Gastrecensie: Conny Schelvis-Mens over: Tanja Wassenberg- Het walviskind

Titel Het walviskind, een familiegeschiedenis rond de walvisvaart
Auteur Tanja Wassenberg
Uitgeverij Aspekt
Isbn 9789463386210

Beoordeling 3.5 ster

Tanja Wassenberg (1959) is historica en schrijver. Ze publiceerde is diverse wetenschappelijke tijdschriften en schreef dit verhaal over de Nederlandse walvisvaart. Het leest als een roman en leert ons over deze periode uit onze geschiedenis.

Tanja Wassenberg is een echt walviskind (zoals ze dit benoemt in het laatste hoofdstuk van deze familiegeschiedenis). Geboren als een ‘moetje’ van een vader die op de walvisvaart werkte. De walvisvaart werd in de jaren vijftig van de vorige eeuw nieuw leven ingeblazen als oplossing voor het voedseltekort en het tekort aan oliën na de Tweede Wereldoorlog.

Jan Wassenberg, de vader van Tanja, wordt tijdens de hoogtij dagen van deze walvisvaart, in plaats van een volksjongen de grootste reiziger van de buurt. Tanja groeit op al vissend met haar vader, leerde vis fileren en hoorde de schippersverhalen van haar vader aan. Na het overlijden van haar ouders vindt ze een stapel brieven uit de periode dat haar vader voer op de Willem Barendsz en correspondeerde met haar moeder. Dit was de aanleiding van Tanja Wassenberg om onderzoek te doen naar de walvisvaart in Nederland in die periode. Door ook haar vaders rol daarin te achterhalen geeft het een persoonlijk en betrokken verslag weer.

Eigenlijk wist ik niet veel van de walvisvaart en zeker niets over die van Nederland. Bij walvisvaart dacht ik meer aan ‘Moby Dick ‘ taferelen en koppelde dat nooit aan ons eigen land laat staan dat het kort na de Tweede Wereldoorlog hier een belangrijke bron van inkomsten was. De jaren vijftig van de vorige eeuw zijn nog niet eens zo gek lang geleden en mijn associatie is die bij een tijd van veel langer terug.
Het verhaal trok daarom ook meteen mijn belangstelling bij het lezen van de achterzijde.

Tanja Wassenberg, heeft mede door haar persoonlijke zoektocht/verhaal er in te verwerken, een toegankelijk en duidelijk verhaal geschetst over deze periode uit de Nederlandse geschiedenis. Door het plaatsen van fragmenten uit de brieven en foto’s geeft het een realistisch beeld. De persoonlijke noot maakt het levendiger en prettiger om te lezen. Geen saai geschiedenis verhaal vol feiten (die hier niet ontbreken hoor) maar een verhaal over echte mensen en hun geschiedenis. Zelfs mensen die niet snel een geschiedenisboek zullen oppakken zullen dit verhaal zeker kunnen waarderen.

Conny Schelvis

Gastrecensent: Connie Schelvis-Mens: Frank Heine- Echt waar!

Titel echt waar !
Auteur Frank Heine
Uitgeveirj Aspekt
Isbn 9789463384018

Frank Heine (1945), werkte in de kunst en cultuur. Hij gaf leiding aan theater, muziekscholen en culturele centra. Hij schreef jaarverslagen, beleidstukken en publiciteitsteksten, redigeerde teksten en schreef al eerder romans. Daarnaast schreef hij korte verhalen en columns die je ook in dit bundeltje kunt lezen.

Naast meer dan 40 korte verhalen tref je ook een aantal gedichten en verzen aan. Het voorwoord is aan de hand van zijn partner die in het boek wordt genoemd als A. A. vraagt zich af of iemand zijn of haar partner goed kent en hoe goed kan je iemand eigenlijk kennen? Mijn tegenvraag of je het wel zou moeten willen, iemand helemaal kennen. Een beetje mystiek op zijn tijd kan immers geen kwaad? De gedichten achter in hebben dat mystieke waar je van kunt en mag genieten als dat je ligt.

Na het voorwoord gaan we van start met de korte verhalen en overdenkingen. De auteur heeft uit eigen belevenissen geput en een groot aantal is waargebeurd ( echt waar). Hoewel de onderwerpen zeer uit een lopen is een vleugje ironie wel een rode draad in de meeste stukjes die ik dan ook met een glimlach heb gelezen.
De titels ‘thuiszorg’ en ‘ wmo’ trokken uiteraard als eerste mijn aandacht ,vast vanwege mijn werkveld, en heb ik met meer dan plezier gelezen. Hier gaat het een keer niet over de nodige zorg maar hoe een slimme, onaangename man, na een keukentafelgesprek wel een heel bijzondere manier verzint om zijn zorg in te kopen. Heerlijke humor met een dun zwart randje.

Door de grote variatie en prettig leesbare korte verhalen is het een perfect bundeltje om op te pakken en willekeurig open te slaan. Fijne tussendoortjes, ideaal voor een verloren momentje.

Na de korte verhalen volgen er een dertiental gedichten en zes mystieke verzen. Ik ben geen gedichtenmens en zal ze daarom verder niet bespreken behalve dat ik wil zeggen dat ze zeer toegankelijk zijn, zelfs voor een leek als ik. Het lezen van een gedicht en hier iets uit halen is voor een ieder heel persoonlijk.
Zoals gezegd heb ik er zelf niet veel mee maar ik moet zeggen dat “ tweede kerstdag”, “ allerzielen” en “nachtgebed” mij toch wel over konden halen ze te herlezen en zeker te waarderen.

Ik moet zeggen dat ik zelf nooit snel een gedichtenbundel op zou pakken en door deze toe te voegen heb ik toch hier kennis mee gemaakt. Ik denk dat door het samenvoegen van genres je een groter publiek zou kunnen bereiken.
Al zou ik als ik kon kiezen liever nog wat van zijn verhalen willen lezen.

Ik geef deze bundel drie sterren.

Conny Schelvis

Gastrecensent: Connie Schelvis-Mens over over: Lang leve ons. Wie willen we eigenlijk zijn?

Titel Lang leve ons.
Wie willen we eigenlijk zijn?
Auteur Claudia de Breij
Uitgeverij Pluim
Isbn 9789492928818

Claudia de Breij (13-03-1975), is cabaretier, liedschrijver, televisiemaker en radio-dj.
Het grote publiek zal haar voornamelijk kennen als cabaretier, als tafeldame bij ‘de wereld draait door’ en haar radiowerk bij 3FM.
Ze schreef lange tijd columns voor kranten en tijdschriften. In 2009 verschenen er twee boeken te weten ‘krijg nou tieten! ‘ en ‘dingen die fijn zijn’. Eind 2015 verscheen ‘ Neem een geit’ een boek vol wijze lessen waar ik zeker van heb genoten.
Eind vorig jaar ( 2019) verscheen ‘lang leve ons’ bij uitgeverij Pluim. Meer dan dertig korte stukjes met daarin overpeinzingen en wie weet wel antwoorden op vragen die hierin naar voren komen.

Het bundeltje heeft een mooi harde kaft en is voorzien van typische Hollandse tafereeltjes, sommige met Claudia de Breij er zelf op. Het weergeven van deze collage als achtergrond van de titel in grote, dikke witte letters, trekt je aandacht en doet vrolijk aan. De onderwerpen die Claudia de Breij echter naar voren brengt zijn niet altijd vrolijk maar door haar manier van overdenken, relativeren en benoemen komt de cabaretier in haar naar voren en lees je de stukjes toch allemaal met een glimlach op de lippen.

Het eerste stukje heeft als titel “ Snap jij het soms ook allemaal niet meer? Dan is dit boek voor jou!” Het gaat voornamelijk over de verwondering en het niet begrijpen van het leven, hoe mensen met elkaar omgaan ( of juist niet). Mensen stellen retorische vragen en maken zich druk over de belastingen, racisme, #metoo, sociale media en het klimaat maar wel allemaal op hun eigen manier zonder naar redenen of antwoorden van anderen te luisteren. En hoe de wereld juist wat fijner en mooier zou zijn als we wel eens de antwoorden op die (retorische ) vragen durven te geven of in ieder geval te zoeken.

In de korte to-the-point stukjes komen haar overpeinzingen langs. Vragen of kraken goed is of fout, over waarom je belasting betaald en of de zaken die de Staat koopt van ons belastinggeld wel nodig zijn, over racisme, seksisme en tradities. Zelfs de vraag of witte mensen ook mensen zijn wordt beantwoord (kort en krachtig) . Het geheel is vrij politiek gericht en dat kan ook niet anders denk ik omdat veel vraagstukken over hoe wij leven in Nederland met politiek te maken heeft. De brief aan de president in deze bundel vond ik dan ook erg sterk en ik hoop dat meneer de President deze ook zal lezen.

Haar vertelwijze is luchtig en vlot, hier en daar wat sarcasme, ik hou er wel van.
Terwijl de onderwerpen niet altijd luchtig zijn leest het geheel lekker weg. Dit komt denk ik ook doordat zij het bij zichzelf houdt door eigen ervaringen uit haar eigen leven te delen. Omdat je haar, en haar stem, kent lijkt het net of je haar hoort vertellen terwijl je leest. Liefhebbers van haar werk zullen hierdoor het boekje snel ter hand nemen.

De grote vraag of tijden veranderen of dat mensen de veranderingen zelf veroorzaken wordt niet echt beantwoord maar je kunt bij jezelf te raden gaan hoe dat nu zit. Af en toe vind je toch tijdens het lezen dat er een spiegel wordt voorgehouden en kan het geen kwaad even te bedenken hoe jij over deze kwestie denkt. Ik kon mij geregeld vinden in de hersenspinsels van de auteur en persoonlijk mag zij van mij het stokje in Den Haag wel een tijdje overnemen (of haar bundel voor te lezen in de Tweede Kamer) . Gewoon om de boel daar wakker te schudden en een andere kant op te laten waaien.

**** 4 sterren Conny Schelvis

Gastrecensent: Connie Schelvis-Mens- Even voorstellen!

Toen Tazzy haar plannen bekend maakt voor 2020 waarbij ze gastrecensenten zocht en bloggers die hun blog wilde voorstellen was ik meteen enthousiast. Ik volg haar sites al een tijdje en heb in het verleden wel eens een boek voor haar besproken. Ik nam snel contact met haar op en ga elke maand twee boeken recenseren. Eén voor het blog “ ik hou van horror, fantasy en spanning” en één voor het blog “ ik hou van historische, leerzame boeken en romans”. Ik heb er veel zin in en ik hoop dat jullie de boeken die ik ga bespreken de moeite waard vinden ook op te pakken !
Daarnaast gelijk maar even mijzelf en mijn blog aan jullie voorstellen. Ik ben dus Conny, 49 jaar en een veel-lezer. Alles met letters wil ik lezen… (wat niet lukt want mijn nog-te-lezen-berg gaat over de 400 titels heen, ik tel niet meer). Ik lees het liefst thrillers, horror en waargebeurde verhalen. Ik ben werkzaam in de ouderenzorg ( hoop dit jaar te slagen voor de verpleegkundige opleiding) en ook boeken uit deze sector lees ik met belangstelling. Ik ben getrouwd en heb een dochter van 16 jaar oud en twee stiefzoons die inmiddels hun eigen weg wel gaan.

In 2013 kwam ik in contact met Pieter Feller van Boekenbijlage via Twitter. Hij zocht jonge recensenten voor chicklitts en ik trok de stoute schoenen aan met de mededeling ‘je bent zo oud als je je voelt ‘ en zo kwam ik terecht in recensentenland. Met een twintigjaar lange ervaring als boekverkoper las ik al alles wat los en vast zat en wat is leuker om je boekenliefde zo te delen met andere lezers? Omdat Boekenbijlage vrijwel alleen recensies plaatst van nieuwe titels en niet altijd van het genre wat ik graag lees kwam er al snel een idee om een bescheiden boekenblog te starten. Dit werd ‘ conniesboekkies’ en ik vond het heel wat om mijn eerste recensie te plaatsen omdat ik een behoorlijke digibeet ben. Nog steeds heb ik mij nog steeds niet verdiept in de mogelijkheden van wordpress. Ik schuif het vooruit. Misschien als mijn opleiding klaar is dat ik daar tijd voor ga zoeken.
Ik ben mijn blog gestart om naast Boekenbijlage ook andere boeken te bespreken en af en toe verslag te doen van een boekpresentatie of ander boekennieuwtje. Alle genres komen wel voorbij. Ik vind het soms een uitdaging om buiten mijn comfortzone te lezen. Mijn dochter had in het begin ook een boekenhoekje. Ze was in 2014 een jaar lang ambassadeur van kinderboekenschrijfster Tosca Menten en dat moest uiteraard ook gepromoot worden. Inmiddels zijn we dik zes jaar verder. Ik probeer wekelijks, liefst dagelijks maar dat lukt niet vanwege drukte thuis, studie en werk, wat te plaatsen op mijn blog en schrijf ook recensies voor de site van Nienke Pool, gekoppeld aan de Facebookgroep “Kinderboeken & Y.A.”. Het leuke van kinderboeken en y.a. lezen is dat het heerlijk tussendoor kan , zeker als je zo druk bent als ik. Af en toe ook nog een recensie voor Boekenbijlage en vanaf volgend jaar ook voor Tazzy. Op naar een mooi boekig jaar !
Conny Schelvis
http://www.conniesboekkies.wordpress.com