Nicholas Sparks – De Ontmoeting****

sparks

 

Dit is een roman/drama met behoorlijk wat spanning. Mijn eerste kennismaking met Sparks en het smaakt zeker naar meer. Miles Ryan zijn vrouw is om het leven gekomen door een aanrijding met dodelijke afloop. Miles moet nu alleen voor zijn zoontje zorgen. De dader is nooit gevonden. Maar Miles kan geen rust vinden totdat hij weet wat zijn vrouw is overkomen. Hij is Sheriff in een klein stadje in North Carolina. Miles heeft een zeer kort lontje sinds zijn vrouw is overleden.

Jonah (zijn zoontje) kan op school niet goed meekomen en krijgt bijles van zijn nieuwe lerares. Lerares Sarh valt als een blok voor Miles. Ze groeien steeds meer naar elkaar toe. Sarah heeft ook een geheim, dat ze liever nooit aan iemand wil vertellen. Komt dit geheim tussen hun in te staan?

Miles heeft een zeer kort lontje en gaat de laatste tijd nogal buiten het boekje, als het om arrestaties gaat. Hij wil de onderste steen boven krijgen. De moordenaar van zijn vrouw moet boeten, wat er ook gebeurt.

Je volgt de verhaallijnen van Sara en Miles en ziet het door hun ogen. Je voelt hun gevoelens. Je voelt met ze mee, dat kan niet anders! Het is echt tastbaar op papier gezet!

Ondertussen is er nog een verhaallijn(cursief gedrukt), eentje van de dader zelf. Je wilt weten wie het is, maar de auteur weet het zo goed te brengen, dat je er pas vlak voor het einde achterkomt. Hij zet je steeds op het verkeerde been.

Ook speelt hij met je emoties, het is een spannend verhaal, maar ook moet je af en toe de tissues erbij nemen. Het liefste wil je in het verhaal stappen en deze mensen in de goede richting sturen of ze een zetje geven! Het is vlot geschreven en je vliegt er doorheen. Als het boek uit is, moet je het wel even verwerken. Het is geen verhaal dat je zomaar zult vergeten. Deze blijft je echt bij! Dus ja, ik ga meer van Sparks lezen.

4****

Monique Steenvoorden – Kind, wat geef ik je mee…

kind

Wat geeft een moeder haar dochter mee? Wat heb je van je vader en van je moeder?

Het boek is een aantal delen geschreven (en in een boek samengebracht).

Het eerste deel gaat vooral over de auteur haar dochter, hun band. Het persoonlijke verhaal. Het is vooral een ode aan haar dochter Nathalie.

Deel twee: hier stelt de auteur vragen aan andere moeders, van dochters en zonen. Ze vraagt zich hierbij af of de belevenis anders is. Is de opvoeding anders etc.?

Deel drie: geeft ze tips om aan te denken tijdens het leven, dingen die ze haar dochter ook meegeeft. Dingen die jouw ouders je waarschijnlijk ook hebben meegegeven. Ook spreken vrienden zich uit over Nathalie.

In mijn ogen is een moederdochter relatie met geen pen te beschrijven, alleen te beleven. Je leest zoveel dingen die je herkent. Het gaat over jouw leven als dochter zijnde, deze (h)erkenning maakt het een leuk boek om tussendoor te lezen. En je kunt het vergelijken met je eigen leven.

Veel nieuwe dingen heb ik er niet in kunnen ontdekken, omdat ik zelf ook een dochter van een moeder ben. Mijn moeder had dit boek ook kunnen schrijven, over mij. Ik kwam in mijn eigen leven terecht, toen ik dit boek las.

De auteur stelt af en toe vragen aan de lezer, waar je over na moet denken. Ook verwijst ze terug naar andere boeken. Ze maakt ook gebruik van quotes uit boeken en er staan flink wat foto’s in.

Als jezelf niet uit een warm nest komt is dit een leerzaam boek. Ik vind het vooral een ode aan de dochter van de auteur.

De schrijfstijl leest vlot, maar het boek kwam mij zo bekend voor, dat ik het gevoel had al eerder te mogen lezen. Dit komt omdat het zo herkenbaar is, voor mijn leven.

Ik zou dit boek nooit zelf oppakken in een boekenwinkel, het trekt mij gewoon niet. Zo nu en dan stap ik uit mijn comfortzone en lees een keer zo’n boek. Ik geef het boek 3***