Boek van de maand september 2017 : Weekendje weg 

Geschreven door José van Winden 

Ik heb een goede band met mijn eigen vijf zussen, maar met ieder is het anders. Het is ook bijzonder om te merken hoe de band door de jaren heen verandert. Mijn oudste zus is dertien jaar ouder dan ik. Toen ik op de middelbare school zat, had ik bijna geen contact met haar. Nu is dat wel anders. 

We gaan ieder jaar een weekend met elkaar weg, net als in het boek. Verder houdt de gelijkenis wel een beetje op, gelukkig. Maar toen we dit jaar een avond samen gingen koken, kwam het boek ineens akelig overeen met de werkelijkheid. De karakters in het boek zijn uiteindelijk meer gebaseerd op die van mijn vriendinnen dan mijn zussen. De gebeurtenissen zijn een samenraapsel van dingen die ik meegemaakt, gehoord of verzonnen heb. 

Het personage Sylvia staat het dichtste bij mij. Ik heb ook de neiging om niet zo goed voor mezelf op te komen. Ik zou het liefste meer Els zijn, meer ‘go with the flow’. Al blijkt er natuurlijk in het boek dat dat ook zijn nadelen heeft…

Ik had helemaal niet de intentie om een vervolg te schrijven op Weekendje Weg (ben nu nog met andere schrijfprojecten bezig, zoals een musical en een korte film), maar ik krijg zulke enthousiaste reacties dat ik het zeker in overweging neem. De karakters zijn me ook wel erg dierbaar geworden, het zou jammer zijn om ze nu verder te vergeten. Maar ik ga pas weer over ze schrijven als ik een verhaal heb dat ik echt wil vertellen. En dat heb ik nu nog niet.

Een tip die ik kreeg en waar ik erg om moest lachen was: “Schrijf nu maar eens over hoe het met de mannen gaat als de vrouwen een Weekendje Weg zijn.” Wie weet ;-).

Ook over een toneelstuk naar aanleiding van Weekendje Weg had ik niet eerder nagedacht, wel een film. Ik vond het heel leuk te lezen dat jij dat jij de zussen in het theater zou willen zien. Toen ik een beetje vastliep met Weekendje Weg, probeerde ik al te bedenken wie rollen zou kunnen spelen in een film op tv serie. Benja Bruijing (Vechtershart en Zwarte Tulp) vind ik wel een Roderick, Ricky Koole (Sonny Boy, Verborgen gebreken) zie ik wel in de rol van Karin en Roos Ouwehand (Bloedverwanten) als Sylvia, bijvoorbeeld. Ik hoor graag wat mijn lezers vinden. Suggesties zijn welkom op de Facebookpagina van Weekendje Weg!

Advertisements

Jose van Winden- Weekendje Weg ( Recensie + Interview)****

weekend

De zussen Iris, Sylvia, Tara, Els en Karin gaan een keer per jaar samen een weekendje weg. Ze hebben allemaal een druk leven, maar dit weekend is altijd reuze gezellig! Alleen de zussen, niemand anders!
In het weekendje staan allemaal leuke dingen op de planning. Ze hebben er allemaal best zin in!
Maar niet alles lijkt volgens de planning te verlopen! Elke zus draagt namelijk een geheim met zich mee. Schulden, Zwangerschap, ziekte, overspel of het gevoel hebben dat je man vreemd gaat. De zussen willen het liever niet aan elkaar vertellen. Maar dit weekend zien de zussen aan elkaar dat er dingen niet kloppen. Kunnen ze nadat ze hun problemen delen nog wel van elkaar houden? Kunnen ze elkaar nog wel als dezelfde persoon zien?

Je leert elke zus stapje voor stapje beter kennen. Je zou ze het liefste een knuffel willen geven en je hoopt dat alles goed komt voor ze.
Op sommige momenten zit er zelfspot en humor in. Op andere momenten raken hun verhalen je zo, dat je toch wel even diep moet slikken. Het is een emotionele achtbaan, voor de personages, maar ook voor de lezer. Dit maakt het een echte pageturner en je kunt het bijna niet meer wegleggen. Je moet weten hoe het verder gaat met de zussen en wat er allemaal nog meer gaat gebeuren. Het is ook spannend om te lezen hoe het verder gaat. Want dat er dingen opgelost moeten worden is je als lezer erg duidelijk! En je krijgt er een warm gevoel van, dat vind ik ook erg bijzonder altijd, dat een verhaal je goed raakt!

Een van de zussen greep mij het meeste aan. De angst voor wat er komen gaat, wat haar nog te wachten terwijl ze ziek is. Hoe moet het verder?

Alle zussen moeten een besluit nemen over hun leven. Het komt voor sommige mensen waarschijnlijk ook erg dichtbij. Ik zelf heb geen broers of zussen, maar door dit te lezen, kom je er toch achter hoe het zou voelen. De liefde van een zus is heel bijzonder.
Het leest echt vlot en de hoofdstukken zijn steeds kort. Elke zus komt aan het woord en je ziet hun samenzijn dan door haar ogen. Boven elk hoofdstuk staat precies welke zus er aan het woord is.
Het klinkt misschien raar, maar dit boek zou ik zomaar als een toneelstuk willen zien. Ik ga vaak naar het theater en dit zou daar echt niet misstaan! Het is een verhaal dat je meeneemt en je zit er helemaal in. Ik ben blij dat ik deze roman mocht lezen. Dit is een echte aanrader! 4****

**********************Interview************************

Hoe voelt dat om je boek voor het eerst in je handen te kunnen houden?
Hoi Tazzy, Het was heel bijzonder om Weekendje Weg voor het eerste echt in handen te hebben. Het boek was veel zwaarder dan ik dacht. Ik geloofde ook pas dat het echt een boek was, toen ik hem trots omhoog kon houden. (En eigenlijk ben ik nog steeds niet helemaal terug op aarde)

Hoe kwam je op het idee voor dit verhaal?
In de herfstvakantie van 2010 was ik met vriendinnen een weekend in een vakantiehuis in Balkbrug. Daar kwam ik voor het eerst op het idee om een verhaal te schrijven over vijf vrouwen die een weekend weg zijn. De locatie heb ik grotendeels overgenomen in het boek. Het verhaal is in de loop der jaren stukje bij beetje ontstaan. Zo werden de vriendinnen uiteindelijk zussen, om het dramatische effect te vergroten. En eigenlijk vind ik zussen ook heel interessant (ik heb er zelf vijf). Het feit dat je niemand echt helemaal kent, ook al ben je je hele leven al in elkaars nabijheid, dat iedereen zo zijn geheimen heeft, intrigeert me.

Hoe kwam je op de namen van de hoofdpersonen, en lijken ze op iemand uit je omgeving?
Ik heb geprobeerd namen te gebruiken die geen associatie hebben met vrouwen in mijn omgeving, omdat dat mezelf erg afleidde bij het schrijven. Zo neutraal mogelijk, dus. Dat is nog best lastig. Er is één naam die ik op het allerlaatst heb aangepast, omdat dat voor iemand te dichtbij kwam. De personages hebben allemaal eigenschappen en kenmerken van mensen uit mijn omgeving, maar vooral ook van mezelf. En voor de ervaringen en gedachten geldt dat eigenlijk ook. Toen ik net aan het schrijven was, waren vooral mijn vriendinnen bang dat ik ze zou ‘misbruiken’ voor het boek. Nu is niemand meer herkenbaar aanwezig.

Hoe ging het schrijfproces in zijn werk (maak je aantekeningen, tabellen of heb je zelfs foto’s in je hoofd, of gebruik je foto’s van internet?
Ik ben op de inefficiëntste manier begonnen die je kunt bedenken. Ik had alleen een locatie, een thema en een idee van personages en ben van daaruit een blogfeuilleton gaan schrijven. Dat was op deze website: http://mijnblog70.blogspot.nl. Vandaaruit is het idee ontstaan om alles in een weekend te laten plaatsvinden. Ik heb een opleiding voor scenarioschrijven gevolgd en schrijven voor film is compleet anders dan het schrijven van een roman. Van perspectief had ik bijvoorbeeld geen kaas gegeten en dat vind ik nog steeds heel ingewikkeld. Ik heb dus ook nog een synopsis klaarliggen voor een film of tv serie van Weekendje Weg. Toen ik in dat filmproces zat, had ik acteurs in mijn hoofd die bepaalde rollen zouden kunnen spelen. Het hielp me om de personages levend te maken en houden. Nu zijn die acteurs naar de achtergrond verdwenen. Ik kwam ze pas weer tegen toen ik voor de lancering info aan het verzamelen was.
Ik heb heel veel schrijfboekjes waar ik aantekeningen in maak en ik krijg de beste ideeën op de fiets. Best onhandig, want ik wil niet altijd stoppen om ze te noteren. Hoewel ik erg van de structuur ben als ik scripts schrijf, heb ik dat voor Weekendje Weg niet echt gebruikt. Waarschijnlijk omdat het tijdverloop al snel helemaal vast stond. Er zijn zo niet veel scènes en locaties. Alleen de ‘screentijd’ verdelen tussen de zussen was af en toe best een puzzel. Juist, omdat ik perspectief heel moeilijk vind.

Hoe lang schrijf je per dag,en hoelang heb je over dit boek gedaan?
Van idee tot publicatie heeft Weekendje Weg er zeseneenhalf jaar over gedaan om geboren te worden. Gedurende die tijd lag het vaak maanden ‘op de plank’, letterlijk in een brievenbakje op mijn bureau. Er zijn genoeg momenten geweest dat ik er helemaal niet mee bezig was en er ook helemaal geen belangstelling meer voor had, maar de afgelopen jaren heb ik vooral de maanden november (National Novel Writing Month in de VS) gebruikt om het verhaal te laten groeien. In korte tijd krijg je dan toch een hoop gedaan, als je je maar focust. Wat me elke keer verbaasde was, dat het verhaal toch iedere keer, na zoveel maanden, weer opdook. Het moest gewoon een keer af. En tot aan de laatste redactieronde voelde ik me er hevig mee verbonden.
Ik schrijf dus niet elke dag, helaas. Maak er gewoonweg te weinig tijd voor vrij. Als ik zou stoppen of minderen met sociale media zou dat al een heleboel schelen. Aan de andere kant maak ik wel handig gebruik van mijn grote netwerk op sociale media bij de promotie.

Wie heeft de cover gemaakt en heeft de cover een betekenis?
De cover heeft voor mij een hele speciale betekenis. Het is een foto die een van mijn zussen een keer gemaakt heeft tijdens een weekend weg. Ik vond het direct al een intrigerende foto, omdat de zussen erop echt hun eigen pose hebben. Het is geen gezellige groepsfoto en het heeft daardoor iets mysterieus. Het afgelopen jaar gebruikte ik deze foto als een soort beeldmerk van mijn boek. Maar toen ik hem aanleverde bij Elly Godijn, de uitgever, vond zij de foto niet geschikt. Te vaag, te kleine resolutie etc. Ik kon alleen niets anders verzinnen. We waren middenin dit proces toen mijn op een na oudste zus hoorde dat ze longkanker had. De vooruitzichten waren bepaald niet gunstig, een heel heftig verhaal. Zij staat op deze foto. En pas toen ik dat tegen Elly vertelde, merkte ik hoe graag ik wilde dat dit de cover zou worden. Ze moest er gewoon op. Elly begreep dat heel goed. En uiteindelijk hebben we juist die korreligheid en vaagheid extra aangezet, waardoor de cover alleen maar dreigender is geworden. Ik vond het tot aan de lancering heel spannend hoe het zou uitpakken, maar nu ben ik er heel blij mee. En ik krijg er mooie complimenten voor.

Wat vind jij zelf het leukste van het boek, of wat raakt jezelf het meeste uit je verhaal?
Er zijn bepaalde scènes die me nog steeds raken als ik ze lees. Als Iris nadenkt over haar geliefde en hoe hij op een afschuwelijke manier uit haar leven gaat verdwijnen en de keuzes die ze gemaakt heeft. En het hoofdstuk waarin Sylvia haar grote droom opbiecht aan de eerste die voor haar gevoel echt naar haar luistert. Het “ik ben soms zo moe” wat iedereen volgens mij herkent uit de film Alles is Liefde. Op momenten dat ik zelf overloop van de stress is dat zo herkenbaar.

Ben je op pad gegaan en heb je plaatsen bezocht om inspiratie op te doen, zo ja waar heen?
Nee, eigenlijk niet bewust op pad. Het vakantiehuis had ik al in mijn hoofd voor ik met het verhaal begon. En ook andere dingen, in het ziekenhuis bijvoorbeeld en in de ambulance kwamen toevallig op mijn pad. Dat waren welkome ervaringen, omdat ik zo de werkelijkheid en fictie met elkaar kon vergelijken.

Heeft het boek een boodschap?
Ik heb een motto in het boek: “You can kid the world, but not your sister”, maar ik eindig mijn verhaal met dat iedereen toch recht heeft op een paar geheimen. En dat vind ik ook.

Een Boodschap aan je lezers en de leden/volgers van deze site/pagina:
Ik vond het heel spannend om de eerste recensies te lezen en berichten terug te krijgen vanuit mijn kennissenkring en van mijn familie. Het is heel fijn dat ik terugkrijg wat ik ook verwacht en wat ook mijn intentie was. Het is een fijn boek om te lezen, je leest het zo uit, je wilt doorlezen. Geen hoogstaande literatuur, maar wel voor je gevoel “een weekendje weg”. Even weg uit je eigen leven en lekker met een boek op de bank. Als ik dat bij veel mensen kan bereiken, dan ben ik dik tevreden! En wie weet… ooit nog eens een serie of film over deze zussen en hun weekendje weg.
Dankjewel, Natasja, voor dit podium!

Gezocht!!!!!!! Auteurs van Romans en Historische boeken!!!!

gezocht

Ik zoek auteurs van Romans en Historische boeken om in het zonnetje te zetten…..Nederlandstalig of Engelstalig. Ik heb geen voorkeuren. Ik wil gewoon boeken in het zonnetje zetten!

Voor mijn blog: Ik hou van historische, leerzame boeken en romans!!!!!

Als auteur kun je een stukje schrijven over je boek (ik denk dan aan de inhoud, schrijfproces, het idee idee etc). Maar ook kan ik een vragenlijst gaan bedenken en deze doorsturen. Het is net wat je het beste voegt!

Ik vraag dan om een cover foto door te sturen en evt link naar een beschrijving van het boek. Iedereen mag meedoen.

Halverwege elke maand wil ik graag steeds een boek in het zonnetje zetten…Roept u maar. Neem contact met mij op via facebook (tazzy Jeninga) of tazintotherasmus@hotmail.com

Boek van de maand september 2017: Weekendje weg

José van Winden geeft antwoord op mijn vragen :

Ik heb een goede band met mijn eigen vijf zussen, maar met ieder is het anders. Het is ook bijzonder om te merken hoe de band door de jaren heen verandert. Mijn oudste zus is dertien jaar ouder dan ik. Toen ik op de middelbare school zat, had ik bijna geen contact met haar. Nu is dat wel anders. 

We gaan ieder jaar een weekend met elkaar weg, net als in het boek. Verder houdt de gelijkenis wel een beetje op, gelukkig. Maar toen we dit jaar een avond samen gingen koken, kwam het boek ineens akelig overeen met de werkelijkheid. De karakters in het boek zijn uiteindelijk meer gebaseerd op die van mijn vriendinnen dan mijn zussen. De gebeurtenissen zijn een samenraapsel van dingen die ik meegemaakt, gehoord of verzonnen heb.

Het personage Sylvia staat het dichtste bij mij. Ik heb ook de neiging om niet zo goed voor mezelf op te komen. Ik zou het liefste meer Els zijn, meer ‘go with the flow’. Al blijkt er natuurlijk in het boek dat dat ook zijn nadelen heeft…

Ik had helemaal niet de intentie om een vervolg te schrijven op Weekendje Weg (ben nu nog met andere schrijfprojecten bezig, zoals een musical en een korte film), maar ik krijg zulke enthousiaste reacties dat ik het zeker in overweging neem. De karakters zijn me ook wel erg dierbaar geworden, het zou jammer zijn om ze nu verder te vergeten. Maar ik ga pas weer over ze schrijven als ik een verhaal heb dat ik echt wil vertellen. En dat heb ik nu nog niet.

Een tip die ik kreeg en waar ik erg om moest lachen was: “Schrijf nu maar eens over hoe het met de mannen gaat als de vrouwen een Weekendje Weg zijn.” Wie weet 😉

Ook over een toneelstuk naar aanleiding van Weekendje Weg had ik niet eerder nagedacht, wel een film. Ik vond het heel leuk te lezen dat jij dat jij de zussen in het theater zou willen zien. Toen ik een beetje vastliep met Weekendje Weg, probeerde ik al te bedenken wie rollen zou kunnen spelen in een film op tv serie. Benja Bruijing (Vechtershart en Zwarte Tulp) vind ik wel een Roderick, Ricky Koole (Sonny Boy, Verborgen gebreken) zie ik wel in de rol van Karin en Roos Ouwehand (Bloedverwanten) als Sylvia, bijvoorbeeld. Ik hoor graag wat mijn lezers vinden. Suggesties zijn welkom op de Facebookpagina van Weekendje Weg!

Mijn recensie :

De zussen Iris, Sylvia, Tara, Els en Karin gaan een keer per jaar samen een weekendje weg. Ze hebben allemaal een druk leven, maar dit weekend is altijd reuze gezellig! Alleen de zussen, niemand anders!
In het weekendje staan allemaal leuke dingen op de planning. Ze hebben er allemaal best zin in!
Maar niet alles lijkt volgens de planning te verlopen! Elke zus draagt namelijk een geheim met zich mee. Schulden, Zwangerschap, ziekte, overspel of het gevoel hebben dat je man vreemd gaat. De zussen willen het liever niet aan elkaar vertellen. Maar dit weekend zien de zussen aan elkaar dat er dingen niet kloppen. Kunnen ze nadat ze hun problemen delen nog wel van elkaar houden? Kunnen ze elkaar nog wel als dezelfde persoon zien?

Je leert elke zus stapje voor stapje beter kennen. Je zou ze het liefste een knuffel willen geven en je hoopt dat alles goed komt voor ze.
Op sommige momenten zit er zelfspot en humor in. Op andere momenten raken hun verhalen je zo, dat je toch wel even diep moet slikken. Het is een emotionele achtbaan, voor de personages, maar ook voor de lezer. Dit maakt het een echte pageturner en je kunt het bijna niet meer wegleggen. Je moet weten hoe het verder gaat met de zussen en wat er allemaal nog meer gaat gebeuren. Het is ook spannend om te lezen hoe het verder gaat. Want dat er dingen opgelost moeten worden is je als lezer erg duidelijk! En je krijgt er een warm gevoel van, dat vind ik ook erg bijzonder altijd, dat een verhaal je goed raakt!

Een van de zussen greep mij het meeste aan. De angst voor wat er komen gaat, wat haar nog te wachten terwijl ze ziek is. Hoe moet het verder?

Alle zussen moeten een besluit nemen over hun leven. Het komt voor sommige mensen waarschijnlijk ook erg dichtbij. Ik zelf heb geen broers of zussen, maar door dit te lezen, kom je er toch achter hoe het zou voelen. De liefde van een zus is heel bijzonder.
Het leest echt vlot en de hoofdstukken zijn steeds kort. Elke zus komt aan het woord en je ziet hun samenzijn dan door haar ogen. Boven elk hoofdstuk staat precies welke zus er aan het woord is.
Het klinkt misschien raar, maar dit boek zou ik zomaar als een toneelstuk willen zien. Ik ga vaak naar het theater en dit zou daar echt niet misstaan! Het is een verhaal dat je meeneemt en je zit er helemaal in. Ik ben blij dat ik deze roman mocht lezen. Dit is een echte aanrader! 4****

Blogtour week: P.I.D  -afsluiting: Dit boek laat je niet meer los!!!!


Okay.  Ik moet toegeven dat dit boek veel in mij heeft losgemaakt. En ik vind het een van de beste boeken van 2017 tot nu toe! 

Ik zal nooit meer hetzelfde naar Paul McCartney kijken.  Want…. Wat als? Nee. Het kan toch niet? Het zal toch niet? 

Ik kreeg via Bronja twee foto’s van Paul naast elkaar. …. en je gaat toch verschillen zien.  Ergens begint er iets te kriebelen. 

I.P.D.? Thats the question! Ergens wil ik het niet weten. Zo blijft het voor altijd een mysterie. Magical Mysterious!  Want The Beatles zijn een legende,  geschiedenis en het heden. Ik zal nooit uitgepraat raken over dit boek. 

Ik wil Bronja bedanken voor haar enthousiasme en Nienke voor de gezellige samenwerking.  Jullie zijn toppers! 

Blogtour week: Bronja Hoffschlag – P.I.D

Beatlespid1

De komende week besteden Nienke Pool en ik (Tazzy Jeninga) extra veel aandacht aan het nieuwe boek van Bronja Hofschlag. P.I.D.

(for English scroll down)

Toen ik de achterflap las wist ik meteen dat deze Roman echt iets voor mij zou zijn:

1967. Nadat de achttienjarige Thomas Fremont een nieuwe foto van de Beatles ziet, raakt hij ervan overtuigd dat Paul McCartney om het leven is gekomen en vervangen door een bedrieger. Met ieder album dat verschijnt stapelen de aanwijzingen die hij ontdekt in de covers en liedteksten zich op, maar niemand hoort of ziet wat voor Thomas zo overduidelijk is. Hij besluit de waarheid aan het licht te brengen, een keuze met verstrekkende gevolgen.

1999. Beth denkt nog vaak terug aan de nacht, waarop haar enige zoon verdween. Thomas kwam nooit meer thuis. Dertig jaar heeft ze berust in het feit dat ze hem nooit meer zal zien, totdat ze in een kastje van haar man, Robert, een stapel documenten vindt en ontdekt wat Robert al die jaren angstvallig voor haar heeft verzwegen. Beth neemt een beslissing: ze moet en zal haar zoon terugzien. Hoe dan ook.

Een ontroerende en volstrekt originele roman over verschillende vormen van eenzaamheid en de kracht van onwaarschijnlijke vriendschappen, waarin feiten naadloos worden verweven met fictie.

Voor het lezen:

Waarom het iets voor mij is? Ik ben dol op mysterieuze verhalen. En ik ben ook fan van The Beatles. Dus mijn aandacht is meteen op het boek gericht als ik iets lees over Paul McCartney en dat hij dood zou zijn. En vervangen door een ander. Ik ben namelijk fan van Paul. Dit kwam in eerste instantie door de liedjes van The Beatles, maar ook zijn We All Stand Together vond ik als kind helemaal geweldig. Ik wil dit boek lezen omdat ik nu wil weten wat er met Paul aan de hand is. En ik wil weten of het waar is. (of misschien eigenlijk helemaal niet). Dus voor het lezen roept het boek al van alles bij me op. Dat is dus extra leuk en ik kijk er naar uit om mijn recensie te plaatsen volgende week! De cover is voor mijn gevoel in Beatles kleuren en de blauwe kever. Wat heeft die ermee te maken? En de gezichten en krantenartikels op de achtergrond? Ik hoop dat allemaal te kunnen verklaren na het lezen.

Ik kan wel verklappen dat ik het ondertussen uit heb. En ik vind het echt een geweldig goed boek! 5*****

Fan van The Beatles zal ik altijd blijven. Ik luister en kijk nog regelmatig naar ze. Ik word vrolijk van hun muziek. Maar ook van hun heerlijke Engelse humor! Ik was altijd fan van Paul en Ringo en dat zijn nog steeds mijn favorieten. Ringo is zo grappig, en een echte drummer. Ik heb ook een zwak voor drummers, daar heeft het ongetwijfeld ook mee te maken. Ik kan trots verkondigen dat ik een handtekening van hem heb ( een aantal zelfs) en hij heeft een heel net handschrift. Dat verwacht je niet echt. Mooi! Hij schreef dan Ringo en tekende er een ster bij. Ik heb hem nooit ontmoet, iemand anders heeft deze handtekeningen in persoon voor me geregeld! Lucky me!

Kun jij raden wat de betekenis van P.I.D. is?

Volgende week volgen er meer blogs;-)

************English***************

This book is very good. Next week i will post blogs in Dutch about this book. The book isnt translated, but in my opinion it should be! The whole world should read this book and think about it. Its about a young man who thinks Paul MacCartney is dead. He is replaced by a lookalike. The facts in this book will make you think about it. And in the end you might believe this young man.

I wanted to read it right away, because im a Beatles fan. I really am a huge Paul and Ringo fan since i was little. Love their songs, they maken me happy. But i also love Paul his solo song We all stand together. I even have autographs of Ringo. I got the chance to get them ( a friend met him) and i sadly didnot. This is an autograph i will treasure forever. I have a thing for drummers. I love them! Ringo signed with Ringo and draws  star behind it.

Can you guess wat P.I.D means?

Winnen: een pakket met romans!

Romans1

Ben jij dol op romans? Dan is dit je kans om er twee te winnen met een aantal extra leuke bijpassende goodies!

Wat zit er in het pakket?

  • Heerlijke chocolade, voor bij het lezen.
  • Een kaarsenbrander met hartjes kaars en potpourri.
  • 2 Kaarten
  • Nicholas Sparks- De ontmoeting (gelezen)
  • Julie Lawson Timmer- Nog 5 dagen (gelezen)

 

*************************************

Wat doe jij om kans te maken?

Vertel hieronder in een berichtje, welk boek jou ontzettend diep heeft geraakt!

(Meedoen = akkoord gaan met de voorwaarden! Volg je deze stappen, dan doe je automatisch mee).

*************************************

VOORWAARDEN:

Winnaar zal de verzendkosten zelf betalen. (Ik kan het verzenden met post.nl of kiala).

Alleen mensen die deelnemen via mijn blog: Ik hou van historische, leerzame boeken en romans!!!!!, doen mee met deze prijsvraag. Kijk dus even goed of je op het goede blog zit. https://ikhouvanhistorischeleerzameboekenenromans.wordpress.com/2017/07/01/winnen-een-pakket-met-romans/

 

 

—-Deze actie loopt tot en met 31 juli 2017. Na 16.00 is er een winnaar—-