Peter Fitzsimons -Batavia****

batavia.jpg

Een uniek stuk geschiedenis, staat er op de voorkant van het boek. En dat klopt helemaal. Je leest van alles over de nederzetting Batavia en het beroemde schip: De Batavia. Het zit boordevol avontuur en je komt erachter dat het leven op een schip omstreeks 1629 niet zo mooi was. Het was meer overleven, zeereizen duurden enorm lang. Eten raakte bedorven en er werden mensen ziek, die stierven. Een reis maken naar de andere kant van de wereld, was dan ook een gok die je goed moest overwegen.

Een tijd geleden hebben ze op de eilanden waar de Batavia verging, massagraven gevonden. En deze mensen waren niet gestorven door de schipbreuk. Hoe ze wel zijn gestorven, daar kom je achter. Het leven was bruut, genadeloos, barbaars en zeer gevaarlijk voor de mensen aan boord van dit schip. En Jeronimus is een echte duivel. Deze man, daar gaan mijn haren van overeind staan.

Dit is het verhaal over de bemanning, de gasten aan boord en de leden van de VOC. Muiterij ligt constant op de loer. Op een noodlottige avond vaart het schip op een koraalrif en veel mensen komen om het leven. Andere schipbreukelingen proberen te overleven op de eilandjes in de buurt. Maar wat zou jij doen als het eten opraakt en er geen drinkwater meer is? Sluit je, jezelf aan bij de muiters? Of kom je in opstand en vecht je voor je leven? Er zijn een aantal zeer moedige mensen aan boord, die zich schamen en in opstand komen. Maar als je in opstand komt: Zie je dan de volgende dag nog wel aanbreken? Doodsangst overheerst de schipbreukelingen!

Het verhaal volgt diverse personen die aan boord van de Batavia waren. Het is gruwelijk hoe deze mensen met elkaar omgaan. Moord is een doodnormale zaak en ze hebben er plezier in. Dit stukje vaderlandse geschiedenis is bikkelhard en je zult echt even moeten slikken. Het is een Historisch boek, maar geschreven op een thrillermanier. Het is spannend en leerzaam tegelijk. Het is op papier gezet in een scheepsjournaal/ dagboek vorm. Je leest hoe erg de omstandigheden worden op het eiland en de drang om te overleven. Wie komt er levend thuis en wie niet? We weten allemaal dat de VOC ons land op de kaart heeft gezet. Maar ze gingen over lijken en dat maakt je echt anders nadenken over je Vaderlandse geschiedenis. Je gaat van trots naar schaamte, als het op emoties aankomt.

Er staan nog een aantal foto’s van schilderijen in en landkaarten. Maar ook de foto’s van de replica Batavia zijn zeer de moeite waard om te zien. Het was een prachtig schip met een te kort leven!

Het boek krijgt van mij 4****. Een goede aanvulling op je vaderlandse geschiedenis!

Major Dick Winters- Beyond Band of Brothers*****

beyond bob

 

Review in English & Nederlands (scrollen)

*********************English**************

Dick Winters his own story. He tells stories about his time in the army and ww2.

This book has more details then the tv-series and Band of Brothers book.

As a fan i really love this book. Because you get to know the man a bit better. The way he tells his (his)story, has you hooked right from the start!

The book starts with his life before the war. He tells about his family, school and studies.

Before easy company he allready joined the army. He went to officersschool.

You will recognize things from the Band of Brothers book and series. Some sentences are in the series. Other things are new. Like a bit of payback towards Sobel. A fake surgery. Sobel was a bully, no doubt about it. But you really cant hide your feelings: The bounding between the soldiers started because of him.

You get the know Winters alot better. The way he thinks….. He also writes about his penpal and his family. He shows you more pieces of his heart.

Winters speaks about soldiers you didnot see in the series. He also speaks alot about Talbert.

The time they spent in Aldbourne was alot longer then i realized. They stayed there 9 months or so. Winters and Harry Welsh stayed with the Barnes family. They became his 2nd family. The personal pictures make the story real.

Winters had alot of humor, its sad that he passed away. But his memory will always stay alive.

He tells about the toccoa men with so much pride. They are his family. He had doubts in the war, but he kept on leading and protected his men. He doesnt liked to be called a hero. The heroes stayed behind in the graves with white crosses.

The part about Holland is alot longer. He speaks about rain (contant rain) and foxholes. Also the part about the Rhine.

After the war he went back to Normandy and europe several times. He speaks about his men with love and is in tears because he keeps losing more and more of them.

In the end of the book,he has made a list about leadership and what to do….

This book made me laugh and shed my tears. The things he has seen, he had to live with it every day. He became one of my heroes.

This book is 5*****. I would give more stars i fit was possible. This is one of the best books ever!

 

****************************Nederlands*************************

Dit is Dick Winters zijn verhaal. Hij schrijft over zijn tijd in het leger en wo2.

Dit boek heeft veel meer details dan de tv serie en het band of brothers boek.

Als fan vind ik dit boek geweldig! Je leert de man een beetje beter kennen. De manier waarop hij zijn verhaal verteld, is zo goed dat je er meteen inzit vanaf het begin!

Het boek begint meet zijn leven voor de oorlog. Je leert zijn familie kennen, maar ook wat hij hij studeerde en naar welke school hij ging. Voor Easy Company was hij een soldaat in het leger en ging hij naar een officieren opleiding.

Je gaat dingen herkennen uit Band of brothers, soms letterlijke zinnen. Andere dingen zijn nieuw. Zoals een ultiem stukje wraak op Sobel…..Een nep operatie. Sobel was een draak van een vent, geen haar op je hoofd die daar anders over denkt. Maar je kunt het gevoel niet stoppen: Hij was de reden dat de band tussen de soldaten langzaam begon te groeien.

Je leert Winters een stuk beter kennen. De manier waarop hij denkt. Hij schrijft ook veel over zijn familie en correspondentie. Hij had zelfs een penpal! Hij geeft grote stukken van zijn hart bloot.

Hij laat je kennis maken met soldaten die je nog niet kende. Hij heeft veel Lof over Talbert.

De tijd die ze in Aldbourne hebben gezeten is ook veel langer dan ik dacht. Ze zijn daar echt 9 maanden geweest. Winters zat met Harry Welsh in een gastgezin: Barnes. Deze mensen werden een tweede family voor hem. De persoonlijke foto’s, maken het verhaal nog echter.

Winters had veel humor, het is zo jammer dat hij er niet meer is. Zijn herinnering blijft altijd in leven. He praat over de Tacoa mannen met zoveel trots en liefde, ze zijn familie. Hij had twijfels in de oorlog maar hij bleef zijn mannen beschermen en was een goede leider. Hij wil nooit een held genoemd worden. De echte helden zijn achter gebleven in graven met witte kruizen. Het stuk over Nederland is ook veel uitgebreider. Hij heeft het vooral over de regen ( die niet te stoppen was) en over de foxholes die onder water liepen. Dit zie je in de serie niet. Ook  een stuk over de Rijn.

Na de oorlog ging hij terug naar Europa en vooral Normandie is hem bijgebleven. Hij spreekt over zijn mannen en dat hij er steeds meer verliest, nu de jaren verstrijken.

In het einde van het boek geeft hij nog een lijst over leiderschap en wat te doen (of wat niet). Dit boek heeft me laten lachen en huilen. De dingen die hij heeft gezien, hij moest er elke dag mee leven. Hij is een van mijn helden.

Dit boek is voor mij 5*****. Ik zou er meer geven als het mogelijk was. Een van de beste boeken ooit!

Mitchell Zuckoff – Verloren in het paradijs

pardijs

Waargebeurd verhaal. Zuckoff is een goede auteur. Dit is het verhaal van een vliegtuig dat spoorloos verdwenen is, in de jungle van Nieuw- Guinea. Een groep Amerikaanse militairen maken in 1945 (ten tijde van de oorlog, in Europa was deze over, maar in The Pacific nog niet) een pleziervlucht boven de Vallei. Daar schijnt een zeer apart vol te wonen, die op hun eigen wijze, heel afgelegen wonen.. Het vliegtuig stort neer en er zijn niet veel overlevenden. De passagiers die het overleven, besluiten om naar de openplek te trekken en om daar zo de aandacht te trekken van de langs vliegende Dakota’s en andere vliegtuigen. Een vrouw en twee mannen, waarvan twee met veel verwondingen moeten zien te overleven in deze ongerepte jungle. Er wonen kannibalen, hoe gaan ze hier ooit levend vandaan komen?

Op de legerbasis zetten ze alles op alles om de overlevenden terug te halen. Dit is een groot probleem, want hoe moeten ze dat voor elkaar krijgen? Er kunnen geen vliegtuigen landen en veel opties zijn gewoon te gevaarlijk omdat het te onherbergzaam is. Er zijn geen plattegronden van dit gebied. Er worden Paratroepers ingezet. Zij springen uit een vliegtuig en gaan op zoek naar de overlevenden. Deze groep mensen bieden zich vrijwillig aan, terwijl ze weten dat ze de sprong misschien niet overleven, maar ook door kannibalen kunnen worden aangevallen. Niemand weet hoe het er op de grond echt uit ziet. Dit zijn echte helden.

Het is spannend op papier gezet. Je voelt het verdriet de pijn en de angst. Maar ook kom je erachter dat de Amerikanen en de inheemse bevolking elkaar niet altijd even goed begrepen (al dachten ze dat wel). Ze moeten constant op hun hoede zijn. De sfeer kan elk moment omslaan en dat zal hun einde betekenen. Op sterven na dood, vragen ze zich dikwijls af, of ze daar ooit nog weg zullen komen. De persmuskieten liggen op de loer en willen verslag doen van de reddingsactie.

De schrijfstijl leest vlot, soms staat er wel wat veel informatie in, omdat de auteur over bepaalde dingen iets meer wil vertellen. Dit is een aanvulling, maar had op zich niet gehoeven van mij. De titel past goed bij het verhaal. Verloren in het paradijs. Maar is het wel een paradijs op de grond? Vanuit de lucht wel……..De cover is ook mooi, het vliegtuig ( ik ben dol op vliegtuigen uit WO2, vooral dakota’s), een paratroeper en een landkaart waar je niet echt wijs uit kunt worden. Perfect!

Door middel van foto’s die de overlevenden hebben gemaakt, krijg je een beeld van de inheemse bewoners en hoe zij eruit zagen. Deze foto’s maken het verhaal persoonlijk. Je kijkt mee, naar deze ongerepte wereld. Heel bijzonder! Een verhaal waarvan ik nog nooit had gehoord. Het is wederom een zeer spannende historische thriller die helemaal waargebeurd is. 4,5****