Sgt. Don Malarkey – Easy Company Soldier*****

malarkey

(Review in English, Nederlands? -> Scrol naar beneden!)

Malarkey takes you with him, to the life he had before the war. He grew up in a very green, natural area. He went fishing and camping alot. His parents owned a cabin in the forrest. He is very open about his family. His First love, his life on the university. And then he joined the Paratroopers. They are the best! He fully admitts that Sobel made them great soldiers. But man, he gave them a hard time! He got to know Skip Muck at the same time he got to know Currahee. I really love the fact that he tells alot about Skip. Skip was an awesome friend. This again shows how well the actorswhere cast for the series. Malarkey grew close with actor Richard Speight Junior. The way Malarkey discribes Skip ( and esp his smile), Richard does that perfectly! You will learn new things about Joe toye and others. It gives you the feeling you get to know these men even better. Malarkey writes about his sadness and grief but also about the fun he had in England. His view on Bastogne broke my heart. He had so many doubts, had his fingers on the trigger several times. Did he want to stay alive? Is was so cold, friends kept dying, he wanted rest. But giving up wasnt an option, he kept on going. A survivor!  In the series it seems like he ever got wounded, but for real: he has seen quite a few hospitals.

After the war, he found the love of his life, became a father, was happy, but hen ever got over the loss of his best friend. He takes you with him to Skip his Grave and other places he visited in the war. Its heartbreaking how much pain he feels for losing Skip. But i understand him very well. I lost my best friend almost 10 yrs ago. You will never stop missing him. Thats the truth!

Its very good to read the sory of Easy Company through the eyes of the real soldiers. If you loved the mini-seires, you simply have to! Not everything is the same in the series. They changed things. Like when Sobel salutes Winters in the wrong way…Nixon sits next to him in the car. For real it was Malarkey sitting next to Winters. There are more things. Malarkey will say: Its Hollywood. I say: its the best series ever! I love all the stories and versions . Like the Wild Bill action in normandy, when he shot the soldiers and horses. Ive read different versions. Malarkeys version is different from Bills and Winters. They’ve all seen it in a different way.

The pictures in the book complete the story!

Im giving this book 5 ***** because its real and heartwarming!

 

****************Nederlands********************

 

Malarkey neemt je mee, naar zijn leven voor de oorlog. Hij is opgegroeid in een bosrijke omgeving. Hij ging er veel op uit om te vissen en te kamperen. Zijn ouders hadden een huisje in de bossen. Hij is zeer open over zijn jeugd en de familiebanden. Hij laat je kennis maken met zijn eerste liefde. En je leert hoe het hem vergaan is op de universiteit. Hij besloot daarna om voor de paratroepers te gaan. Zij waren de beste. Je ziet zijn visie op Sobel en hij geeft eerlijk toe dat Sobel hun echt heeft gemaakt tot de goede soldaten die ze waren. Ze hebben het heel zwaar gehad met deze man. Hier leerde hij Skip Muck kennen. En ze werden beste vrienden en deden alles samen tot Winters ze uit elkaar haalde. Het fijne vind ik dat je nu een goede kijk krijgt op wie Skip echt was. Ook weet je dat de acteurs wederom supergoed gecast zijn. Malarkey heeft de beste band met Richard Speight Junior (speelt Skip Muck). Je leert dingen over Joe Toye die je nog niet wist, maar ook over vele anderen. Het geeft je nog meer het gevoel dat je deze mannen echt kent. Malarkey vertelt over zijn verdriet, maar ook over het plezier dat hij had in Engeland. Het meest heftige vond ik zijn verhaal over Bastogne. Hij had zo zijn twijfels en heeft een aantal keren met zijn vingers aan de trekker gezeten…Want wilde hij nog wel leven? Het was zo uitzichtloos en vreselijk koud. Hij kon niet meer, maar bleef gaan omdat stoppen geen optie was. Wat een overlever! In de serie lijkt het alsof hij nooit gewond raakte, maar hij heeft best wat ziekenhuizen gezien in het echt.

Na de oorlog vond hij de liefde van zijn leven, kreeg kinderen, was gelukkig, maar zijn vriend Skip bleef hij altijd missen. Hij gaat ook met je meer terug naar een aantal plaatsen uit de oorlog en Ski pijn graf. Hartverscheurend hoeveel hij verdriet hij nog steeds heeft. Maar ik begrijp hem. Ik ben mijn beste vriend ook kwijt. Die blijf je altijd missen. Dat is gewoon zo!

Het is een heel goed idee om het verhaal van Easy Company te lezen door de ogen van de soldaten zelf. Als je de mini- series geweldig vond, kan ik je dat alleen maar aanraden. Niet alles is zo gegaan, zoals je in de serie ziet. Er zijn echt verschillen. Zoals bijvoorbeeld als Sobel naar Winters verkeerd Salueert. In de serie zit Nixon naast hem, maar in het echt was dat Malarkey. En zo zijn er nog een aantal dingen. Deze zijn veranderd en Malarkey vindt het soms een beetje te Hollywood. Voor mij blijft het de mooiste serie ooit!

Ik geef dit boek ook 5***** omdat het gewoon zo echt is!

William *Wild Bill* Guarnere & Edward *Babe* Heffron- Brothers in Battle* Best of friends*****

( Review in English & Dutch)

Two men met in Europe, WW2. They found out, they both came from Philly and became very close friends from the first minute. In this book you will read what theyve been through during the war. Its all written as seen -through their eyes.  They tell their story on their own way, sometimes they can end the sentance of the other, sometimes to  tell a bit more or to make a joke. They are friends for life (and im sure they still are, but in heaven).

They start about their childhood years, before the war. How it was to grow up without a penny in your pocket. Bill was the baby at home, he learned to stand up for himself and got what he wanted, most of the time. Babe grew up in a different family, a few blcohks away from Bill. They never met eachother before the war. Its very funny to read about their younger years. They say what they want and what they feel. Very open! I agree with everything they say about the modern world!

The War starts in Normandy for Bill, Babe joins a bit later. The men who where trained by Sobel rarely got attached towards replacements. But Babe was in their circle from the first moment he met Bill.

You will read new things. Like Bills joyride and injury. But also Bill as a ladiesmen (Babe has had an affair in late war), hiding women in the attic. He somehow got away easy with things, when they cought him.

bill 3

You will learn new things about other soldiers. Babes story about the bunker is one of the untold stories. He Always thought: What if i did that different? it never left his mind. Its in the series, but in a different way. They added it in a Carentan scene ( Babe wasnt there ofcourse) with other soldiers. As a fan you will recognize that scene!

Bill lost his leg in Bastogne, saving Joe Toye. Together they really terrorised the nurses in all the hospitals, racing around in wheelchairs. Naughty boys ;-).

Babe went on fighting. The rest of the war is seen through his eyes. Untill they met again after the war. What a guys!

Its filled with humour, action and sadness. Theyve seen terrible things when they where young!

Babe is still heartbroken about the death of Julian. He was his buddy.

Bill was a ladiesmen and he could get out of situations without any punishment. here we would say: He has an honest face. so you believed him. It made me laugh alot. Naughty guy!

Robyn post writes fluently, so you read it very fast.

I also loved the stories of Frank John Hughes and Robin Laing. They write about Babe and Bill. How they met them and how much they admire them. They will be part of their family forever. The actors also got their own band of brothers. I love that. they became brothers. Thats a rare thing!

I have to give this book 5***** It impressed me, Big time! Tears in my eyes when Bill sais; I get alot of letters. Only write back some of the kids. Not the grown ups, because they sell his stuff on ebay. Im so happy im one of those kids….I treasure his letters and the signed illustration of Taking out the guns in Normandy. He loved the poem i wrote for the paratroopers. He has a special place in mij heart forever!

bill 1

********dutch******

 

Deze twee mannen hebben elkaar ontmoet in de tweede wereld oorlog. Ze kwamen erachter dat ze allebei uit Philly kwamen en waren meteen erg op elkaar gesteld. In dit boek lees je door hun ogen, wat ze hebben meegemaakt. Ze vertellen het op hun eigen manier en breken soms in op elkaar ( ze kunnen elkaars zinnen aanvullen, ze zijn echt vrienden voor het leven. Ook al leven ze allebei niet meer, in de hemel gaan ze gewoon verder, dat weet ik zeker).

Ze beginnen bij hun kinderjaren, voor de oorlog. Hoe het was om op te groeien, als je geen cent te makken had. Bill was de jongste thuis, dus daar kreeg hij veel voor elkaar. Hij ging ook naar militaire zomerkampen, de soldaat in hem werd al vroeg wakker. Babe groeide op in een heel ander gezin, maar een paar blokken verwijderd van Bill. Toch hebben ze elkaar nooit gezien. Het is heel leuk om te lezen over hun jonge jaren en wat ze allemaal meegemaakt hebben. Deze mannen hebben sterke meningen over bepaalde dingen, ik ben het met ze eens!

De oorlog begint voor Bill in Normandie, Babe komt er een tijdje later pas bij. Ookal waren de mannen die door Sobel getraind zijn nogal schuw en afkerend tegen Replacements, Babe werd meteen opgenomen in hun cirkeltje. Heel bijzonder want de soldaten wilden niet meer gehecht raken aan nieuwe gezichten…..

Je gaat dingen lezen, die je nog niet wist. Bijvoorbeeld dat Bill ook een Joyride heeft gemaakt en daarbij gewond raakte. Hij verstopte vrouwen op zolder en toen de legerleiding er achterkwam, kwam hij er nog gemakkelijk af. Je leest over de band en hoe goed Bill als leider was. Een van Babe’s verhalen over een bunker is ook zeer bijzonder. Het is geschreven alsof je erbij bent. En ze laten je kennis maken met andere soldaten, en zorgen ervoor dat je anderen weer beter leert kennen.

Bill verloor zijn been in Bastogne, samen met Joe Toye heeft hij ziekenhuizen onveilig gemaakt. Deze mannen bleven genieten van het leven. Toen Bill zijn been verloor vocht Babe verder zonder hem. Vanaf dat moment zie je de rest van de oorlog door Babe zijn ogen. Totdat ze elkaar weer ontmoeten na de oorlog. Wat een mannen! Wat een verhaal…..

Het zit boordevol humor, actie maar ook verdriet. Deze mannen hebben heel veel vreselijke dingen gezien toen ze jong waren. Bij Babe merk je dat hij nog steeds kapot is over de dood van Julian. Julian was een van zijn maatjes.

Je leert dat Bill een echte rokkenjager was en altijd onder dingen uit kon komen. Zelfs bij Sobel. Wij zouden hier zeggen: Hij had een eerlijk gezicht, dus men geloofde hem ;-).

Het is heerlijk vlot geschreven en er staan echt veel mooie fotos in. Dat is altijd een extraatje. Ook de verhalen van de acteurs die Bill en Babe speelden, over hun ontmoeting met deze helden zijn erg leuk! John Frank Hughes en Robin Laing. Zij waren onder de indruk van deze mannen en zullen voor altijd bij hun familie horen. En ze kregen er hun eigen band of brothers voor terug. Dat blijf ik zo mooi vinden…De acteurs zijn ook broers geworden. Dit maak je echt zelden mee!

Ik moet dik boek gewoon 5****** geven, ik kan niet anders. Heeft diepe indruk op mij gemaakt!

Heel bijzonder vind ik ook dat Bill zegt dat hij veel brieven krijgt…Maar dat hij alleen de Kids terug schrijft omdat hij weet dat zijn handtekeningen verkocht worden op ebay. Ik ben heel blij dat ik een van die kids mocht zijn;-). Zijn foto met handtekening zal ik altijd blijven koesteren en zijn lieve woorden op papier ook. Het is een persoonlijke brief. Deze man kon mij echt zo diep raken. En dat doet hij nog steeds!

Peter Fitzsimons -Batavia****

batavia.jpg

Een uniek stuk geschiedenis, staat er op de voorkant van het boek. En dat klopt helemaal. Je leest van alles over de nederzetting Batavia en het beroemde schip: De Batavia. Het zit boordevol avontuur en je komt erachter dat het leven op een schip omstreeks 1629 niet zo mooi was. Het was meer overleven, zeereizen duurden enorm lang. Eten raakte bedorven en er werden mensen ziek, die stierven. Een reis maken naar de andere kant van de wereld, was dan ook een gok die je goed moest overwegen.

Een tijd geleden hebben ze op de eilanden waar de Batavia verging, massagraven gevonden. En deze mensen waren niet gestorven door de schipbreuk. Hoe ze wel zijn gestorven, daar kom je achter. Het leven was bruut, genadeloos, barbaars en zeer gevaarlijk voor de mensen aan boord van dit schip. En Jeronimus is een echte duivel. Deze man, daar gaan mijn haren van overeind staan.

Dit is het verhaal over de bemanning, de gasten aan boord en de leden van de VOC. Muiterij ligt constant op de loer. Op een noodlottige avond vaart het schip op een koraalrif en veel mensen komen om het leven. Andere schipbreukelingen proberen te overleven op de eilandjes in de buurt. Maar wat zou jij doen als het eten opraakt en er geen drinkwater meer is? Sluit je, jezelf aan bij de muiters? Of kom je in opstand en vecht je voor je leven? Er zijn een aantal zeer moedige mensen aan boord, die zich schamen en in opstand komen. Maar als je in opstand komt: Zie je dan de volgende dag nog wel aanbreken? Doodsangst overheerst de schipbreukelingen!

Het verhaal volgt diverse personen die aan boord van de Batavia waren. Het is gruwelijk hoe deze mensen met elkaar omgaan. Moord is een doodnormale zaak en ze hebben er plezier in. Dit stukje vaderlandse geschiedenis is bikkelhard en je zult echt even moeten slikken. Het is een Historisch boek, maar geschreven op een thrillermanier. Het is spannend en leerzaam tegelijk. Het is op papier gezet in een scheepsjournaal/ dagboek vorm. Je leest hoe erg de omstandigheden worden op het eiland en de drang om te overleven. Wie komt er levend thuis en wie niet? We weten allemaal dat de VOC ons land op de kaart heeft gezet. Maar ze gingen over lijken en dat maakt je echt anders nadenken over je Vaderlandse geschiedenis. Je gaat van trots naar schaamte, als het op emoties aankomt.

Er staan nog een aantal foto’s van schilderijen in en landkaarten. Maar ook de foto’s van de replica Batavia zijn zeer de moeite waard om te zien. Het was een prachtig schip met een te kort leven!

Het boek krijgt van mij 4****. Een goede aanvulling op je vaderlandse geschiedenis!

Major Dick Winters- Beyond Band of Brothers*****

beyond bob

 

Review in English & Nederlands (scrollen)

*********************English**************

Dick Winters his own story. He tells stories about his time in the army and ww2.

This book has more details then the tv-series and Band of Brothers book.

As a fan i really love this book. Because you get to know the man a bit better. The way he tells his (his)story, has you hooked right from the start!

The book starts with his life before the war. He tells about his family, school and studies.

Before easy company he allready joined the army. He went to officersschool.

You will recognize things from the Band of Brothers book and series. Some sentences are in the series. Other things are new. Like a bit of payback towards Sobel. A fake surgery. Sobel was a bully, no doubt about it. But you really cant hide your feelings: The bounding between the soldiers started because of him.

You get the know Winters alot better. The way he thinks….. He also writes about his penpal and his family. He shows you more pieces of his heart.

Winters speaks about soldiers you didnot see in the series. He also speaks alot about Talbert.

The time they spent in Aldbourne was alot longer then i realized. They stayed there 9 months or so. Winters and Harry Welsh stayed with the Barnes family. They became his 2nd family. The personal pictures make the story real.

Winters had alot of humor, its sad that he passed away. But his memory will always stay alive.

He tells about the toccoa men with so much pride. They are his family. He had doubts in the war, but he kept on leading and protected his men. He doesnt liked to be called a hero. The heroes stayed behind in the graves with white crosses.

The part about Holland is alot longer. He speaks about rain (contant rain) and foxholes. Also the part about the Rhine.

After the war he went back to Normandy and europe several times. He speaks about his men with love and is in tears because he keeps losing more and more of them.

In the end of the book,he has made a list about leadership and what to do….

This book made me laugh and shed my tears. The things he has seen, he had to live with it every day. He became one of my heroes.

This book is 5*****. I would give more stars i fit was possible. This is one of the best books ever!

 

****************************Nederlands*************************

Dit is Dick Winters zijn verhaal. Hij schrijft over zijn tijd in het leger en wo2.

Dit boek heeft veel meer details dan de tv serie en het band of brothers boek.

Als fan vind ik dit boek geweldig! Je leert de man een beetje beter kennen. De manier waarop hij zijn verhaal verteld, is zo goed dat je er meteen inzit vanaf het begin!

Het boek begint meet zijn leven voor de oorlog. Je leert zijn familie kennen, maar ook wat hij hij studeerde en naar welke school hij ging. Voor Easy Company was hij een soldaat in het leger en ging hij naar een officieren opleiding.

Je gaat dingen herkennen uit Band of brothers, soms letterlijke zinnen. Andere dingen zijn nieuw. Zoals een ultiem stukje wraak op Sobel…..Een nep operatie. Sobel was een draak van een vent, geen haar op je hoofd die daar anders over denkt. Maar je kunt het gevoel niet stoppen: Hij was de reden dat de band tussen de soldaten langzaam begon te groeien.

Je leert Winters een stuk beter kennen. De manier waarop hij denkt. Hij schrijft ook veel over zijn familie en correspondentie. Hij had zelfs een penpal! Hij geeft grote stukken van zijn hart bloot.

Hij laat je kennis maken met soldaten die je nog niet kende. Hij heeft veel Lof over Talbert.

De tijd die ze in Aldbourne hebben gezeten is ook veel langer dan ik dacht. Ze zijn daar echt 9 maanden geweest. Winters zat met Harry Welsh in een gastgezin: Barnes. Deze mensen werden een tweede family voor hem. De persoonlijke foto’s, maken het verhaal nog echter.

Winters had veel humor, het is zo jammer dat hij er niet meer is. Zijn herinnering blijft altijd in leven. He praat over de Tacoa mannen met zoveel trots en liefde, ze zijn familie. Hij had twijfels in de oorlog maar hij bleef zijn mannen beschermen en was een goede leider. Hij wil nooit een held genoemd worden. De echte helden zijn achter gebleven in graven met witte kruizen. Het stuk over Nederland is ook veel uitgebreider. Hij heeft het vooral over de regen ( die niet te stoppen was) en over de foxholes die onder water liepen. Dit zie je in de serie niet. Ook  een stuk over de Rijn.

Na de oorlog ging hij terug naar Europa en vooral Normandie is hem bijgebleven. Hij spreekt over zijn mannen en dat hij er steeds meer verliest, nu de jaren verstrijken.

In het einde van het boek geeft hij nog een lijst over leiderschap en wat te doen (of wat niet). Dit boek heeft me laten lachen en huilen. De dingen die hij heeft gezien, hij moest er elke dag mee leven. Hij is een van mijn helden.

Dit boek is voor mij 5*****. Ik zou er meer geven als het mogelijk was. Een van de beste boeken ooit!

Mitchell Zuckoff – Verloren in het paradijs

pardijs

Waargebeurd verhaal. Zuckoff is een goede auteur. Dit is het verhaal van een vliegtuig dat spoorloos verdwenen is, in de jungle van Nieuw- Guinea. Een groep Amerikaanse militairen maken in 1945 (ten tijde van de oorlog, in Europa was deze over, maar in The Pacific nog niet) een pleziervlucht boven de Vallei. Daar schijnt een zeer apart vol te wonen, die op hun eigen wijze, heel afgelegen wonen.. Het vliegtuig stort neer en er zijn niet veel overlevenden. De passagiers die het overleven, besluiten om naar de openplek te trekken en om daar zo de aandacht te trekken van de langs vliegende Dakota’s en andere vliegtuigen. Een vrouw en twee mannen, waarvan twee met veel verwondingen moeten zien te overleven in deze ongerepte jungle. Er wonen kannibalen, hoe gaan ze hier ooit levend vandaan komen?

Op de legerbasis zetten ze alles op alles om de overlevenden terug te halen. Dit is een groot probleem, want hoe moeten ze dat voor elkaar krijgen? Er kunnen geen vliegtuigen landen en veel opties zijn gewoon te gevaarlijk omdat het te onherbergzaam is. Er zijn geen plattegronden van dit gebied. Er worden Paratroepers ingezet. Zij springen uit een vliegtuig en gaan op zoek naar de overlevenden. Deze groep mensen bieden zich vrijwillig aan, terwijl ze weten dat ze de sprong misschien niet overleven, maar ook door kannibalen kunnen worden aangevallen. Niemand weet hoe het er op de grond echt uit ziet. Dit zijn echte helden.

Het is spannend op papier gezet. Je voelt het verdriet de pijn en de angst. Maar ook kom je erachter dat de Amerikanen en de inheemse bevolking elkaar niet altijd even goed begrepen (al dachten ze dat wel). Ze moeten constant op hun hoede zijn. De sfeer kan elk moment omslaan en dat zal hun einde betekenen. Op sterven na dood, vragen ze zich dikwijls af, of ze daar ooit nog weg zullen komen. De persmuskieten liggen op de loer en willen verslag doen van de reddingsactie.

De schrijfstijl leest vlot, soms staat er wel wat veel informatie in, omdat de auteur over bepaalde dingen iets meer wil vertellen. Dit is een aanvulling, maar had op zich niet gehoeven van mij. De titel past goed bij het verhaal. Verloren in het paradijs. Maar is het wel een paradijs op de grond? Vanuit de lucht wel……..De cover is ook mooi, het vliegtuig ( ik ben dol op vliegtuigen uit WO2, vooral dakota’s), een paratroeper en een landkaart waar je niet echt wijs uit kunt worden. Perfect!

Door middel van foto’s die de overlevenden hebben gemaakt, krijg je een beeld van de inheemse bewoners en hoe zij eruit zagen. Deze foto’s maken het verhaal persoonlijk. Je kijkt mee, naar deze ongerepte wereld. Heel bijzonder! Een verhaal waarvan ik nog nooit had gehoord. Het is wederom een zeer spannende historische thriller die helemaal waargebeurd is. 4,5****

 

Band of Brothers & The Pacific 

Im a huge fan of the series and the books.  About 5 years ago I decided 2 read more ww2  stories. Ive read so many. But the stories of Europe and the Pacific are my treasures…. there are tonz of books about soldiers and their expierence(s) in the war.  I keep finding books for my collection. The past weeks I got 3 books I wanted for ages.  Import takes a while  (or months ). But im always happy to add them to my collection. And there are many more books I want! Every personal story should be told.

After seeing Hacksaw Ridge the movie last week… I added Desmond Doss his book to my evergrowing wishlist.  Youre Never to old to learn and read more stories. To my opinion ww2 stories have to be read in english.  So I have many more books ahead of me. 

Ww2 is personal 2 me. 

My interest in ww2 will Never go away. 

My grandparents had a hard time in the war. They had to eat flowerbulbs to stay alive. 

My other grandpa met my grandma in the war. Hè was catholic and forced to work in an ammunution fabric  (flak granates) in Germany. There hè met his best friend. And his bff had a sister… my grandma.  

The war brought me goodness aswell:the love of my life. Never forget that! My grandpa said. Hè was badly injured when the fabric was bombed.  But hè survived. One of My personal heroes 😍.

*We will always remember them,by keeping their stories alive*