Maria Postema en Maarten Bruns – Dertiendagh

Cool boek met geschiedenis.

https://ikhouvanhorrorfantasyenspanning.wordpress.com/2018/07/17/maria-postema-en-maarten-bruns-dertiendagh/

Advertisements

Natasha Pulley – De horlogemaker van Londen

Dit boek valt onder de romans. Maar er zit best veel spanning in ook.
Thaniel krijgt op zijn verjaardag een zakhorloge cadeau. Maar hij heeft geen idee van wie het is. Hij besluit het te dragen met trots. Er is niets aan de hand, totdat er een alarm afgaat . Dit alarm is zo hard, dat hij naar buiten vlucht. Eenmaal daar heeft het horloge zijn leven gered.

Er is iets goed mis in Londen. Er worden aanslagen gepleegd, met alle gevolgen van dien. Wie zit erachter? Thaniel besluit om op onderzoek uit te gaan, hierbij komt hij een bijzondere horlogemaker tegen. Ze worden goede vrienden. Horlogemaker Keita heeft een zeer bijzondere gave, dit maakt hun vriendschap nog hechter. Er gaat een wonderlijke wereld voor Thaniel open.

Maar dan komt Grace in hun leven. Keita en Grace botsen nogal met elkaar. Thaniel wil weten wie erachter de aanslagen zit, maar naarmate hij verder op het spoor van de dader komt, begint het hem steeds mínder aan te staan.

Het einde is goed. Een prachtige spannende roman over vriendschap met een vleugje thriller. En een klein beetje SF. Wat ik daarmee bedoel? Robots met een eigen wil. Dat vond ik echt geweldig.

Het boek leest als een trein en het smaakt naar meer!

Het boek is ook prachtig vormgegeven. Een pareltje in de boekenkast. En een van mijn favoriete romans tot nu toe! Een aanrader! 4,5****

Cara Delevingne – Spiegel

Wat zie jij als je in de spiegel kijkt? Tijdens en na het lezen van dit boek, ga je misschien wel anders naar jezelf kijken.
In dit verhaal volg je 4 tieners. Ze zijn allemaal buitenbeentjes en anders. Totdat ze samen een band beginnen. Zo leren ze wat het is om vrienden te krijgen. Ze leren zichzelf kennen en accepteren hun ware ik steeds meer. Totdat er op een dag een van hun spoorloos verdwijnt. Ze missen een stukje van hunzelf. Het leven gaat door, maar voor hun staat de wereld stil. Hun vriendin wordt teruggevonden, maar ze ligt in coma. Ze heeft een vreemde tattoo en de politie denkt dat ze zelfmoord heeft geprobeerd te plegen. De vrienden weten zeker van niet… ze willen uitzoeken wat er is gebeurd. Ze komen iets vreselijks op het spoor. Kunnen ze dit doorstaan als vrienden of gaan ze er aan onderdoor?
Het verhaal is aangrijpend, emotioneel en pakt je vast. Soms zit er humor in. Maar het mysterie maakt het tot een pageturner. Als lezer ga je namelijk dingen van jezelf vinden in dit verhaal. De titel is daarom ook perfect gekozen. De auteur houdt je een spiegel voor. De grootste boodschap is: wees jezelf, en niet de persoon die anderen willen dat je bent! Niet veel is wat het lijkt te zijn. Groei op en blijf jezelf of wordt jezelf. Met vallen en opstaan kom je er wel. En iedereen heeft vriendschap nodig: Zeker als er slachtoffers vallen, je wereld niet meer veilig is en je gaat twijfelen aan wie je nog kunt vertrouwen……:
Ik geef deze mysterieuze coming of age roman 4****

Sonn Franken – In de schaduw van de waarheid

In dit boek volg je Jaap. Hij is nog maar 17 jaar oud, als de Duitsers hem te werk te stellen. Hij komt niet in een van de gevaarlijke fabrieken terecht, maar hij krijgt een opleiding tot motorordonnans. Hij ziet meerdere kanten van de oorlog. Hij maakt vrienden voor het leven. Ook komt hij goede duitsers tegen en slechte. Mensen zijn tot vreselijke dingen instaat, om te overleven. Toch zijn er ook veel mensen die het beste met hem en zijn vrienden voor hebben. Want zij zagen er wel uit als Duitsers. Maar al snel had de bevolking door dat zij ook gedwongen werden om voor de Duitse bezetters te werken. Jaap ziet wat haat en wraak kan aanrichten.

Dit verhaal wordt zo persoonlijk op papier gezet, dat het je wel moet ontroeren. De vrijheid die Jaap voelt op zijn motorfiets, komt ook heel goed over. Terwijl de oorlog voortgezet werd, voelde deze jongen zich vrij als hij een stuk kon rijden. Toch kwamen de gevaren van de oorlog steeds dichterbij. Je gaat door dit verhaal toch weer anders kijken naar de tweede wereldoorlog. Maar ook naar de geallieerden. Aan beide kanten van deze oorlog, vochten verschrikkelijke mensen. Bij de Duitsers was dat vooral de SS. Bij de geallieerden zaten er ook rotte appels tussen. Er zijn dingen gedaan, die het daglicht niet konden verdragen. Een oorlog brengt het slechtste in mensen naar boven. Maar ook het goede. Heel aangrijpend en persoonlijk boek.

Jaap heeft heimwee en hoopt dat het thuis goed gaat. Zo nu en dan, zie je door de ogen van zijn bezorgde ouders. Ze vrezen voor het leven, van meerdere kinderen. Een aantal van hun zoons, werken ook voor de Duitsers.

Een oorlog heeft altijd meerdere kanten. Wat zou jij doen om te overleven? Dit verhaal zet je echt aan het denken. Mijn opa was ook te werk gesteld in Duitsland. Hij wou er nóóit veel over vertellen. Maar bleef zeggen, dat er ook goede dingen waren voortgekomen door de oorlog. Ondanks alle pijn en verdriet. En dat er ook goede Duitsers waren, heeft hij me vaak verteld, toen ik ze allemaal over een kam scheerde… Daarom is het net alsof Jaap mijn opa is. Hij voelt heel dichtbij en doet me aan hem denken!

Daarom krijgt dit boek 5***** van mij.

Frank Bill- Donnybrook 


Donnybrook is een toernooi. Men vecht daar voor een grote geldprijs. Net zolang Tot er nog maar een vechtersbaas over is. Jarhead besluit om mee te gaan doen. Hij moet zijn kinderen eten geven. Dit toernooi winnen, dan zijn al zijn zorgen voorbij.  Maar er zijn meer vechters die precies hetzelfde  idee hebben. Ze gaan allemaal voor de winst.

Het duurt even voordat ze bij de Donnybrook aankomen. Eerst moeten ze er zien te komen. Dit is een absurde roadtrip, voor de deelnemers. Er vallen veel gewonden en doden. Het bloed en weefsel vliegen je regelmatig om de oren. Het Boek heeft weinig tot geen rustmomentjes. De actie blijft doorgaan. Niet vergeten adem te halen. 

Voor mij is het allemaal te veel van het goede. Er zijn ook behoorlijk veel personages, ze gebruiken veel drugs en zijn Niet op hun mondje gevallen. Het heeft een goede rode draad die je kunt volgen. Maar in miin ogen,  is het over the top. Het is ook niet echt een roman, ik vind het meer een thriller, met horror aspecten, omdat het erg bloederig is, van tijd tot tijd.

Je moet echt van dit soort verhalen houden. De auteur beschrijft alles levensecht en je ziet álles voor je. Op sommige momenten wil je dat liever niet. Er staat een scene in met een hond. Deze had ik liever niet gelezen. Ik kan namelijk niet tégen dierenleed. 

Het is wel enorm spannend en zit bomvol actie. Maar ik Kon mijn draai er niet goed in vinden. 3***

Scott Kelly – Een jaar lang in de ruimte / een leven lang astronaut 

Astronaut Scott Kelly doet mee aan een proef. Een jaar in de ruimte, wat doet dat met het menselijk lichaam? Kunnen wij zo lang zonder zwaartekracht?  Dit alles omdat,  men in de toekomst een missie naar Mars wil sturen. Daarom moet een langer verblijf getest worden. Scott heeft een tweelingbroer die op aarde blijft. Ze doen allerlei tests bij beide broers, omdat ze genetisch gezien erg op elkaar lijken.

Scott vertelt uitgebreid over  De reis naar het ISS en over zijn jaar in de ruimte. Hij moet allerlei dingen testen. En heeft een druk dagelijks programma.  Hij ziet andere astronauten komen en gaan. Hij maakt ruimtewandelingen en geniet van het uitzicht op onze planeet. Hij maakt zich zorgen over de aarde en de mensen die erop leven. Hij moet ook zijn gezin een jaar lang missen. Als er iets gebeurt kan hij niet terugkeren naar de aarde. Hij moet zijn missie uitzitten.  Tot zijn spijt kan hij niet aanwezig zijn bij belangrijke gebeurtenissen. Maar hij kan zijn familieleden wel zo nu en dan spreken. 

Hij denkt ook veel terug. Waarom is Hij astronaut geworden? En hoe lang was de weg, om bij de NASA terecht te komen? Persoonlijk vind ik dit terugdenken, niet zo fijn. Was dan gewoon op chronologische volgorde zijn leven gaan beschrijven. Ik wil weten hoe het in de ruimte was, een jaar lang. En dan krijg je ineens weer een stuk terugdenken, bijvoorbeeld: naar zijn opleiding als piloot.

Als hij terug gaat naar aarde beschrijft hij ook alles. Het boek begint ook Na zijn terugkeer uit de ruimte. Je ziet dan hoeveel moeite hij heeft met zwaartekracht en hoe ziek hij ervan wordt.

Het is een leerzaam verhaal, ik ben benieuwd naar de eerste reis naar Mars. Want het lijkt misschien ver weg…. Maar Scott heeft in zijn jaar in de ruimte ook ruim 231 miljoen kilometer afgelegd. Hij was 340 dagen gewichtloos en heeft 10880 keer de zon op zien komen. 

Hij gebruikt mooie foto’s , om het nog echter te maken.

Het boek is een hardcover met losse omslag. 

Ik geef het een cijfer:7 , dat komt neer op 3,5 sterren!

(Gast)Recensie van Conny Schelvis : Mooi oud zijn /oud worden 

Gertrude Klinkhamer & Joke Roeleveld

Mooi oud zijn, mooi oud worden, een zoektocht

9789463383249/ 2017 uitgeverij Aspekt
Gertrude Klinkhamer (1948) werkte als verpleegkundige, docent geschiedenis, zakelijke directeur en de laatste vijftien jaar als trainer en coach. 

Joke Roeleveld (1942) was de laatste vijfentwintig jaar van haar werkzame leven ook werkzaam als trainer en coach en is nog steeds maatschappelijk actief. Ze zingt, beeldhouwt en schrijft. 
In de zomer raken twee vrouwen ( 68 en 73 jaar) met elkaar in gesprek over hoe zij oud willen worden. Dit gesprek is het begin van een bijzondere briefwisseling. Vragen over zingeving, ingrijpende veranderingen en angst voor verlies van gezondheid en relaties zijn thema’s die voorbij komen in hun correspondentie. 

Deze briefwisseling is de basis van dit boek geworden.

Voor je echter deze brieven kunt gaan lezen treffen we eerst een essay aan. Geschreven door Gertrude Klinkhamer waar ze terug gaat in de tijd om een beeld te schetsen over hoe er tegen oud zijn wordt aangekeken vroeger en nu. 
Allereerst trok de cover van het boek mij al aan (ontwerp van Mark Heuveling/Snezhina Uzunova). Een mooi en stevige boom, met flinke wortels in de herfst. Net als de schrijfsters die in de herfst van hun leven hun overdenkingen met ons delen. 
Na een persoonlijk voorwoord  van Klinkhamer volgt haar essay met de titel “ oud zijn, oud worden en onze cultuur”. 

De schrijfster neemt ons mee terug in de tijd van de filosofen uit de Griekse en Romeinse oudheid tot nu. Het beeld wat men heeft over ouderdom is een groot deel te danken aan hoe de omgeving er over denkt en mee bezig is.
 Door de geschiedenis heen blijkt er meer aandacht te zijn voor de dood dan voor mooi oud worden. Bovendien werden de mensen vroeger ook niet zo oud, vaak werkte ze al heel jong en heel hard en was het al “bejaard” als je in de middeleeuwen boven de 35 jaar uit kwam. Hierdoor is het beeld van “oude wijze en mooie mensen” ver te zoeken. Het is dan ook logisch dat er weinig literatuur over te vinden is. 
Na een stuk geschiedenis, met mooie quotes van filosofen door de eeuwen heen volgt er een stuk over oud zijn in het heden. Uitgaande van de vier levensfasen van de mens, waarbij uiteraard de vierde levensfase de laatste mag zijn, en hoe het oud worden/zijn daar een rol in speelt. Waar je in de derde fase alles nog wilt invullen en compenseren ( je stopt met werken en gaat wat anders zoeken om je tijd te vullen omdat verlies tegen te gaan) is het in de vierde fase juist de berusting en het los laten wat je innerlijke rust geeft. 
Werden vijftig jaar geleden de mensen met 65 jaar achter de geraniums gezet en geleefd nu zien we mensen van die leeftijd niet meer als oud en afgeschreven en draait in het verzorgingshuis om het welbevinden en de zelfregie van de oudere. 

Kortom het tijdsbeeld en de cultuur bepaalt hoe wij in het leven staan en hoe oud worden/zijn wordt beleeft. Dat dit een leidraad is of kan zijn is duidelijk. Voor iedereen is het immers een heel persoonlijke gewaarwording.

De persoonlijke filosofie daarover vind je vervolgens in de briefwisseling. Hoewel het onderwerp soms diep wordt geraakt is de schrijfstijl van beide dames goed toegankelijk en prettig te lezen. 

Nu vind ik lezen in briefvorm toch altijd wel prettig maar het is mooi hoe de dames een neutraal onderwerp heel persoonlijk benaderen zonder intiem te worden. Iets wat bij persoonlijke brieven snel zou kunnen gebeuren maar dat is niet relevant voor dit boek. 
Ik vond het een mooi boek om te lezen, je bent zo oud als je je voelt en dat zal zeker meespelen bij het proces van het ouder worden en hoe je dit gaat beleven. Het geeft een mooi tijdsbeeld weer en mooie inzichten over onze cultuur. 
Conny Schelvis