houdt. Dit is echt een gedicht, dat ik bij een afscheid van een geliefde zou willen voorlezen. 

Er staan ook gedichten in over ons vaderland en bijvoorbeeld Carnaval. De foto’s passen er goed bij. Zo vertel je gevoelens in woorden en beeld uitermate goed. Ik geef het 4****

(Gast)Recensie van Conny Schelvis : Mooi oud zijn /oud worden 

Gertrude Klinkhamer & Joke Roeleveld

Mooi oud zijn, mooi oud worden, een zoektocht

9789463383249/ 2017 uitgeverij Aspekt
Gertrude Klinkhamer (1948) werkte als verpleegkundige, docent geschiedenis, zakelijke directeur en de laatste vijftien jaar als trainer en coach. 

Joke Roeleveld (1942) was de laatste vijfentwintig jaar van haar werkzame leven ook werkzaam als trainer en coach en is nog steeds maatschappelijk actief. Ze zingt, beeldhouwt en schrijft. 
In de zomer raken twee vrouwen ( 68 en 73 jaar) met elkaar in gesprek over hoe zij oud willen worden. Dit gesprek is het begin van een bijzondere briefwisseling. Vragen over zingeving, ingrijpende veranderingen en angst voor verlies van gezondheid en relaties zijn thema’s die voorbij komen in hun correspondentie. 

Deze briefwisseling is de basis van dit boek geworden.

Voor je echter deze brieven kunt gaan lezen treffen we eerst een essay aan. Geschreven door Gertrude Klinkhamer waar ze terug gaat in de tijd om een beeld te schetsen over hoe er tegen oud zijn wordt aangekeken vroeger en nu. 
Allereerst trok de cover van het boek mij al aan (ontwerp van Mark Heuveling/Snezhina Uzunova). Een mooi en stevige boom, met flinke wortels in de herfst. Net als de schrijfsters die in de herfst van hun leven hun overdenkingen met ons delen. 
Na een persoonlijk voorwoord  van Klinkhamer volgt haar essay met de titel “ oud zijn, oud worden en onze cultuur”. 

De schrijfster neemt ons mee terug in de tijd van de filosofen uit de Griekse en Romeinse oudheid tot nu. Het beeld wat men heeft over ouderdom is een groot deel te danken aan hoe de omgeving er over denkt en mee bezig is.
 Door de geschiedenis heen blijkt er meer aandacht te zijn voor de dood dan voor mooi oud worden. Bovendien werden de mensen vroeger ook niet zo oud, vaak werkte ze al heel jong en heel hard en was het al “bejaard” als je in de middeleeuwen boven de 35 jaar uit kwam. Hierdoor is het beeld van “oude wijze en mooie mensen” ver te zoeken. Het is dan ook logisch dat er weinig literatuur over te vinden is. 
Na een stuk geschiedenis, met mooie quotes van filosofen door de eeuwen heen volgt er een stuk over oud zijn in het heden. Uitgaande van de vier levensfasen van de mens, waarbij uiteraard de vierde levensfase de laatste mag zijn, en hoe het oud worden/zijn daar een rol in speelt. Waar je in de derde fase alles nog wilt invullen en compenseren ( je stopt met werken en gaat wat anders zoeken om je tijd te vullen omdat verlies tegen te gaan) is het in de vierde fase juist de berusting en het los laten wat je innerlijke rust geeft. 
Werden vijftig jaar geleden de mensen met 65 jaar achter de geraniums gezet en geleefd nu zien we mensen van die leeftijd niet meer als oud en afgeschreven en draait in het verzorgingshuis om het welbevinden en de zelfregie van de oudere. 

Kortom het tijdsbeeld en de cultuur bepaalt hoe wij in het leven staan en hoe oud worden/zijn wordt beleeft. Dat dit een leidraad is of kan zijn is duidelijk. Voor iedereen is het immers een heel persoonlijke gewaarwording.

De persoonlijke filosofie daarover vind je vervolgens in de briefwisseling. Hoewel het onderwerp soms diep wordt geraakt is de schrijfstijl van beide dames goed toegankelijk en prettig te lezen. 

Nu vind ik lezen in briefvorm toch altijd wel prettig maar het is mooi hoe de dames een neutraal onderwerp heel persoonlijk benaderen zonder intiem te worden. Iets wat bij persoonlijke brieven snel zou kunnen gebeuren maar dat is niet relevant voor dit boek. 
Ik vond het een mooi boek om te lezen, je bent zo oud als je je voelt en dat zal zeker meespelen bij het proces van het ouder worden en hoe je dit gaat beleven. Het geeft een mooi tijdsbeeld weer en mooie inzichten over onze cultuur. 
Conny Schelvis