Sgt. Don Malarkey – Easy Company Soldier*****

malarkey

(Review in English, Nederlands? -> Scrol naar beneden!)

Malarkey takes you with him, to the life he had before the war. He grew up in a very green, natural area. He went fishing and camping alot. His parents owned a cabin in the forrest. He is very open about his family. His First love, his life on the university. And then he joined the Paratroopers. They are the best! He fully admitts that Sobel made them great soldiers. But man, he gave them a hard time! He got to know Skip Muck at the same time he got to know Currahee. I really love the fact that he tells alot about Skip. Skip was an awesome friend. This again shows how well the actorswhere cast for the series. Malarkey grew close with actor Richard Speight Junior. The way Malarkey discribes Skip ( and esp his smile), Richard does that perfectly! You will learn new things about Joe toye and others. It gives you the feeling you get to know these men even better. Malarkey writes about his sadness and grief but also about the fun he had in England. His view on Bastogne broke my heart. He had so many doubts, had his fingers on the trigger several times. Did he want to stay alive? Is was so cold, friends kept dying, he wanted rest. But giving up wasnt an option, he kept on going. A survivor!  In the series it seems like he ever got wounded, but for real: he has seen quite a few hospitals.

After the war, he found the love of his life, became a father, was happy, but hen ever got over the loss of his best friend. He takes you with him to Skip his Grave and other places he visited in the war. Its heartbreaking how much pain he feels for losing Skip. But i understand him very well. I lost my best friend almost 10 yrs ago. You will never stop missing him. Thats the truth!

Its very good to read the sory of Easy Company through the eyes of the real soldiers. If you loved the mini-seires, you simply have to! Not everything is the same in the series. They changed things. Like when Sobel salutes Winters in the wrong way…Nixon sits next to him in the car. For real it was Malarkey sitting next to Winters. There are more things. Malarkey will say: Its Hollywood. I say: its the best series ever! I love all the stories and versions . Like the Wild Bill action in normandy, when he shot the soldiers and horses. Ive read different versions. Malarkeys version is different from Bills and Winters. They’ve all seen it in a different way.

The pictures in the book complete the story!

Im giving this book 5 ***** because its real and heartwarming!

 

****************Nederlands********************

 

Malarkey neemt je mee, naar zijn leven voor de oorlog. Hij is opgegroeid in een bosrijke omgeving. Hij ging er veel op uit om te vissen en te kamperen. Zijn ouders hadden een huisje in de bossen. Hij is zeer open over zijn jeugd en de familiebanden. Hij laat je kennis maken met zijn eerste liefde. En je leert hoe het hem vergaan is op de universiteit. Hij besloot daarna om voor de paratroepers te gaan. Zij waren de beste. Je ziet zijn visie op Sobel en hij geeft eerlijk toe dat Sobel hun echt heeft gemaakt tot de goede soldaten die ze waren. Ze hebben het heel zwaar gehad met deze man. Hier leerde hij Skip Muck kennen. En ze werden beste vrienden en deden alles samen tot Winters ze uit elkaar haalde. Het fijne vind ik dat je nu een goede kijk krijgt op wie Skip echt was. Ook weet je dat de acteurs wederom supergoed gecast zijn. Malarkey heeft de beste band met Richard Speight Junior (speelt Skip Muck). Je leert dingen over Joe Toye die je nog niet wist, maar ook over vele anderen. Het geeft je nog meer het gevoel dat je deze mannen echt kent. Malarkey vertelt over zijn verdriet, maar ook over het plezier dat hij had in Engeland. Het meest heftige vond ik zijn verhaal over Bastogne. Hij had zo zijn twijfels en heeft een aantal keren met zijn vingers aan de trekker gezeten…Want wilde hij nog wel leven? Het was zo uitzichtloos en vreselijk koud. Hij kon niet meer, maar bleef gaan omdat stoppen geen optie was. Wat een overlever! In de serie lijkt het alsof hij nooit gewond raakte, maar hij heeft best wat ziekenhuizen gezien in het echt.

Na de oorlog vond hij de liefde van zijn leven, kreeg kinderen, was gelukkig, maar zijn vriend Skip bleef hij altijd missen. Hij gaat ook met je meer terug naar een aantal plaatsen uit de oorlog en Ski pijn graf. Hartverscheurend hoeveel hij verdriet hij nog steeds heeft. Maar ik begrijp hem. Ik ben mijn beste vriend ook kwijt. Die blijf je altijd missen. Dat is gewoon zo!

Het is een heel goed idee om het verhaal van Easy Company te lezen door de ogen van de soldaten zelf. Als je de mini- series geweldig vond, kan ik je dat alleen maar aanraden. Niet alles is zo gegaan, zoals je in de serie ziet. Er zijn echt verschillen. Zoals bijvoorbeeld als Sobel naar Winters verkeerd Salueert. In de serie zit Nixon naast hem, maar in het echt was dat Malarkey. En zo zijn er nog een aantal dingen. Deze zijn veranderd en Malarkey vindt het soms een beetje te Hollywood. Voor mij blijft het de mooiste serie ooit!

Ik geef dit boek ook 5***** omdat het gewoon zo echt is!

Major Dick Winters- Beyond Band of Brothers*****

beyond bob

 

Review in English & Nederlands (scrollen)

*********************English**************

Dick Winters his own story. He tells stories about his time in the army and ww2.

This book has more details then the tv-series and Band of Brothers book.

As a fan i really love this book. Because you get to know the man a bit better. The way he tells his (his)story, has you hooked right from the start!

The book starts with his life before the war. He tells about his family, school and studies.

Before easy company he allready joined the army. He went to officersschool.

You will recognize things from the Band of Brothers book and series. Some sentences are in the series. Other things are new. Like a bit of payback towards Sobel. A fake surgery. Sobel was a bully, no doubt about it. But you really cant hide your feelings: The bounding between the soldiers started because of him.

You get the know Winters alot better. The way he thinks….. He also writes about his penpal and his family. He shows you more pieces of his heart.

Winters speaks about soldiers you didnot see in the series. He also speaks alot about Talbert.

The time they spent in Aldbourne was alot longer then i realized. They stayed there 9 months or so. Winters and Harry Welsh stayed with the Barnes family. They became his 2nd family. The personal pictures make the story real.

Winters had alot of humor, its sad that he passed away. But his memory will always stay alive.

He tells about the toccoa men with so much pride. They are his family. He had doubts in the war, but he kept on leading and protected his men. He doesnt liked to be called a hero. The heroes stayed behind in the graves with white crosses.

The part about Holland is alot longer. He speaks about rain (contant rain) and foxholes. Also the part about the Rhine.

After the war he went back to Normandy and europe several times. He speaks about his men with love and is in tears because he keeps losing more and more of them.

In the end of the book,he has made a list about leadership and what to do….

This book made me laugh and shed my tears. The things he has seen, he had to live with it every day. He became one of my heroes.

This book is 5*****. I would give more stars i fit was possible. This is one of the best books ever!

 

****************************Nederlands*************************

Dit is Dick Winters zijn verhaal. Hij schrijft over zijn tijd in het leger en wo2.

Dit boek heeft veel meer details dan de tv serie en het band of brothers boek.

Als fan vind ik dit boek geweldig! Je leert de man een beetje beter kennen. De manier waarop hij zijn verhaal verteld, is zo goed dat je er meteen inzit vanaf het begin!

Het boek begint meet zijn leven voor de oorlog. Je leert zijn familie kennen, maar ook wat hij hij studeerde en naar welke school hij ging. Voor Easy Company was hij een soldaat in het leger en ging hij naar een officieren opleiding.

Je gaat dingen herkennen uit Band of brothers, soms letterlijke zinnen. Andere dingen zijn nieuw. Zoals een ultiem stukje wraak op Sobel…..Een nep operatie. Sobel was een draak van een vent, geen haar op je hoofd die daar anders over denkt. Maar je kunt het gevoel niet stoppen: Hij was de reden dat de band tussen de soldaten langzaam begon te groeien.

Je leert Winters een stuk beter kennen. De manier waarop hij denkt. Hij schrijft ook veel over zijn familie en correspondentie. Hij had zelfs een penpal! Hij geeft grote stukken van zijn hart bloot.

Hij laat je kennis maken met soldaten die je nog niet kende. Hij heeft veel Lof over Talbert.

De tijd die ze in Aldbourne hebben gezeten is ook veel langer dan ik dacht. Ze zijn daar echt 9 maanden geweest. Winters zat met Harry Welsh in een gastgezin: Barnes. Deze mensen werden een tweede family voor hem. De persoonlijke foto’s, maken het verhaal nog echter.

Winters had veel humor, het is zo jammer dat hij er niet meer is. Zijn herinnering blijft altijd in leven. He praat over de Tacoa mannen met zoveel trots en liefde, ze zijn familie. Hij had twijfels in de oorlog maar hij bleef zijn mannen beschermen en was een goede leider. Hij wil nooit een held genoemd worden. De echte helden zijn achter gebleven in graven met witte kruizen. Het stuk over Nederland is ook veel uitgebreider. Hij heeft het vooral over de regen ( die niet te stoppen was) en over de foxholes die onder water liepen. Dit zie je in de serie niet. Ook  een stuk over de Rijn.

Na de oorlog ging hij terug naar Europa en vooral Normandie is hem bijgebleven. Hij spreekt over zijn mannen en dat hij er steeds meer verliest, nu de jaren verstrijken.

In het einde van het boek geeft hij nog een lijst over leiderschap en wat te doen (of wat niet). Dit boek heeft me laten lachen en huilen. De dingen die hij heeft gezien, hij moest er elke dag mee leven. Hij is een van mijn helden.

Dit boek is voor mij 5*****. Ik zou er meer geven als het mogelijk was. Een van de beste boeken ooit!

Band of Brothers & The Pacific 

Im a huge fan of the series and the books.  About 5 years ago I decided 2 read more ww2  stories. Ive read so many. But the stories of Europe and the Pacific are my treasures…. there are tonz of books about soldiers and their expierence(s) in the war.  I keep finding books for my collection. The past weeks I got 3 books I wanted for ages.  Import takes a while  (or months ). But im always happy to add them to my collection. And there are many more books I want! Every personal story should be told.

After seeing Hacksaw Ridge the movie last week… I added Desmond Doss his book to my evergrowing wishlist.  Youre Never to old to learn and read more stories. To my opinion ww2 stories have to be read in english.  So I have many more books ahead of me. 

Ww2 is personal 2 me. 

My interest in ww2 will Never go away. 

My grandparents had a hard time in the war. They had to eat flowerbulbs to stay alive. 

My other grandpa met my grandma in the war. Hè was catholic and forced to work in an ammunution fabric  (flak granates) in Germany. There hè met his best friend. And his bff had a sister… my grandma.  

The war brought me goodness aswell:the love of my life. Never forget that! My grandpa said. Hè was badly injured when the fabric was bombed.  But hè survived. One of My personal heroes 😍.

*We will always remember them,by keeping their stories alive*