Emerson Vermaat- Terreur- Aanslagen in europa (door radicale moslims).

terreur

In dit boek worden alle bekende en de wat minder bekende Terreuraanslagen besproken. Je leert de namen van de daders volledig kennen, hun achtergrond en of ze bijvoorbeeld al op de radar stonden. Ook kom je te weten waarom ze het gedaan hebben. En vooral hoe ze hun aanslag gepleegd hebben. De voorbereiding, of was het een actie die ze niet goed uitgedacht hebben?

De moord op Theo van Gogh komt ook voorbij. Hierin kom je meer over de dader te weten en zijn banden met bijvoorbeeld de Hofstad groep. Er broeit al jaren Terreur in ons land, alleen zien wij het niet. Ze praten over het gevaar van vluchtelingen naar Europa. Een aantal Terroristen kwamen hier binnen als vluchteling. Soms stonden ze al op de radar van diverse instanties. Waarom werd er niet op tijd ingegrepen? Dit boek geeft veel stof tot nadenken!

De aanslagen in Madrid, België en in Londen staan er allemaal in. Alles van na 2001. Ook vindt je kleinere aanslagen of mislukte aanslagen in dit boek. Als je meer wilt weten over de aanslagen, dan moet je dit boek zeker lezen. Er komen feiten voorbij, waar ik niets van wist. Dus het is erg leerzaam!

Syrie-gangers en het gevaar dat deze mensen terroristen worden. Het is een eng idee.

Ze kunnen overal een aanslag plegen in Europa. Technisch gezien kan het je buurman zijn. Ze dekken zich goed in, niemand verwacht het van ze. Maar als het dan gebeurt, dan hoor je weer dat ze al in de gaten gehouden werden…Of dat hun familie wist, dat ze gevaarlijk waren. Maar niemand durft in te grijpen. Amerika geeft vaak tips aan België en Duitsland, maar er wordt niks mee gedaan.

Terreur is een aanval op je vrijheid. Maar ze zijn gewoon niet tegen te houden. Op elke hoek van de straat kan een gek staan. Leef met de dag en geniet. Want er kan zomaar iemand besluiten om een terroristische aanslag te plegen. Laat jij je erdoor tegenhouden? Ik niet. Leef!

Wat een boek! Echt om nog lang over na te denken! Het hakt er toch weer in, alles komt weer boven.

Ik geef het boek 4****

Advertisements

Win een pakket met 4 boeken!


De donkere herfstdagen komen er weer aan. Ze zijn er eigenlijk al. Regen. Regen. Regen. Wind. Het is savonds sneller donker……..

Dan is heerlijk om met een boek op de bank te kruipen…. Daarom geef ik nu een mooi pakket weg! De winnaar zal er een tijdje zoet mee zijn. Het is een pakket waar je van moet lachen en je gaat dingen anders zien.

Wat zit er in het pakket? 

*  gloednieuwe versie van: De arme tak.

Dit boek is echt heel leuk. Je krijgt een kijkje in iemand zijn leven. Lachbuien gegarandeerd! 
* f*cking Blauw

Hier in nemen ze je mee naar de politie wereld van Amsterdam. Wat maken deze mensen Veel mee. Sommige dingen zijn typisch Amsterdams en zitten vol humor. 
*Bonte was

In deze dichtbundel kun je even helemaal wegdromen en de tijd vergeten.  Het is een bonte verzameling van poëzie. 
* Hallo Hallo wie stinkt daar zo?

Deze vraag kun je waarschijnlijk beantwoorden, als je het rijmpje kent. Of de man (nen ) van de radio echt stinken, daar moet jezelf achterkomen.  Het gaat over de radio in oorlogstijd. 

* alle snoepjes op de foto komen ook mee naar de winnaar.

**************************************

Wat doe jij om kans te maken? 

Geef antwoord op deze vraag (op wordpress in het commentaar):

Wat is je favoriete plek om te lezen? 

*************Let op***************

Meedoen is akkoord gaan met de voorwaarden. 

Voorwaarden :  de winnaar gaat de verzendkosten voor zijn/ haar rekening nemen. (Post.nl of Kiala)

*************************************

Deze actie loopt tot en met 16 oktober 2017. Om 16.00 sluit de pot. Winnaar dmv lootjes 

SUCCES! !!!!!! 

Colien Rijnders – Bonte Was

bonte was

 

Voordat ik echt ga slapen, lees ik graag iets luchtigs. Met deze dichtbundel ga je met een glimlach of een goed gevoel onder de wel. De gedichten zijn vaak grappig, soms serieus en op andere momenten juist weer heel mooi. Er staan er ook een aantal in waar ik helemaal niets van begreep.

Je krijgt over allerlei topics gedichten te lezen, soms met een knipoog, soms met een lach. Het boekje is ingedeeld in 30 graden, 60 graden en 90 graden was.

De titel Bonte was vind ik heel goed gevonden. De dichter hangt namelijk echt de was buiten. Het zijn dingen waar ze over na heeft gedacht en de wereld moet haar visie zien op deze dingen. Het is geen vuile was, maar een bonte verzameling van hersenspinsels in dichtvorm.

Een paar gedichten vond ik echt heel mooi en daar kon ik me echt in vinden. Met Poëzie is dat zo, je moet je er in kunnen vinden. Als het bij je past, dan komt het goed binnen. Op het duin en Stiekem Spel, dat zijn bijvoorbeeld gedichten waar ik helemaal in pas. Dat vind ik dan echt bijzonder!

Ik vond het erg leuk om te lezen. Ik lees namelijk niet veel poëzie, maar wil het wel meer gaan doen. Het heeft toch iets moois: Zien hoe mensen woorden met elkaar kunnen verweven tot een geheel. Ik zou het zelf niet kunnen. Ik bezit geen dichtersgeest in de Nederlandse taal.

Ik geef het boekje 3 sterren!!!!!!!!!

Jan De Rooy – Arme Tak

In deze bundel neemt de auteur je mee op reis door  een bijzonder leven. Hij zet alles vol humor op papier. Ik garandeer je dat je tijdens het lezen een glimlach op je gezicht krijgt. 

Hij laat je kennis maken met zijn aparte / artistieke ouders. Ze waren niet rijk als het op vermogen aankomt. Maar op het gebied van ervaringen,plezier en herinneringen maken, zijn ze echt rijk.

Zijn kindertijd zie je door de ogen van een kind. En dat hij dingen anders zag dan volwassenen zorgt voor zeer grappige momenten en uitspraken. 

Hij maakt als volwassene ook genoeg mee. Hij neemt je mee naar school, waar hij erg bijdehand was. Maar ook lijkt hij bijzondere mensen aan te trekken, waardoor het soms lijkt of je een verhaal uit Mr Bean zijn leven aan het lezen bent. Ik vind niet snel een boek zo leuk dat ik erom moet lachen. Dit boek krijgt het voor elkaar! 

Aangrijpend maar humorvol. Het gaat heel goed samen!  

Deze man heeft een zwak voor schoenen  (soms lijkt het meer op een obsessie). Schoenen spelen een rol, in aardig wat van zijn verhalen. Ook staan er een aantal illustraties in.

Hij laat je ook nadenken over het leven. Als je arm bent kun je ook rijk zijn: een liefdevolle familie en humor maken je rijker dan je denkt dat je bent. 

Dit boek heeft mij savonds op de bank heerlijk laten ontspannen.  Ik moest af en toe zo erg lachen, dat de tranen over mijn wangen liepen. Lachbuien waar mijn omgeving niets van begreep. De oplossing is: zij moeten dit boek ook gaan lezen. Iedereen eigenlijk!  Een boek met een lach garantie 😉.  Het krijgt van mij dan ook 5*****omdat ik het heerlijk vond om in zijn leven te kijken.  

Hou deze pagina in de gaten.  In september ga ik een exemplaar van dit boek verloten! 

Blogtour week: P.I.D- Interview met Bronja Hoffschlag

pid

Ben je zelf Beatles fan?
Nee, niet echt. Ze hebben veel muziek gemaakt die ik goed vind. Ik draai hun platen ook wel, maar ik ben geen fan. Ik ben eigenlijk altijd meer een Rolling Stones-meisje geweest.

Zie je zelf ook dingen in bepaalde liedjes?
Absoluut. Hoe vaker je ze hoort, hoe meer je kunt linken aan het Paul-Is-Dead-fenomeen. Het vroege werk is daarbij natuurlijk alleen interessant als vergelijkingsmateriaal, maar vanaf Sgt. Pepper heb ik de liedjes echt woord voor woord ontleed en zelfs alles achterstevoren gedraaid. Ik wilde weten hoe het is om zo intensief met een complottheorie bezig te zijn, zoals mijn hoofdpersonage Tom.

Zou je je terug in de tijd zou willen gaan en het zou ter plekke zou willen meemaken en onderzoeken?
Ja! De jaren ’60 hebben altijd een enorme aantrekkingskracht op me gehad en ik had heel graag in die tijd willen leven. De vrijheid van kunst was toen echt op zijn hoogtepunt, dus ik zou daar sowieso heel erg op mijn plaats zijn geweest. Om met de kennis van nu alles te kunnen observeren zou helemaal fantastisch zijn.

Mensen die je boek hebben gelezen kijken nu heel anders naar The Beatles, ze gaan er opletten! Wat vindt je ervan dat je dit voor elkaar krijgt bij lezers?
Ik vind het prachtig als mijn verhalen mensen aan het denken zetten. Het is niet mijn bedoeling om met mijn boek lezers ergens van te overtuigen, maar ik vind het mooi dat ze stilstaan bij mogelijkheden. Gedurende mijn research heb ik zoveel mooie en bijzondere mensen leren kennen, die gewoon zoveel meer verdienen dan een sticker op hun voorhoofd met het woord ‘gek’ en ik gun hen dat mijn lezers denken ‘misschien hebben ze wel een punt’.

Hoe kwam je op het idee voor dit verhaal?
Ik liep er letterlijk toevallig tegenaan. In de zomer van 1999 was ik op een feestje in Engeland. Door een kennis werd ik voorgesteld aan een oude man, die in de jaren ’60 en ’70 als bodyguard voor de Rolling Stones had gewerkt. Ik vond het leuk om zijn verhalen te horen en hij vond het leuk dat zo’n jong iemand interesse toonde. Uiteindelijk kwam het gesprek op de Beatles en vroeg hij me of ik wel wist dat Paul een bedrieger was. Het klonk heel bizar en vergezocht, maar het liet me niet los.

Geschiedenis en heden samen verwerken vind ik een kunst, komen er nog meer boeken aan, waar je deze magie in stopt? (ik hoop van wel)
Op dit moment werk ik natuurlijk aan deel 3 van mijn trilogie, waarin dat sowieso natuurlijk ook weer aan de orde is. Die ga ik nu eerst af maken. Wat er daarna komt, weet ik nog niet.

Er staat Roman voor op het boek. Maar het is niet in een hokje te stoppen toch?
(ik zelf vind het een mysterieuze roman, met veel spanning). Hoe zou jij het zelf beschrijven?
Je komt er niet onderuit om een genre te kiezen en voor dit boek was roman het meest passend, maar hokjes zijn echt een crime. Ik hou niet van hokjes, niet als mens en niet als auteur. Als ik echt een label op dit boek moet plakken, zou ik zeggen dat het een coming-of-age-roman is, gebaseerd op waargebeurde feiten en met wat lichte thrillerelementen.

Je bent ooit de weg van selfpublishing ingeslagen. Je hebt hiervoor een uitgeverij opgericht. Voelt het hierdoor nog steeds als selfpub en zou je ooit anders willen?
Een ander woord voor selfpub is independent writer en dat ben ik. Onafhankelijk en met totale creatieve vrijheid. Dat is het systeem dat voor mij werkt en ik zou niet anders willen. Ik zou niet kunnen werken met deadlines en redacteuren.

Wat vind je van alle reacties tot nu toe?

Tot nu toe krijg ik alleen maar mooie berichten over ‘P.I.D.’, dus ik ben helemaal gelukkig.

Blogtour: P.I.D.

Beatlespid1

(geschreven door Nienke Pool)

Toen Bronja me vroeg voor de blogtour van haar nieuwe boek was ik zeer verbaasd. Ik heb geen grote blog of site waar duizenden lezers iedere week op lezen. Ik ben gewoon Nienke, niets meer en niets minder.

‘Je begrijpt mijn boeken,’ zei ze resoluut.

 

Ik was vereerd door het verzoek en heb “Ja” gezegd al bleef ik twijfelen. Begreep ik haar boeken wel?

Houden van haar boeken doe ik zeker. Ik las De Dode Kamer en De Skinner Methode niet alleen met veel plezier, maar ook met groeiende verbazing. Hoe doet ze dat toch?

Hoffschlag maakt van een complex plot een aangenaam leesbaar verhaal. Dit doet ze oa door in de huid van de hoofdpersoon te kruipen. Toch volg je niet de hoofdpersoon maar het verhaal. Als een deel van het verhaal vanuit een ander perspectief duidelijker of mooier is, volgt het verhaal dat personage.
De spelers lijken het stokje steeds door te geven.

Tijdens een telefoongesprek waar drie mensen aan deelnamen, leek het perspectief te dansen. En gek genoeg was dat zeer aangenaam.

Dit spel speelt Hoffschlag ook met de tijd. Een geschiedenis verloopt chronologisch, toch is het voor een lezer vaak spannender om het in pakketjes aangereikt te krijgen. Dus ook hier volgt de auteur weer het verhaal en niet de lijn.

Wordt het hierdoor chaotisch? Steeds een ander perspectief en een ander tijdperk dat werkt toch verwarrend? Gek genoeg niet. Volgens mij zit het zo: je hoort een verhaal en je wilt er meer over weten. Dan ga je op zoek naar het verleden van die persoon. Dan merk je dat er meer spelers zijn. Die leer je kennen en ook van hen wil je meer weten. Zo is het een bal die rolt. Het is heel natuurlijk.

P.ID. is een heel ander boek dan De Dode Kamer en De Skinner Methode en toch is er een opmerkelijke overeenkomst. In beide gevallen zit ik meteen in de VS. Nu ben ik daar nog nooit geweest, maar ik kijk al mn hele leven tv series. En die sfeer zie ik terug. Ook als ze in de tijd “reist” ben ik meteen in het tijdperk waar ze over schrijft. Hoe ze dat flikt, daar ben ik nog niet achter.

Het leuke aan haar schrijven vind ik verder dat het authentiek is. Het is helemaal Bronja Hoffschlag en geen redacteur die haar in een keurslijf stopt. Begrijp me niet verkeerd: ik heb niets tegen redacteuren en ik ben altijd verbaasd hoe ze met 1 of 2 wijzigingen in mijn teksten zij deze zoveel sterker weten te maken. Maar bij Bronja had dit mi niet gewerkt; zij heeft haar eigen unieke stijl en ieder woord staat op de juiste plek.

 

U ziet: ik ben groot fan. Dat voorrecht was voorheen voorbehouden aan Hella Haase, Margaret Atwood, Agatha Christie, Uberto Eco en nog een paar grootheden. Bronja Hoffschlag kan zich met ieder van hen ruimschoots meten.

 

En het lijkt allemaal zo simpel maar dat is het niet. Ik heb wel eens geprobeerd om met de tijden zo te spelen als zij dat doet. Tjonge jonge wat een gedoe. Ik snapte mijn eigen verhaal bijna niet meer…

En als recensent zie ik dat juist beginners het perspectief op deze manier laten verschuiven. Ze kunnen de scene schrijvend nog niet oplossen en vertellen het snel vanuit een ander oogpunt. Hoe krijgt Hoffschlag het nu voor elkaar om een beginnersfout tot kunst te verheffen? Waarom spreekt dit in haar geval juist vóór haar en niet tegen haar? Ik heb geen idee, maar een ding weet ik wel: ik vind haar schrijfstijl jaloersmakend goed.

 

Waarom zit ze niet bij een grote uitgever? Dan lag het boek bij iedere boekhandel.

Tja, geen idee natuurlijk maar ik denk dat het met haar eigen stijl te maken heeft en dat ze zich niet wenst te conformeren/ aan te passen. Door uniek te zijn zal ze altijd veel sterren krijgen, prijzen winnen, idioten als ik als een groupie achter zich aan hebben lopen, maar misschien nooit op de bestsellers lijsten verschijnen. Dat is de prijs van haar unieke stijl.

 

En als ze dan zegt: je begrijpt me, dan denk ik “nee”: ik wil juist in iedere boekwinkel liggen en in iedere bieb. Ik ben zeker niet als zij.

 

Als je tot dit punt van mijn betoog bent gekomen, dan ben je een liefhebber van lezen en wellicht ook nieuwsgierig naar dit boek. Doe eens gek: help de selfpubber de zomer door. Doe eens gek en koop voor deze vakantie eens geen boek uit de top 10 maar koop dit boek. Het zou toch geweldig zijn als wij als gewone lezers net zoveel kunnen bereiken als een grote uitgever. Koop het, lees het en laat je horen.

 

Ps.1 Ik heb geen aandelen.

Ps.2 Deze hele week blog en schrijf ik over P.I.D. Dat doe ik niet alleen. Samen met Tazzy Jeninga besteed ik deze week aandacht aan dit geweldige boek. En nee, je kunt het niet winnen. Als je het wilt lezen zul je helaas in de buidel moeten tasten. Wij geven het allebei 5 dikke ****** (haha dat zijn er 6. 1 bonus*)

Gerard Mak – F*ckin Blauw

IMG_1500812910784

In dit boek ga je mee met agenten Frits en Sem. Je volgt ze op hun surveillance en ziet hoe ze boeven vangen. Het speelt zich allemaal af in het centrum van Amsterdam en op de Wallen.  Deze agenten maken heel wat mee op hun werk.  Ze kijken ook nergens meer van op. Met een gezond dosis humor en soms een flinke teug tegenzin voeren ze hun taken uit. Het is beeldend op papier gezet, dus het voelt alsof je met ze mee loopt.

De taal is soms typisch Amsterdams en de mensen ook. Het zijn waargebeurde verhalen. Ze zijn bang om fouten te maken.  Ze krijgen al zoveel gezeik over zich heen.  Elke dag weer! Dit weerhoudt ze er niet van om op elke situatie af te stappen. Hun werk is gevarieerd.  De ene zaak is de andere niet. Ze hebben veel met drugsgebruik, drugshandel en prostitutie te maken.  Maar ook sussen ze ruzies tussen getrouwde mensen en buren. Soms worden ze ingezet bij terreurdreiging.

In Amsterdam is een agent een Smeris en zo worden ze ook vaak aangesproken. Ze komen bij mensen over de vloer (of zij op het bureau) en krijgen een band met bepaalde bewoners van de stad. Ze krijgen ook te maken met overvallen, toeristen en liquidaties. Ze hebben allemaal weleens een lijk gezien. En als je dat niet hebt als groentje,  moet je eraan geloven. Humor met een zwart randje. I hou ervan!  Het is ook een leerzame kijk in het leven van een Amsterdamse Smeris.

Het leest echt vlot en soms schater je het uit van het lachen. Op andere momenten moet je een brok in je keel wegslikken. Dit boek zet onze beste vrienden heel menselijk weg. We vergeten vaak dat ze Mensen zijn!  4****