Len Vlahos – Huis van Glas****

huis van glas

Deze Roman zit vol met humor, verdriet en wantrouwen. Maar toch zit er een vorm van horror in. Het is een zeer aparte vorm: Een hersentumor. Een hersentumor die zijn eigen leven gaat lijden/leiden. (ik zou leiden, kunnen zeggen, maar in dit verhaal is het 50/50. Daarom speel ik bewust met deze woorden. Als lezer vraag je je soms af er nu de leiding heeft en wie er het meeste moet lijden. Het is erg dubbel, maar echt goed bedacht). .

Als Jared erachter komt dat hij nog maar kort te leven heeft, neem hij een besluit. Hij gaat er voor zorgen dat zijn vrouw en dochters goed verzorgd achterblijven. Hij zet zijn leven te koop online. En hoe gek het ook klinkt: Er zijn mensen die er tonnen geld voor over hebben. Hij gaat in zee met een televisiekanaal. Deze betalen zijn gezin miljoenen als ze hem mogen volgen tot aan zijn dood. Een nieuwe soort reality tv. De kijkcijfers zijn gigantisch goed. Mensen kijken graag naar andermans ellende. Al gauw takelt Jared af. Zijn gezin is het zat, al die camera’s. Ze zijn opgesloten in hun eigen huis. Ook heeft Jared gezegd dat hij euthanasie wil plegen en geen levensverlengende toestanden. Maar de katholieke kerk gaat zich ermee bemoeien in de vorm van een non. De Stones komen er al snel achter dat zij hun eigen leven niet meer bepalen. Het TV kanaal heeft de touwtjes in handen.

Wat zou jij doen als je geen inspraak meer had over je eigen lichaam, leven,huis en gezin?

Kunnen ze Jared zijn laatste wens in vervulling laten gaan en hoe gaan ze dat doen?

Jared Stone geeft de tumor een naam: Glio. De tumor kan zelf nadenken en veel dingen lees je door zijn ogen (als hij ogen zou hebben), door middel van herinneringen. De herinneringen van Jared zijn niet meer veilig! Glio eet alles een voor een op. Totdat er niets meer over is van zijn gastheer. Hij wil zijn gastheer worden. Wat heeft deze man een mooi leven!

Het is echt origineel en apart op papier gezet. Op deze manier wordt het thema iets luchtiger. Lachen en verdriet liggen soms best dicht bij elkaar. Door de humor in dit boek, is het ook niet echt een zwaar onderwerp meer. Knap gedaan! Het is echt een mooi verhaal, het raakt je, maakt je boos, laat je lachen en nadenken over deze ziekte. Wat voor inpact heeft het op de familie? Hoe gaan ze er mee om? Waar trekken zij de grens? Het is echt spannend ook. Je moet weten of alles op zijn pootjes terecht gaat komen, of niet……Het voelt alsof je er zelf bij bent, of dat je naar de reality tv show kijkt!

Het boek heeft geen hoofdstukken, maar fases. Soms zijn de fases behoorlijk lang. Je leest er niet zomaar eentje voor het slapengaan.

De humor en zelfspot maken het voor mij een echte pageturner. Deze familie laat je niet meer los!

Ik geef het boek 4****!

Sgt. Don Malarkey – Easy Company Soldier*****

malarkey

(Review in English, Nederlands? -> Scrol naar beneden!)

Malarkey takes you with him, to the life he had before the war. He grew up in a very green, natural area. He went fishing and camping alot. His parents owned a cabin in the forrest. He is very open about his family. His First love, his life on the university. And then he joined the Paratroopers. They are the best! He fully admitts that Sobel made them great soldiers. But man, he gave them a hard time! He got to know Skip Muck at the same time he got to know Currahee. I really love the fact that he tells alot about Skip. Skip was an awesome friend. This again shows how well the actorswhere cast for the series. Malarkey grew close with actor Richard Speight Junior. The way Malarkey discribes Skip ( and esp his smile), Richard does that perfectly! You will learn new things about Joe toye and others. It gives you the feeling you get to know these men even better. Malarkey writes about his sadness and grief but also about the fun he had in England. His view on Bastogne broke my heart. He had so many doubts, had his fingers on the trigger several times. Did he want to stay alive? Is was so cold, friends kept dying, he wanted rest. But giving up wasnt an option, he kept on going. A survivor!  In the series it seems like he ever got wounded, but for real: he has seen quite a few hospitals.

After the war, he found the love of his life, became a father, was happy, but hen ever got over the loss of his best friend. He takes you with him to Skip his Grave and other places he visited in the war. Its heartbreaking how much pain he feels for losing Skip. But i understand him very well. I lost my best friend almost 10 yrs ago. You will never stop missing him. Thats the truth!

Its very good to read the sory of Easy Company through the eyes of the real soldiers. If you loved the mini-seires, you simply have to! Not everything is the same in the series. They changed things. Like when Sobel salutes Winters in the wrong way…Nixon sits next to him in the car. For real it was Malarkey sitting next to Winters. There are more things. Malarkey will say: Its Hollywood. I say: its the best series ever! I love all the stories and versions . Like the Wild Bill action in normandy, when he shot the soldiers and horses. Ive read different versions. Malarkeys version is different from Bills and Winters. They’ve all seen it in a different way.

The pictures in the book complete the story!

Im giving this book 5 ***** because its real and heartwarming!

 

****************Nederlands********************

 

Malarkey neemt je mee, naar zijn leven voor de oorlog. Hij is opgegroeid in een bosrijke omgeving. Hij ging er veel op uit om te vissen en te kamperen. Zijn ouders hadden een huisje in de bossen. Hij is zeer open over zijn jeugd en de familiebanden. Hij laat je kennis maken met zijn eerste liefde. En je leert hoe het hem vergaan is op de universiteit. Hij besloot daarna om voor de paratroepers te gaan. Zij waren de beste. Je ziet zijn visie op Sobel en hij geeft eerlijk toe dat Sobel hun echt heeft gemaakt tot de goede soldaten die ze waren. Ze hebben het heel zwaar gehad met deze man. Hier leerde hij Skip Muck kennen. En ze werden beste vrienden en deden alles samen tot Winters ze uit elkaar haalde. Het fijne vind ik dat je nu een goede kijk krijgt op wie Skip echt was. Ook weet je dat de acteurs wederom supergoed gecast zijn. Malarkey heeft de beste band met Richard Speight Junior (speelt Skip Muck). Je leert dingen over Joe Toye die je nog niet wist, maar ook over vele anderen. Het geeft je nog meer het gevoel dat je deze mannen echt kent. Malarkey vertelt over zijn verdriet, maar ook over het plezier dat hij had in Engeland. Het meest heftige vond ik zijn verhaal over Bastogne. Hij had zo zijn twijfels en heeft een aantal keren met zijn vingers aan de trekker gezeten…Want wilde hij nog wel leven? Het was zo uitzichtloos en vreselijk koud. Hij kon niet meer, maar bleef gaan omdat stoppen geen optie was. Wat een overlever! In de serie lijkt het alsof hij nooit gewond raakte, maar hij heeft best wat ziekenhuizen gezien in het echt.

Na de oorlog vond hij de liefde van zijn leven, kreeg kinderen, was gelukkig, maar zijn vriend Skip bleef hij altijd missen. Hij gaat ook met je meer terug naar een aantal plaatsen uit de oorlog en Ski pijn graf. Hartverscheurend hoeveel hij verdriet hij nog steeds heeft. Maar ik begrijp hem. Ik ben mijn beste vriend ook kwijt. Die blijf je altijd missen. Dat is gewoon zo!

Het is een heel goed idee om het verhaal van Easy Company te lezen door de ogen van de soldaten zelf. Als je de mini- series geweldig vond, kan ik je dat alleen maar aanraden. Niet alles is zo gegaan, zoals je in de serie ziet. Er zijn echt verschillen. Zoals bijvoorbeeld als Sobel naar Winters verkeerd Salueert. In de serie zit Nixon naast hem, maar in het echt was dat Malarkey. En zo zijn er nog een aantal dingen. Deze zijn veranderd en Malarkey vindt het soms een beetje te Hollywood. Voor mij blijft het de mooiste serie ooit!

Ik geef dit boek ook 5***** omdat het gewoon zo echt is!

William *Wild Bill* Guarnere & Edward *Babe* Heffron- Brothers in Battle* Best of friends*****

( Review in English & Dutch)

Two men met in Europe, WW2. They found out, they both came from Philly and became very close friends from the first minute. In this book you will read what theyve been through during the war. Its all written as seen -through their eyes.  They tell their story on their own way, sometimes they can end the sentance of the other, sometimes to  tell a bit more or to make a joke. They are friends for life (and im sure they still are, but in heaven).

They start about their childhood years, before the war. How it was to grow up without a penny in your pocket. Bill was the baby at home, he learned to stand up for himself and got what he wanted, most of the time. Babe grew up in a different family, a few blcohks away from Bill. They never met eachother before the war. Its very funny to read about their younger years. They say what they want and what they feel. Very open! I agree with everything they say about the modern world!

The War starts in Normandy for Bill, Babe joins a bit later. The men who where trained by Sobel rarely got attached towards replacements. But Babe was in their circle from the first moment he met Bill.

You will read new things. Like Bills joyride and injury. But also Bill as a ladiesmen (Babe has had an affair in late war), hiding women in the attic. He somehow got away easy with things, when they cought him.

bill 3

You will learn new things about other soldiers. Babes story about the bunker is one of the untold stories. He Always thought: What if i did that different? it never left his mind. Its in the series, but in a different way. They added it in a Carentan scene ( Babe wasnt there ofcourse) with other soldiers. As a fan you will recognize that scene!

Bill lost his leg in Bastogne, saving Joe Toye. Together they really terrorised the nurses in all the hospitals, racing around in wheelchairs. Naughty boys ;-).

Babe went on fighting. The rest of the war is seen through his eyes. Untill they met again after the war. What a guys!

Its filled with humour, action and sadness. Theyve seen terrible things when they where young!

Babe is still heartbroken about the death of Julian. He was his buddy.

Bill was a ladiesmen and he could get out of situations without any punishment. here we would say: He has an honest face. so you believed him. It made me laugh alot. Naughty guy!

Robyn post writes fluently, so you read it very fast.

I also loved the stories of Frank John Hughes and Robin Laing. They write about Babe and Bill. How they met them and how much they admire them. They will be part of their family forever. The actors also got their own band of brothers. I love that. they became brothers. Thats a rare thing!

I have to give this book 5***** It impressed me, Big time! Tears in my eyes when Bill sais; I get alot of letters. Only write back some of the kids. Not the grown ups, because they sell his stuff on ebay. Im so happy im one of those kids….I treasure his letters and the signed illustration of Taking out the guns in Normandy. He loved the poem i wrote for the paratroopers. He has a special place in mij heart forever!

bill 1

********dutch******

 

Deze twee mannen hebben elkaar ontmoet in de tweede wereld oorlog. Ze kwamen erachter dat ze allebei uit Philly kwamen en waren meteen erg op elkaar gesteld. In dit boek lees je door hun ogen, wat ze hebben meegemaakt. Ze vertellen het op hun eigen manier en breken soms in op elkaar ( ze kunnen elkaars zinnen aanvullen, ze zijn echt vrienden voor het leven. Ook al leven ze allebei niet meer, in de hemel gaan ze gewoon verder, dat weet ik zeker).

Ze beginnen bij hun kinderjaren, voor de oorlog. Hoe het was om op te groeien, als je geen cent te makken had. Bill was de jongste thuis, dus daar kreeg hij veel voor elkaar. Hij ging ook naar militaire zomerkampen, de soldaat in hem werd al vroeg wakker. Babe groeide op in een heel ander gezin, maar een paar blokken verwijderd van Bill. Toch hebben ze elkaar nooit gezien. Het is heel leuk om te lezen over hun jonge jaren en wat ze allemaal meegemaakt hebben. Deze mannen hebben sterke meningen over bepaalde dingen, ik ben het met ze eens!

De oorlog begint voor Bill in Normandie, Babe komt er een tijdje later pas bij. Ookal waren de mannen die door Sobel getraind zijn nogal schuw en afkerend tegen Replacements, Babe werd meteen opgenomen in hun cirkeltje. Heel bijzonder want de soldaten wilden niet meer gehecht raken aan nieuwe gezichten…..

Je gaat dingen lezen, die je nog niet wist. Bijvoorbeeld dat Bill ook een Joyride heeft gemaakt en daarbij gewond raakte. Hij verstopte vrouwen op zolder en toen de legerleiding er achterkwam, kwam hij er nog gemakkelijk af. Je leest over de band en hoe goed Bill als leider was. Een van Babe’s verhalen over een bunker is ook zeer bijzonder. Het is geschreven alsof je erbij bent. En ze laten je kennis maken met andere soldaten, en zorgen ervoor dat je anderen weer beter leert kennen.

Bill verloor zijn been in Bastogne, samen met Joe Toye heeft hij ziekenhuizen onveilig gemaakt. Deze mannen bleven genieten van het leven. Toen Bill zijn been verloor vocht Babe verder zonder hem. Vanaf dat moment zie je de rest van de oorlog door Babe zijn ogen. Totdat ze elkaar weer ontmoeten na de oorlog. Wat een mannen! Wat een verhaal…..

Het zit boordevol humor, actie maar ook verdriet. Deze mannen hebben heel veel vreselijke dingen gezien toen ze jong waren. Bij Babe merk je dat hij nog steeds kapot is over de dood van Julian. Julian was een van zijn maatjes.

Je leert dat Bill een echte rokkenjager was en altijd onder dingen uit kon komen. Zelfs bij Sobel. Wij zouden hier zeggen: Hij had een eerlijk gezicht, dus men geloofde hem ;-).

Het is heerlijk vlot geschreven en er staan echt veel mooie fotos in. Dat is altijd een extraatje. Ook de verhalen van de acteurs die Bill en Babe speelden, over hun ontmoeting met deze helden zijn erg leuk! John Frank Hughes en Robin Laing. Zij waren onder de indruk van deze mannen en zullen voor altijd bij hun familie horen. En ze kregen er hun eigen band of brothers voor terug. Dat blijf ik zo mooi vinden…De acteurs zijn ook broers geworden. Dit maak je echt zelden mee!

Ik moet dik boek gewoon 5****** geven, ik kan niet anders. Heeft diepe indruk op mij gemaakt!

Heel bijzonder vind ik ook dat Bill zegt dat hij veel brieven krijgt…Maar dat hij alleen de Kids terug schrijft omdat hij weet dat zijn handtekeningen verkocht worden op ebay. Ik ben heel blij dat ik een van die kids mocht zijn;-). Zijn foto met handtekening zal ik altijd blijven koesteren en zijn lieve woorden op papier ook. Het is een persoonlijke brief. Deze man kon mij echt zo diep raken. En dat doet hij nog steeds!

Nicholas Sparks – De Ontmoeting****

sparks

 

Dit is een roman/drama met behoorlijk wat spanning. Mijn eerste kennismaking met Sparks en het smaakt zeker naar meer. Miles Ryan zijn vrouw is om het leven gekomen door een aanrijding met dodelijke afloop. Miles moet nu alleen voor zijn zoontje zorgen. De dader is nooit gevonden. Maar Miles kan geen rust vinden totdat hij weet wat zijn vrouw is overkomen. Hij is Sheriff in een klein stadje in North Carolina. Miles heeft een zeer kort lontje sinds zijn vrouw is overleden.

Jonah (zijn zoontje) kan op school niet goed meekomen en krijgt bijles van zijn nieuwe lerares. Lerares Sarh valt als een blok voor Miles. Ze groeien steeds meer naar elkaar toe. Sarah heeft ook een geheim, dat ze liever nooit aan iemand wil vertellen. Komt dit geheim tussen hun in te staan?

Miles heeft een zeer kort lontje en gaat de laatste tijd nogal buiten het boekje, als het om arrestaties gaat. Hij wil de onderste steen boven krijgen. De moordenaar van zijn vrouw moet boeten, wat er ook gebeurt.

Je volgt de verhaallijnen van Sara en Miles en ziet het door hun ogen. Je voelt hun gevoelens. Je voelt met ze mee, dat kan niet anders! Het is echt tastbaar op papier gezet!

Ondertussen is er nog een verhaallijn(cursief gedrukt), eentje van de dader zelf. Je wilt weten wie het is, maar de auteur weet het zo goed te brengen, dat je er pas vlak voor het einde achterkomt. Hij zet je steeds op het verkeerde been.

Ook speelt hij met je emoties, het is een spannend verhaal, maar ook moet je af en toe de tissues erbij nemen. Het liefste wil je in het verhaal stappen en deze mensen in de goede richting sturen of ze een zetje geven! Het is vlot geschreven en je vliegt er doorheen. Als het boek uit is, moet je het wel even verwerken. Het is geen verhaal dat je zomaar zult vergeten. Deze blijft je echt bij! Dus ja, ik ga meer van Sparks lezen.

4****

Peter Fitzsimons -Batavia****

batavia.jpg

Een uniek stuk geschiedenis, staat er op de voorkant van het boek. En dat klopt helemaal. Je leest van alles over de nederzetting Batavia en het beroemde schip: De Batavia. Het zit boordevol avontuur en je komt erachter dat het leven op een schip omstreeks 1629 niet zo mooi was. Het was meer overleven, zeereizen duurden enorm lang. Eten raakte bedorven en er werden mensen ziek, die stierven. Een reis maken naar de andere kant van de wereld, was dan ook een gok die je goed moest overwegen.

Een tijd geleden hebben ze op de eilanden waar de Batavia verging, massagraven gevonden. En deze mensen waren niet gestorven door de schipbreuk. Hoe ze wel zijn gestorven, daar kom je achter. Het leven was bruut, genadeloos, barbaars en zeer gevaarlijk voor de mensen aan boord van dit schip. En Jeronimus is een echte duivel. Deze man, daar gaan mijn haren van overeind staan.

Dit is het verhaal over de bemanning, de gasten aan boord en de leden van de VOC. Muiterij ligt constant op de loer. Op een noodlottige avond vaart het schip op een koraalrif en veel mensen komen om het leven. Andere schipbreukelingen proberen te overleven op de eilandjes in de buurt. Maar wat zou jij doen als het eten opraakt en er geen drinkwater meer is? Sluit je, jezelf aan bij de muiters? Of kom je in opstand en vecht je voor je leven? Er zijn een aantal zeer moedige mensen aan boord, die zich schamen en in opstand komen. Maar als je in opstand komt: Zie je dan de volgende dag nog wel aanbreken? Doodsangst overheerst de schipbreukelingen!

Het verhaal volgt diverse personen die aan boord van de Batavia waren. Het is gruwelijk hoe deze mensen met elkaar omgaan. Moord is een doodnormale zaak en ze hebben er plezier in. Dit stukje vaderlandse geschiedenis is bikkelhard en je zult echt even moeten slikken. Het is een Historisch boek, maar geschreven op een thrillermanier. Het is spannend en leerzaam tegelijk. Het is op papier gezet in een scheepsjournaal/ dagboek vorm. Je leest hoe erg de omstandigheden worden op het eiland en de drang om te overleven. Wie komt er levend thuis en wie niet? We weten allemaal dat de VOC ons land op de kaart heeft gezet. Maar ze gingen over lijken en dat maakt je echt anders nadenken over je Vaderlandse geschiedenis. Je gaat van trots naar schaamte, als het op emoties aankomt.

Er staan nog een aantal foto’s van schilderijen in en landkaarten. Maar ook de foto’s van de replica Batavia zijn zeer de moeite waard om te zien. Het was een prachtig schip met een te kort leven!

Het boek krijgt van mij 4****. Een goede aanvulling op je vaderlandse geschiedenis!

Monique Steenvoorden – Kind, wat geef ik je mee…

kind

Wat geeft een moeder haar dochter mee? Wat heb je van je vader en van je moeder?

Het boek is een aantal delen geschreven (en in een boek samengebracht).

Het eerste deel gaat vooral over de auteur haar dochter, hun band. Het persoonlijke verhaal. Het is vooral een ode aan haar dochter Nathalie.

Deel twee: hier stelt de auteur vragen aan andere moeders, van dochters en zonen. Ze vraagt zich hierbij af of de belevenis anders is. Is de opvoeding anders etc.?

Deel drie: geeft ze tips om aan te denken tijdens het leven, dingen die ze haar dochter ook meegeeft. Dingen die jouw ouders je waarschijnlijk ook hebben meegegeven. Ook spreken vrienden zich uit over Nathalie.

In mijn ogen is een moederdochter relatie met geen pen te beschrijven, alleen te beleven. Je leest zoveel dingen die je herkent. Het gaat over jouw leven als dochter zijnde, deze (h)erkenning maakt het een leuk boek om tussendoor te lezen. En je kunt het vergelijken met je eigen leven.

Veel nieuwe dingen heb ik er niet in kunnen ontdekken, omdat ik zelf ook een dochter van een moeder ben. Mijn moeder had dit boek ook kunnen schrijven, over mij. Ik kwam in mijn eigen leven terecht, toen ik dit boek las.

De auteur stelt af en toe vragen aan de lezer, waar je over na moet denken. Ook verwijst ze terug naar andere boeken. Ze maakt ook gebruik van quotes uit boeken en er staan flink wat foto’s in.

Als jezelf niet uit een warm nest komt is dit een leerzaam boek. Ik vind het vooral een ode aan de dochter van de auteur.

De schrijfstijl leest vlot, maar het boek kwam mij zo bekend voor, dat ik het gevoel had al eerder te mogen lezen. Dit komt omdat het zo herkenbaar is, voor mijn leven.

Ik zou dit boek nooit zelf oppakken in een boekenwinkel, het trekt mij gewoon niet. Zo nu en dan stap ik uit mijn comfortzone en lees een keer zo’n boek. Ik geef het boek 3***