Sonn Franken- Woordenstreken

In dit boek neemt Sonn je mee op reis door zijn leven. Hij geeft zichzelf soms behoorlijk bloot. Het is eerlijk, de waarheid en oprecht. Toch zijn er ook fantasievolle verhalen, gedichten en een beetje sf te vinden tussen deze verhalen, die hij op dit papier neer heeft gezet. Hij schildert in woorden. Sommige verhalen zijn spannend, andere gewoon mooi en weer andere verhalen raken je, in je hart.

Hij schrijft over zijn tripjes op de motor, want hij is een echte motormuis. Hij gaat er graag op uit. Dat is hem met de paplepel ingegoten. Veel verhalen spelen zich af in de omgeving waar hij op groeide of in de stamkroeg.

De titel vind ik trouwens erg mooi. Het zijn geen penseelstreken, maar woordenstreken, zoals alleen Sonn dat kan.

Het is een verzameling verhalen met verschillende onderwerpen. Ik zal ze proberen te beschrijven.

Een soort korte bio over hemzelf en zijn familie. Hoe is hij gaan schrijven? Wat triggert hem om te schrijven?

Een horror zeilreis. Klimaatverandering. Vrijheid van meningsuiting. Historische verhalen met spanning. Mobiel zijn. Levensverhalen. Verhalen met een boodschap.

Het verlies van zijn ouders. Dat raakte me echt diep. De gedichten, die hij voor, ze schreef, zijn echt heel mooi. Hij weet het zo neer te zetten, dat het over je eigen ouders kan gaan.

Persoonlijke verhalen wisselen elkaar af met fictie. Elk nieuw verhaal is een verrassing.

Tweede wereldoorlog. Terroristen. Gedichten. Liefde. Bevrijding. Politiek. Wraak. Openhartigheid. Een kapper.

Een verhaal dat zich in de toekomst afspeelt en te maken heeft met de maan Ganymedes. Spoken die rondwaren en schade aanrichten.

Ik heb er van genoten. Deze bundel heeft voor ieder wat wils. Er waren een paar verhalen waar ik niet veel mee had. Maar de meeste vond ik erg goed. Het is vlot geschreven ( op een enkel verhaaltje na) en leest daarom als een trein. Als je een bundel van deze auteur uithebt, smaakt het altijd naar meer. Hij is nog lang niet uitverteld en ik kijk alweer uit naar de volgende woordenstreken.

Het boek krijgt van mij 4****.

Theo Barkel – Epilepsie… of niet..?

Twee verhalen over de gezondheidszorg in Nederland.

De eerste gaat over Theo zelf. Hij begint met een soort biografie en neemt je daarna mee, vanaf het het moment dat zijn klachten begonnen. De artsen hebben hem veel diagnoses gegeven. En ze gaven vooral veel medicatie. Medicatie waar hij gewoon niet kon bij functioneren. Het eist zijn tol, zeker als je een hardwerkende man bent, met een mooi gezin. Alles begint er dan onder te lijden. Het is echt vreselijk om te zien, hoe onzeker zijn leven was. De angst voor aanvallen….. En hij heeft er echt zo lang mee gelopen. Totdat hij voor een second opinion naar België uitweek. Daar ging een wereld voor hem open. Daar hebben ze hem zo goed geholpen en kwamen ze er achter wat hij nu echt mankeert. En dat was een shock, maar ook een ommekeer in zijn leven.

Het tweede verhaal gaat over zijn zoon Maurice. Hij valt als tiener uit een waterglijbaan, komt heel slecht terecht en breekt zijn heup. De breuk zit op de meest erge denkbare plek, die je kunt bedenken. Voor een jongen in de groei, is het zijn hele jeugd behelpen geweest. Hij heeft veel pijn gehad en veel problemen. Hij kon wel een nieuwe heup krijgen, maar in Nederland kun je die maar 1x keer in in je leven krijgen. En hoe lang gaat zo’n nieuwe heup mee denk je? Het klinkt als een doodsvonnis. Uitbehandeld. Verschrikkelijk om te lezen!! Ook hier vonden ze de weg naar Belgie, een wereld van verschil.

Ik kwam een tijdje geleden aan de praat met Theo, over de de Nederlandse gezondheidszorg en schrok van zijn ervaringen. Maar eigenlijk was het ook niet zo verrassend. Ik heb zelf ook een niet zo goede ervaring. Heb zelf echt meer dan 20 jaar moeten wachten op de een diagnose, die heb ik daarvoor nooit gehad. Het was meer van: leer er maar mee leven. Het zwart op wit hebben, is echt een overwinning hoor.. Er wordt in Nederland minder snel actie ondernomen. Ze doen minder onderzoek, maar schrijven wel heel snel medicijnen voor. Ik denk soms weleens: hebben artsen aandelen in medicijnen? Het feit is dat je met beter en nauwkeurig onderzoek, sneller tot een diagnose kan komen. En wat nog belangrijker is: de juiste diagnose. Want als een arts zegt: je hébt dit, dan geloof je ze toch? Nou, als je twijfelt, gewoon door blijven gaan tot iemand je helpt. In Theo zijn geval was Belgie de uitkomst. Alle lijkt persoonlijker daar. Natuurlijk heeft hij ook goede ervaringen in Nederland. Maar niet in de bepaalde ziekenhuizen, daar ben je gewoon een nummer. Je moet echt blijven volhouden. Ik zelf had het geluk dat ik een goede Nederlanderse arts trof, die er meteen werk van maakte. (Nadat ik echt een compleet wrak was. Dat wel)…. Want het motto is wel vaak, zie je niets aan persoon? Dan zal het wel meevallen. Dat haalt Theo ook aan, erg herkenbaar. Ik heb niet wat Theo heeft, maar de juiste diagnose is een wereld van verschil, dat kan ik alleen maar beamen.

Het is een zeer meeslepend verhaal, leest vlot en de uitleg is perfect. Eke situatie, kun je hierdoor helder voor je zien. Je moet wel af en toe een beetje afstand nemen, want het is behoorlijk heftig. Het raakt je, dat kan niet anders!!!!

Het is een zeer aangrijpend en persoonlijk verhaal. Hij geeft zich echt bloot. Al zijn gevoelens en herinneringen zet hij op papier. Als lezer val je van de ene verbazing in de andere.. je vertrouwen in de gezondheidszorg krijgt een flinke deuk. Het voelt onwerkelijk dat zo met mensen omgaan. Het is geen goed onderzoek, maar bijna natte vinger werk. Soms sta je met je mond vol tanden. Of je wordt gewoon kwaad. Het boek wakkert alle emoties aan die je in je hebt zitten. Ik vond het bijzondere verhalen van een vader en een zoon, die niet opgeven. Echte doorzetters.

Ik kan niet anders dan 5 sterren geven, dit boek blijft me voor altijd bij. *****

Yoeke Nagel- ZOEKEN- naar mijn moeders moeder

Dit is het verhaal van Jeanne van Emden. Haar kleindochter wil te weten komen, wat er met haar oma gebeurt is. Ze is spoorloos verdwenen in de tweede wereldoorlog. Samen met haar moeder probeert ze te achterhalen, wat er allemaal aan de hand was. Haar moeder heeft een map met papieren herinneringen aan haar eigen moeder. Vanuit die map, komen ze steds een stapje verder. De kleinste aanwijzing, kan de juiste zijn.

Het is een lange zoektocht, sporen lopen dood. Het is frustrerend voor de mensen die haar lot willen kennen.

Het was een bijzondere oma, ze heeft dingen voor het verzet gedaan. Werkte voor een illegale krant, ze was joods en doof. Er is alleen nooit een stukje bewijs gevonden dat ze is omgekomen in de oorlog…… de familie wil het afsluiten. Maar waar begin je dan?

Ze komen er ook achter dat de oorlog doorgegeven wordt van generatie op generatie. Het zit in hun allemaal.

Sommige gebeurtenissen, zouden op meerdere manieren zijn kunnen uit te leggen. Dus pent de auteur neer: wat er mogelijk heeft plaatsgevonden. Er zijn diverse theorieën. Het is op dat punt net wat je wilt geloven. Het is een zeer persoonlijk verhaal. De emoties, lopen soms hoog op.

Het belangrijkste is dat ze hun genen delen, oma leeft in haar familie voort.

Ik vond het een interessant verhaal. Er is veel onderzoek gedaan en af en toe krijg je dan een stuk door de ogen van Jeanne te lezen. Dat zijn de mooiste stukken. Je gaat echt terug naar die oorlogstijd.

Deze vrouw was sterk en heldhaftig. Ze deed wat ze moet, ze deed het goede.

Het leest vrij vlot. Een bijzonder persoonlijk verhaal, dat op papier gezet moest worden. Het krijgt van mij een 7. Dat zíjn 3,5 sterren dus.

Gastrecensent Conny Schelvis-Mens over: De lessen van meneer Picquier

Titel De lessen van meneer Picquier
Auteur Marc Roger
Vertaling Marga Blankestijn
Uitgeverij A.W.Bruna
Isbn 9789400511705

Marc Roger is van zijn beroep voorlezer. Ik wist niet dat je dat als beroep kon hebben maar het lijkt mij heel mooi om zo mensen te ontroeren met je verhalen. ‘ de lessen van meneer Picquier’ is zijn debuutroman. In deze roman staat de liefde voor lezen, boeken en voorlezen centraal.

Meneer Picquier heeft, vanwege zijn leeftijd en zijn gezondheidsproblemen ( onder andere ziekte van Parkinson), zijn boekhandel moeten sluiten en zelfstandig wonen zat er ook niet meer in. Hij betrekt een kamer in het verzorgingstehuis “Les Bleuets” en hoewel klein behuisd heeft hij zijn kostbaarste bezit, drieduizend boeken, mee kunnen nemen. Al zijn kamerwanden zijn tot aan het plafond gevuld met boeken. Helaas kan hij door zijn ziekte niet meer lezen en dat is wat hij het allerliefste doet. Grégoire is een achtienjarige jongen die zijn school niet heeft afgemaakt en via zijn moeder een baantje in de keuken van het verzorgingstehuis heeft gekregen. Het is hard zwoegen in de keuken en is blij dat hij nu ook de maatlijden rond mag brengen. Daardoor ontmoet hij meneer Picquier. Meneer Picquier vraagt of hij elke dag een uur wilt komen voorlezen en dat hij het dan wel zou regelen met de directrice. Grégoire heeft niets met boeken of lezen maar ontsnappen van het harde werken in de keuken lijkt hem wel wat. Langzaam groeit het voorleesuur uit tot een vriendschap tussen de twee en het voorleesuur wordt populair en steeds meer bewoners schuiven aan. Bij het kiezen van de boeken en het voorlezen krijgt Grégoire tips en lessen mee over praktische zaken maar ook over andere levenszaken.

Het boekje van ongeveer 200 pagina’s sprong er voor mij vanwege de kaft. Als lezer trekt een lezende figuur op een afbeelding al snel aan. Bij het lezen van de achterflap over een boekverkoper en zijn boeken wist ik al snel dat ik dit wilde gaan lezen. Ik zag meteen voor mij hoe de kamer gevuld stond met de drieduizend boeken en hoe de oude man er door heen schuifelde en kon de boekengeur bijna ruiken. Het idee van het verhaal vond ik origineel en wekte mijn nieuwsgierigheid.

Hoewel de basis van het verhaal eenvoudig lijkt zit het vol met verwijzingen naar de boeken waaruit wordt voorgelezen en quotes van bekende persoonlijkheden. Dit kon ik wel waarderen, het wekte mijn nieuwsgierigheid naar sommige personen en/of verhalen. Maar ik kan mij voorstellen dat het ook kan afleiden en het verhaal wat rommelig wordt als je daar niet zoveel omgeeft. Ook ben ik zelf niet zo Frans ingesteld dus niet alle momenten (boeken of namen) die voorbij kwamen spraken mij aan. Maar je leest daar ook wel makkelijk doorheen en dan hou je een mooi en warm verhaal over de liefde voor boeken en verhalen en een ontluikende vriendschap. De twee hoofdpersonages leren elkaar steeds beter kennen en hun vriendschap wordt intenser. Op het einde van het verhaal krijgt Grégoire een bijzondere opdracht die hij als laatste daad voor meneer Picouier gaat uitvoeren. Dit brengt een heel ontroerend einde met zich mee.

De auteur drukt zich uit in mooie zinnen en wat hij schrijft leest prettig. Naast ontroering zit er ook humor in, de oude boekverkoper kan soms leuk uit de hoek komen en heeft best nog wel leuke plannetjes om op zijn manier wat leven in de brouwerij te brengen in de stoffige omgeving van het zorghuis. Door zijn charmes kan hij sowieso wel een potje breken daar dus dat komt goed uit. Met Grégoire als zijn ‘partner in crime’ kan hij dingen laten gebeuren die hij zelf niet meer kan doen.

Ik heb genoten van dit boek en ik vraag mij af hoe dit boek als luisterboek uit de verf komt. Als het gaat over verhalenvertellers moet het wel heel mooi kunnen worden voorgedragen.

Ik geef dit boek 4,5 sterren

Conny Schelvis

Esther van der Ham- Controle

Marjolein verliest de controle in haar leven, als ze er vanaf de een op de andere dag alleen voor staat. Ze moet het zien te redden zonder haar man. Wat echt heel moeilijk lijkt te worden, haar moeder staat lijnrecht tegenover haar keuzes. Ze wordt ook nog eens ernstig ziek. Hoe kan ze haar dochters, nog een mooie jeugd geven? Marjolein houdt graag alle touwtjes in handen, maar als haar leven lijkt in te storten, nemen de spanningen en de angst het van haar over. Om haar heen gebeuren ook vreemde dingen….. Kan er dan niets meer goed gaan?

Een verhaal van een vrouw, die haar hoofd boven water probeert te houden. Ze vecht tegen elke tegenslag.

Het is een roman, met behoorlijk veel drama. Ik heb echt traantjes gelaten. Het is een heftig leven.

Het eindigt met een spannend plot, dat thrillerwaardig genoemd mag worden.

De auteur speelt met je gevoelens. Een boek waar je dus echt emotioneel, midden in zit. Het raakt je. Je voelt mee met Marjolein. Sommige personages, krijg je een hekel aan, omdat je aan Marjolein haar kant staat.

Het plot zit goed in elkaar, toch wist je als lezer, dat er iets helemaal niet goed zat. Maar de uitkomst kwam toch onverwacht. Knap gedaan.

Korte hoofdstukken. Leest lekker snel, ik vloog er doorheen. Had nog niets gelezen van deze auteur. Maar nu weet ik zeker dat ik meer van haar ga lezen. Een aangrijpende roman, ook nog eens spannend kunnen maken, is een duimpje waard. Soms herken je dingen, op andere momenten niet. Je zou als lezer willen ingrijpen.

Ik geef deze roman 4****

Winnen: Cleopatra+ bladwijzer!

De volgende winactie!!! *Winnen*

Wil jij het boek van Cleopatra winnen, met een leuke bladwijzer?

Geef dan antwoord ( op de Facebookgroep ik hou van historische leerzame boeken en romans) op de volgende vraag. ( p.s: meedoen is akkoord gaan met de voorwaarden)

Egypte heeft veel historische schatten. Maar wat is volgens jou, de allermooiste?

Voorwaarden: de winnaar zal zelf de verzendkosten betalen.
Ik verzend uit Nederland met postnl of DHL.

Deze actie loopt tot en met 5 mei, 16.00. Daarna is er een winnaar!

Dit boek wordt alleen verloot als er minstens 5 deelnemers zijn!

Gastrecensent: Conny Schelvis-Mens over over: Hannelore

Titel Hannelore, het meisje uit de sekte
Auteur Frank Krake
Uitgeverij achtbaan
Isbn 9789082476422

Frank Krake studeerde ‘Marketing Strategy’ en publiceerde in een Amerikaans wetenschappelijk tijdsschrift. Sinds 2013 schrijft hij boeken. Zijn boeken ‘Menthol’(2016) en ‘De laatste getuige’(2018) zijn biografische romans in dezelfde stijl als dit boek. Jaren geleden hoorde hij van politieagent Peter Withag over een meisje wat hij uit een sekte had gered. Hij werd geboeid door het verhaal en uiteindelijk kwam het tot een kennismaking met dit ‘meisje’ Hannelore. Inmiddels is Hannelore in de veertig en ze wilt graag meewerken om een mensen te waarschuwen voor de impact en gevaren van sektes. Hij interviewde haar en sprak met anderen betrokkenen uit deze zaak. Daarnaast deed hij grondig archiefonderzoek en schreef toen het verhaal over de sekte ‘Gemeente Gods” van sekteleider Sipke Vrieswijk, hoe Hannelore daar terecht kwam en uiteindelijk uit weg kwam.

Als Hannelore drie jaar oud is sluiten haar ouders zich aan bij de sekte ‘ Gemeente Gods’. Haar moeder Julia is dan al bij verschillende kerken geweest maar kon niet echt vinden wat ze zocht. Dit denkt ze hier wel te vinden. Ze gaan elke zondag naar een dienst die soms uren kan duren. Als haar grootouders mee gaan en haar opa kritiek levert hoeft hij niet meer te komen. Julia trekt zich hier niets van aan en wordt fanatieker in haar geloof. Als de ‘Gemeente Gods’ de intrek neemt in een oud klooster gaan Hannelore en haar familie daar ook wonen. Vanaf dat moment wordt hun leven geleefd door ‘ de Profeet’, zoals Sipke Vrieswijk zich laat noemen. Met zijn vriendin Aagje voert hij een schrikbewind uit. Geldstraffen, andere straffen, opsluiting, manipulatie, geestelijke mishandeling, seksueel misbruik zijn daar normale dagelijkse zaken en Hannelore groeit ook op met het idee dat dat normaal is.
Leden die inzien dat het niet klopt en er uit willen stappen worden gestalkt en bedreigt. Hannelores vader keert de gemeente en daarmee zijn gezin de rug toe en ook Julia stapt later de sekte uit. Hannelore wordt echter door Vrieswijk en Aagje meegenomen, ontvoerd naar het buitenland omdat de grond onder hun voeten in Nederland te heet wordt. Haar moeder neemt contact op met de politie en zo gaat het balletje rollen om Hannelore te vinden en weer thuis te krijgen. Hannelore, inmiddels 17 is in eerste instantie niet van plan om uit de sekte te stappen. Voor haar is dat de enige waarheid die ze kent. Ook betekent het dat als ze dat achter laat ze met alles opnieuw moet beginnen. Leren wat goed is en wat fout, leren wat echte liefde is en wat een echt gezin is. Een confrontatie met de echte wereld.

“Hannelore” is een bizar verhaal over hoe het is om op te groeien in een sekte. Onvoorstelbaar voor ieder nuchter denkend mens waarbij je denkt aan verloren tijden maar toch iets wat vandaag de dag nog steeds gebeurd. Er zijn nu in Nederland alleen al meer dan 80 sektes actief, met zo’n tienduizend volgelingen. Des te meer reden voor Hannelore en haar familie om mee te werken aan dit verhaal, als waarschuwing.

Het verhaal geeft een zeer compleet beeld. Mede door de verschillende verhalen van betrokkenen en de uitgebreide research. Door het verhaal aan te vullen met foto’s uit die periode geeft het een nog beter en uitgebreid beeld van die periode.
Het verhaal is chronologisch en ‘zakelijk’ ( in die zin dat de auteur zich neutraal op stelt ) maar wel in roman vorm weergegeven waardoor het redelijk wegleest.
Hier en daar vond ik het wat te opsommend, met wat herhalingen, maar over het algemeen was ik wel geboeid genoeg om door te willen lezen.
Het onderwerp zal veel mensen aanspreken en het is bijzonder om te lezen hoe een narcistische persoon als Vrieswijk het voor elkaar krijgt om iedereen naar zijn hand te zetten. Hoe de menselijke geest daar vatbaar voor kan zijn en hoe het is om zo op te moeten groeien in zo’n verziekte omgeving. Naast alle ellende die Hannelore moet ondergaan is het ook goed te lezen dat er een leven na de sekte is. Ook al is het een moeizame weg die ze heeft moeten gaan.

De auteur heeft wederom een bijzonder persoon gekozen om een bijzonder verhaal te delen. Hij schrijft in een prettige en goed toegankelijke stijl. Hierdoor kan het een groot publiek bereiken en dat is wat dit verhaal zeker verdient.

Ik geef dit boek 4 sterren

Conny Schelvis

Anke van Haften- De kanker voorbij

(over)leven na kanker.

Je hoort wel eens dat mensen, schoon zijn verklaard. Kankervrij.

Wat gebeurt er na dat bericht, dat een patient zo graag wil horen? Anke neemt je mee, in haar leven na de kanker. Het leven is geen rozengeur en maneschijn, na het bedwingen van deze ziekte. Inndit boek kom je erachter, dat het nog steeds een hel kan zijn.

Dit is boek 2. De eerste heet: Goede kanker bestaat niet. Deze heb ik niet gelezen. Dus weet niet veel van haar gevecht, voordat deze fase in haar leven begon. De kanker is uit haar lijf, maar niet uit haar hoofd. Haar schildklier is verwijdert. Ze heeft geen comtrole over haar lichaamstemperatuur. Temperatuur gaat bij mij vaak juist de koude kant op. Dus ik heb veel begrip voor haar probleem. Toch is zij wijzer uit haar strijd gekomen, haar leven is verrijkt, op veel manieren. Ze gaat in op de mooie dingen in haar leven, maar ook de niet zo mooie aspekten. Genezen, dat wel, toch ben je onzichtbaar, nog wel ziek. ( ik weet alles over onzichtbaar ziek zijn, aan mij ziet men het ook niet dat ik fibromyalgie heb). De buitenkant, dat is wat de mensen zien. Hun oordelen, daar moet je boven staan. Dat geeft de auteur je ook mee. Ze heeft groot gelijk!

De vlinder is het symbool voor de schildklier. De cover wordt hierdoor meteen duidelijk. Ze maakt ook veel vergelijkingen met vlinders.

Ook zijn er dingen die ik niet wist over deze vorm van kanker. Ze moet elke dag 1 pilletje slikken. Zonder kan ze niet leven. De rest van haar leven moet ze deze nemen. Anders gaat ze dood. Zonder die pil werkt haar lichaam niet goed.

Onzekerheid over dat het terug komt. Batterijen die snel leegraken ( zo herkenbaar ).

Schrijven geeft haar rust. Maar af en toe moet zemeven uit de band springen. Jezelf verwennen. Het leven met ups and downs.

Ze vergelijkt zichzelf met de 4 seizoenen. Een mooie reis door het leven.

Korte hoofdstukken, met vaak bijzondere titels. Leest vlot.

Omdat het zo herkenbaar was, had ik het gevoel dat ik het al eerder gelezen had. Het klinkt raar, maar ik zat tijdens het lezen steeds zo van: ja dat is waar. Dat klopt. Enz enz. Het is een persoonlijk verhaal, maar het kan op jou slaan of iemandmin je familie. Dat is erg apart, maar op de goede manier gedaan. Als je iets herkent, schept het meteen een band.

Ik geef het boek een cijfer 7. Dat zijn 3,5 sterren.

Sommige dingen komen me bekend voor. Ik ken mensen die genezen verklaard zijn. Maar ook ken ik veel van haar twijfels en problemen als fibromyalgie patiënt. Heel apart om te zien wat een ziekte met je kan doen. Het is af en toe net alsof ik over mezelf lees of over Eén van mijn familieleden. Bijvoorbeeld dat je interne kacheltje niet goed werkt. De onzekerheid. De wisseling in het humeur. De angst.

Kamal Ravikant- Love yourself (alsof je leven ervan afhangt)

Dit is een boek, geschreven door iemand, die in een zwart gat dreigde te vallen. Niets leek nog goed te gaan.

Hij moest leren om van zich zelf te leren houden.

Hij zet zijn verhaal op papier. Zijn beleving, zijn tips en trucs om weer helemaal goed in je vel te komen. Hij is ervaringsdeskundige, hij weet waar hij het over heeft.

Deel 1 is wat hij zelf graag te horen had gekregen toen hij er doorheen zat. De waarheid. De waarheid kan hard zijn, maar je moet jezelf een Eed oplegen.

Deel 2 is het handboek, hier geeft hij tips en oefeningen, die je kunt doen om jezelf terug te krijgen. Hoe leer je van jezelf houden?

Het derde deel gaat over een zwarte periode in de auteur zijn leven en hoe hij daar mee omging.

Het is echt heel erg herkenbaar. De tips werken ook echt. Een beter leven, begint echt bij jezelf. Vecht voor jezelf. Dan zul je zien, dat na verloop van tijd, je van het oeven gaat genieten. Je gaat weer leven en houdt van jezelf.

Hij schreef dit boek omdat het er uit moest. Ik vond het een leerzaam boek, maar ook enorm herkenbaar. Ik ben misschien zelf ook wel een beetje zoals deze auteur geweest. Ik denk dat meer mensen dat gaan herkennen. Ik herken veel in zijn stappen om jezelf weer terug te vinden. Het is heel fijn voor mensen die echt in de put zitten, om te weten dat je ten goede kunt veranderen. Leer van jezelf te houden , die anderen komen later wel weer. Jezelf voorop stellen, jij gent het belangrijkste in je eigen leven. Vergeet dat nooit.

Bij dit boek had ik ookmhet gevoel dat het over mij ging. Ik geef het een cijfer 7.

3,5 sterren. Dat is omdat het toegankelijk is, maar ook best veel herhalingen in voor komen. Leest vrij vlot, wat hij zegt klinkt mij logisch in de oren, omdat ik er veel in herken.

Winactie en recensie: Ineke Swart-den Boer- Morgen doe ik het (anders)! Hoe jij als ondernemer meer uit je dag haalt.

In dit boek volg je een cursus om het helemaal anders te gaan doen. Je krijgt diverse tips en oefeningen, via het boek zelf of online. Hiervoor zit er een inlogcode bij. Ik heb dat niet gebruikt, omdat het niet van toepassing is op mij. Ik ben geen ondernemer.

Ik denk wel dat je serieus minder stress hebt, na deze cursus en zeker meer rust in je hoofd.

Opdrachten, uitleg en quotes van bijvoorbeeld Albert Einstein loodsen je het boek door. Hierna kun je meer uit je dag halen, dus meer werk verzetten. Ze hebben het over 3 soorten ondernemers als voorbeeld. Op welke lijk jij het meeste?

Je krijgt tips om op te ruimen en nog zoveel meer. Gooi het roer om en maak van je werk, weer een geordende zaak.

Ik kan er geen sterren aan geven, omdat het mijn ding niet is. Ik wil het graag weggeven aan iemand die het goed kan gebruiken!

Wat doe jij om kans te maken? Simpel stuur mij een mailtje (tazintotherasmus@hotmail.com)

Of p.b of facebook: Tazzy Jeninga

en vertel waarom jij dit boek kunt gebruiken en voor welke onderneming ( dat is pure niewsgierigheid). Degene die het krijgt bekostigd zelf de verzendkosten. Dit zal in Nederland ongeveer 3.64 zijn met post.nl. Deze actie loopt tot en met Pasen. Doet er niemand mee, dan doneer ik het boek aan een minibieb of goed doel. Doen er veel mensen mee ga ik loten!

Succes!