Boek van de maand : Februari 2018: Salomé

In Salomé reis je mee in de levens van Julia en Britt. Het zijn twee heel verschillende vrouwen die worstelen met hun eigen verlies, desillusies en verlangens. Het boek begint als een psychologische roman, waarin vooral Julia’s verhaal je naar de strot zal grijpen.

Na het verlies van haar dochter doet ze haar best om tegen wil en dank het leven weer op te pakken. Dit is natuurlijk een praktisch onmogelijke taak. Na heel wat ontwikkelingen van zowel Julia als

Britt eindigt het verhaal meer als een thriller dan een roman met een spannende, en hopelijk verrassende ontknoping. Kort samengevat kun je Salomé dus een spannende, pyschologische roman noemen.

De inspiratie voor dit verhaal komt voort uit de indrukwekkende angst die samen met je kind geboren wordt op het moment dat je moeder (of vader) wordt.

Dit gevoel is voor mij zo indrukwekkend, dat er wel over geschreven móest worden. Ik wilde over mijn eigen grootste angst schrijven, alsof ik door iets heen moest wat ik hoop nooit van mijn leven te hoeven meemaken en wat ik ook niemand anders gun.

Toch heb ik hierbij ook genoeg lucht in het verhaal ingebouwd. Niemand zit te wachten op een verhaal dat enkel één groot tranendal is. Ik hoop dus dat mijn lezers zowel een lach als een traan ervaren bij het lezen van Salomé.

Ook vind ik een spanningselement altijd iets toevoegen aan een verhaal De reacties / recensies die ik tot nu toe terugkrijg, geven aan dat het streven naar deze combinatie goed gelukt is en daar ben ik maar wat trots op!

Advertisements

Boek van de maand : Januari 2018 : Wat jij niet weet

‘Wat jij niet weet’ – Cecile Korevaar

‘Wat jij niet weet’ is mijn debuut. Het is een droom die uitkomt. Een ontembare passie die eindelijk gehoor krijgt. Mijn debuut gaat over Tess, een veertienjarig Amsterdams meisje, dat onverwachts met haar ouders naar Kenia verhuist. Ze belandt in een wereld waar alles anders is dan ze gewend is. Een verandering die haar niet in de koude kleren gaat zitten. 

In ‘Wat jij niet weet’ komen twee werelden samen. Worden mensen verliefd, maken mensen fouten, komen dromen uit en worden nachtmerries werkelijkheid. Het is een verhaal over de zoektocht naar identiteit, over erkenning en vergeving. Over omgaan met verandering, je openstellen en dat wat anders is te omarmen. 

‘Wat jij niet weet’ gaat over Tess die op zoek is naar zichzelf, in een cruciale leeftijdsfase. Een fase die iedereen zich herinnert. Een zoektocht die universeel is, waar ter wereld je ook opgroeit, ongeacht hoe je opgroeit. 

‘Wat jij niet weet’ gaat ook over integreren, over opnieuw wortelen in een andere cultuur. Hoe moeilijk is dat, als je veertien bent? Waar loop je tegenaan? Hoe diep kunnen eeuwenoude tradities verweven zitten in die voor jou zo vreemde cultuur? Tradities die ooit bedacht zijn door mensen, maar niet altijd het beste zijn voor de mens zelf. 

‘Wat jij niet weet’ laat de lezer ervaren dat als je kansen pakt, je iets ook een kans geeft en als je minder naar de verschillen kijkt, je eerder de overeenkomsten ziet. Onbegrip en veroordeling ten opzichte van elkaar is menselijk, en wereldwijd aan de orde van de dag. De gevolgen hiervan zijn echter groot. Het is daarom een thema dat zorgen baart en dat gegeven maakt het een thema van ons allemaal. 

Op mijn tiende zet ik voor het eerst voet op Keniaanse bodem. Ik bezoek er, samen met mijn ouders en broer, mijn oom die er al jaren woont. Kenia verovert mijn hart. Wat ik me dan nog niet besef, is dat dit bezoek later de basis vormt voor de switch naar wat ik het liefste doe: schrijven. 

Jaren later keer ik terug naar Kenia, deze keer alleen. In samenwerking met diezelfde oom richten we samen met anderen Stichting Sambur Child op. Een stichting die zich inzet om onderwijs mogelijk te maken voor kansarme jongeren. Ik heb me altijd bevoorrecht gevoeld om met deze jongeren te werken. Maar deze betrokkenheid laat me ook inzien wat extreme armoede met mensen doet. Het zijn met name meisjes die de meest kwetsbare groep vormen. Bij hen ligt de basis van mijn inspiratie voor dit debuut. 

Ik heb drie jaar over dit boek gedaan. Het is van huis uit geschreven, mijn vertrouwde werkplek dichtbij mijn gezin, het bos en mijn geliefde koffiezetapparaat. Vele reizen naar Kenia heb ik ondernomen om me zo goed mogelijk te verdiepen in de thema’s, de personages en de omgeving. Ik heb bij de inheemse Samburu-stam gelogeerd, scholen bezocht en vele interviews afgelegd om erachter te komen wat er precies bij de mensen speelt. ‘Wat jij niet weet’ is het resultaat van jarenlange observaties en een weerspiegeling van de harde werkelijkheid van het leven, waar je ook opgroeit en hoe je ook opgroeit. 

Boek van de maand december 2017: Gevangen Wind

In deze uitgave zijn de twee vervolgromans Lieve Hart! en Gevangen Wind gebundeld.


1906: de zeventienjarige creatieve Marrie leeft een armoedig bestaan in het vissersdorp Huizen en draagt als oudste dochter met veel toewijding bij aan de zorg voor haar zusjes. Tegen de zin van haar moeder scharrelt Marrie met Lammert de vissersknecht en kort nadat Marrie zwanger is geraakt, keert hij na een heftige zeestorm niet meer terug. 


Acht jaar later: Marrie verlaat met gemengde gevoelens het dorp Huizen om elders een nieuw bestaan op te bouwen. Haar wereld van vissers en botters veranderd in die van veeboeren, kazen en venters. Met haar handwerkkunsten als inzet probeert ze opgenomen te worden in de commune, alleen denken de inwoners daar anders over. Dan overkomt haar iets afschuwelijks en ontstaat er tussen verleden en heden een onoverbrugbare kloof. 
De auteur
Janine van der Hulst-Veerman is met haar gezin autochtoon inwoonster van het voormalige vissersdorp Huizen. In 2016 verwezenlijkte zij haar droom en publiceerde de roman Gevangen Wind die met veel succes en lovende recensies werd ontvangen. Haar schrijfstijl wordt omschreven als beeldend, warm en liefdevol.
”Een prachtig verhaal van een ingetogen meisje dat hardleers de volwassenheid ingaat.
Dit historisch pareltje heeft me diep geraakt.
Ik ga het boek deze maand of in januari lezen!

Boek van de maand November 2017: Angst regeert de vulpen 


Mijn debuutroman “Angst regeert De Vulpen’ is een verhaal dat zich afspeelt op een basisschool. Zelf werkzaam in het onderwijs, leek het mij leuk om daar over ​ te schrijven. Via een landelijke verhalenwedstrijd kwam ik in contact met Elly Godijn, van Godijnpublishing.
Ik ben trots op mijn debuutroman, die behalve een beetje spannend is, ook een kijkje in de keuken geeft van het onderwijs.
Waar het verhaal over gaat….

Op basisschool De Vulpen gaat het roer om als Katja Poot de leiding krijgt. Een knappe dame die precies weet wat ze wil en met een duidelijke voorkeur voor sommige teamleden probeert ze alles naar haar hand te zetten. Met haar charmes denkt ze ver te komen. Maar als ze verkeerde beslissingen neemt, is de toon gezet. Niet alleen teamleden, ook ouders gaan aan haar kennis van zaken twijfelen. De sfeer wordt grimmiger. Het verzoek om zelf op te stappen, slaat Katja van de hand. Ze is nog lang niet klaar met ‘De Vulpen’…

Niet alleen in het onderwijs, ook in het zakenleven kan men te maken krijgen met mensen als Katja.

Op 9 december zal mijn tweede boek gelanceerd worden tijdens Boek10. Mijn boek ‘een gouden gezin’ is een verhaal gebaseerd op de laatste twee jaar van mijn moeder. Twee moeilijke jaren, waarin veel gevraagd werd van de kinderen. De mantelzorg veroorzaakte een breuk in de familie. ‘

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien’

Boek van de maand september 2017 : Weekendje weg 

Geschreven door José van Winden 

Ik heb een goede band met mijn eigen vijf zussen, maar met ieder is het anders. Het is ook bijzonder om te merken hoe de band door de jaren heen verandert. Mijn oudste zus is dertien jaar ouder dan ik. Toen ik op de middelbare school zat, had ik bijna geen contact met haar. Nu is dat wel anders. 

We gaan ieder jaar een weekend met elkaar weg, net als in het boek. Verder houdt de gelijkenis wel een beetje op, gelukkig. Maar toen we dit jaar een avond samen gingen koken, kwam het boek ineens akelig overeen met de werkelijkheid. De karakters in het boek zijn uiteindelijk meer gebaseerd op die van mijn vriendinnen dan mijn zussen. De gebeurtenissen zijn een samenraapsel van dingen die ik meegemaakt, gehoord of verzonnen heb. 

Het personage Sylvia staat het dichtste bij mij. Ik heb ook de neiging om niet zo goed voor mezelf op te komen. Ik zou het liefste meer Els zijn, meer ‘go with the flow’. Al blijkt er natuurlijk in het boek dat dat ook zijn nadelen heeft…

Ik had helemaal niet de intentie om een vervolg te schrijven op Weekendje Weg (ben nu nog met andere schrijfprojecten bezig, zoals een musical en een korte film), maar ik krijg zulke enthousiaste reacties dat ik het zeker in overweging neem. De karakters zijn me ook wel erg dierbaar geworden, het zou jammer zijn om ze nu verder te vergeten. Maar ik ga pas weer over ze schrijven als ik een verhaal heb dat ik echt wil vertellen. En dat heb ik nu nog niet.

Een tip die ik kreeg en waar ik erg om moest lachen was: “Schrijf nu maar eens over hoe het met de mannen gaat als de vrouwen een Weekendje Weg zijn.” Wie weet ;-).

Ook over een toneelstuk naar aanleiding van Weekendje Weg had ik niet eerder nagedacht, wel een film. Ik vond het heel leuk te lezen dat jij dat jij de zussen in het theater zou willen zien. Toen ik een beetje vastliep met Weekendje Weg, probeerde ik al te bedenken wie rollen zou kunnen spelen in een film op tv serie. Benja Bruijing (Vechtershart en Zwarte Tulp) vind ik wel een Roderick, Ricky Koole (Sonny Boy, Verborgen gebreken) zie ik wel in de rol van Karin en Roos Ouwehand (Bloedverwanten) als Sylvia, bijvoorbeeld. Ik hoor graag wat mijn lezers vinden. Suggesties zijn welkom op de Facebookpagina van Weekendje Weg!