*Winnen* Boek Duinkerken met stoere snoepjes!

Je kunt dit boek over Duinkerken winnen. Er staat veel informatie in over deze geschiedenis. Informatie die je niet uit de film kunt halen.  Ook zie je de Duitse kant van het verhaal. Want hoe heeft dit allemaal kunnen gebeuren?

Wat zit er in dit pakket :

*Boek Duinkerken – Perry Pierik

* 2 zakjes met Stoere snoepjes
Wat doe je om kans te maken? 

-vertel hieronder waarom je dit pakket heel graag zou willen winnen.  
Iedereen kan meedoen. Woon je niet in Nederland? …Voor het verzenden naar het buitenland vraag ik wel een kleine bijdrage  ( boven de 3 euro is voor de winnaar dan).

Meedoen IS Akkoord Gaan Met De VOORWAARDEN.

***Deze actie loopt een maand. 15 september is er winnaar dmv lootjes ***

Thomas Leeflang – Hallo, Hallo, wie stinkt daar zo?

hallo hallo

Heb jij je weleens afgevraagd hoe het met de radiozenders ging in de tweede wereldoorlog?

Toen de Duitser in 1940 ons land binnenvielen, hadden ze ook eisen voor de radiozenders in Hilversum. Ze besloten samen te gaan werken en de Duitsers gebruikten de radio veel voor hun eigen muziek en voor nieuwsberichten. Alles stond onder controle.

Er vielen vreemde ontslagen. Veel Joodse medewerkers werden de laan uitgestuurd. Arie Herweyer was in oorlogstijd de directeur en lid van de NSB. Bepaalde dingen daar zit echt een luchtje aan, Vandaar de titel. De bezetter had uiteindelijk de touwtjes in handen, maar gaf de radio toch vrijheid. Toch heeft Herweyer Joodse mensen weten te redden van de Duitsers.

Willem van Den Hout had een programma waar hij grappen in maakte over de geallieerden en de Duitsers.

Er komen Radio programma’s aan bod en diverse medewerkers.

Na de oorlog was Radio Gil meteen in de lucht, en konden ze berichtgeving doen over de bevrijding en hun blijheid laten horen. Voor de oorlog hielden ze de mensen ook op de hoogte, in een klein gebied. De Gil was een voorganger van De Speld. Deze site kent iedereen ondertussen wel.

De sfeer in dit boek straalt uit hoe het echt was in Hilversum. Erg interessant om te lezen!

Er staan ook hier en daar wat foto’s in, die nog een beter beeld vormen.

Cijfer: 7 (3,5 sterren)

Eric Heuvel – De ontdekking

ontdekking strip

Dit is de eerste keer dat ik een Comic review schrijf. Maar deze is er echt een die ik even wil delen.  Het is een uitgave van de Anne Frank stichting/ Verzetsmuseum.

Jeroen is op zoek naar spulletjes voor op de vrijmarkt op Koninginnedag. Hij besluit om naar zijn oma te gaan, kijken of zij nog wat op zolder heeft staan. Daar komt hij allemaal kranten, foto’s en formulieren uit de tweede wereld oorlog tegen in een plakboek. Zijn oma draagt al jaren een geheim met zich mee en voelt zich ergens best schuldig over. Ze besluit het hele verhaal aan haar kleinzoon te vertellen. Het is een familiegeheim.

Je ziet de hele oorlog voorbijkomen. De bezetting, de haat die maar bleef groeien. Nederlanders die de Duitsers helpen. Joodse mensen die naar een kamp werden gebracht en alle spullen kwijtraakten. Familieleden die in het verzet gingen, maar ook voor de Duitse kant kozen. Jeroen komt erachter dat de beste vriendin van zijn oma in de oorlog is verdwenen. Het meisje was Joods en Oma vind het nog steeds verschrikkelijk. Ze heeft het er erg moeilijk mee.

Op 4 mei, bij de dodenherdenking ontdekt Jeroen iets schokkends!

Het zijn allemaal  prachtige illustraties en je gaat mee door de hele oorlog. Het einde maak je ook mee. De wraak en vergeldingsacties ook. Het is een enorm aangrijpende comic en geeft een grillige sfeer weer. Ik geef deze comic 4****

Jose van Winden- Weekendje Weg ( Recensie + Interview)****

weekend

De zussen Iris, Sylvia, Tara, Els en Karin gaan een keer per jaar samen een weekendje weg. Ze hebben allemaal een druk leven, maar dit weekend is altijd reuze gezellig! Alleen de zussen, niemand anders!
In het weekendje staan allemaal leuke dingen op de planning. Ze hebben er allemaal best zin in!
Maar niet alles lijkt volgens de planning te verlopen! Elke zus draagt namelijk een geheim met zich mee. Schulden, Zwangerschap, ziekte, overspel of het gevoel hebben dat je man vreemd gaat. De zussen willen het liever niet aan elkaar vertellen. Maar dit weekend zien de zussen aan elkaar dat er dingen niet kloppen. Kunnen ze nadat ze hun problemen delen nog wel van elkaar houden? Kunnen ze elkaar nog wel als dezelfde persoon zien?

Je leert elke zus stapje voor stapje beter kennen. Je zou ze het liefste een knuffel willen geven en je hoopt dat alles goed komt voor ze.
Op sommige momenten zit er zelfspot en humor in. Op andere momenten raken hun verhalen je zo, dat je toch wel even diep moet slikken. Het is een emotionele achtbaan, voor de personages, maar ook voor de lezer. Dit maakt het een echte pageturner en je kunt het bijna niet meer wegleggen. Je moet weten hoe het verder gaat met de zussen en wat er allemaal nog meer gaat gebeuren. Het is ook spannend om te lezen hoe het verder gaat. Want dat er dingen opgelost moeten worden is je als lezer erg duidelijk! En je krijgt er een warm gevoel van, dat vind ik ook erg bijzonder altijd, dat een verhaal je goed raakt!

Een van de zussen greep mij het meeste aan. De angst voor wat er komen gaat, wat haar nog te wachten terwijl ze ziek is. Hoe moet het verder?

Alle zussen moeten een besluit nemen over hun leven. Het komt voor sommige mensen waarschijnlijk ook erg dichtbij. Ik zelf heb geen broers of zussen, maar door dit te lezen, kom je er toch achter hoe het zou voelen. De liefde van een zus is heel bijzonder.
Het leest echt vlot en de hoofdstukken zijn steeds kort. Elke zus komt aan het woord en je ziet hun samenzijn dan door haar ogen. Boven elk hoofdstuk staat precies welke zus er aan het woord is.
Het klinkt misschien raar, maar dit boek zou ik zomaar als een toneelstuk willen zien. Ik ga vaak naar het theater en dit zou daar echt niet misstaan! Het is een verhaal dat je meeneemt en je zit er helemaal in. Ik ben blij dat ik deze roman mocht lezen. Dit is een echte aanrader! 4****

**********************Interview************************

Hoe voelt dat om je boek voor het eerst in je handen te kunnen houden?
Hoi Tazzy, Het was heel bijzonder om Weekendje Weg voor het eerste echt in handen te hebben. Het boek was veel zwaarder dan ik dacht. Ik geloofde ook pas dat het echt een boek was, toen ik hem trots omhoog kon houden. (En eigenlijk ben ik nog steeds niet helemaal terug op aarde)

Hoe kwam je op het idee voor dit verhaal?
In de herfstvakantie van 2010 was ik met vriendinnen een weekend in een vakantiehuis in Balkbrug. Daar kwam ik voor het eerst op het idee om een verhaal te schrijven over vijf vrouwen die een weekend weg zijn. De locatie heb ik grotendeels overgenomen in het boek. Het verhaal is in de loop der jaren stukje bij beetje ontstaan. Zo werden de vriendinnen uiteindelijk zussen, om het dramatische effect te vergroten. En eigenlijk vind ik zussen ook heel interessant (ik heb er zelf vijf). Het feit dat je niemand echt helemaal kent, ook al ben je je hele leven al in elkaars nabijheid, dat iedereen zo zijn geheimen heeft, intrigeert me.

Hoe kwam je op de namen van de hoofdpersonen, en lijken ze op iemand uit je omgeving?
Ik heb geprobeerd namen te gebruiken die geen associatie hebben met vrouwen in mijn omgeving, omdat dat mezelf erg afleidde bij het schrijven. Zo neutraal mogelijk, dus. Dat is nog best lastig. Er is één naam die ik op het allerlaatst heb aangepast, omdat dat voor iemand te dichtbij kwam. De personages hebben allemaal eigenschappen en kenmerken van mensen uit mijn omgeving, maar vooral ook van mezelf. En voor de ervaringen en gedachten geldt dat eigenlijk ook. Toen ik net aan het schrijven was, waren vooral mijn vriendinnen bang dat ik ze zou ‘misbruiken’ voor het boek. Nu is niemand meer herkenbaar aanwezig.

Hoe ging het schrijfproces in zijn werk (maak je aantekeningen, tabellen of heb je zelfs foto’s in je hoofd, of gebruik je foto’s van internet?
Ik ben op de inefficiëntste manier begonnen die je kunt bedenken. Ik had alleen een locatie, een thema en een idee van personages en ben van daaruit een blogfeuilleton gaan schrijven. Dat was op deze website: http://mijnblog70.blogspot.nl. Vandaaruit is het idee ontstaan om alles in een weekend te laten plaatsvinden. Ik heb een opleiding voor scenarioschrijven gevolgd en schrijven voor film is compleet anders dan het schrijven van een roman. Van perspectief had ik bijvoorbeeld geen kaas gegeten en dat vind ik nog steeds heel ingewikkeld. Ik heb dus ook nog een synopsis klaarliggen voor een film of tv serie van Weekendje Weg. Toen ik in dat filmproces zat, had ik acteurs in mijn hoofd die bepaalde rollen zouden kunnen spelen. Het hielp me om de personages levend te maken en houden. Nu zijn die acteurs naar de achtergrond verdwenen. Ik kwam ze pas weer tegen toen ik voor de lancering info aan het verzamelen was.
Ik heb heel veel schrijfboekjes waar ik aantekeningen in maak en ik krijg de beste ideeën op de fiets. Best onhandig, want ik wil niet altijd stoppen om ze te noteren. Hoewel ik erg van de structuur ben als ik scripts schrijf, heb ik dat voor Weekendje Weg niet echt gebruikt. Waarschijnlijk omdat het tijdverloop al snel helemaal vast stond. Er zijn zo niet veel scènes en locaties. Alleen de ‘screentijd’ verdelen tussen de zussen was af en toe best een puzzel. Juist, omdat ik perspectief heel moeilijk vind.

Hoe lang schrijf je per dag,en hoelang heb je over dit boek gedaan?
Van idee tot publicatie heeft Weekendje Weg er zeseneenhalf jaar over gedaan om geboren te worden. Gedurende die tijd lag het vaak maanden ‘op de plank’, letterlijk in een brievenbakje op mijn bureau. Er zijn genoeg momenten geweest dat ik er helemaal niet mee bezig was en er ook helemaal geen belangstelling meer voor had, maar de afgelopen jaren heb ik vooral de maanden november (National Novel Writing Month in de VS) gebruikt om het verhaal te laten groeien. In korte tijd krijg je dan toch een hoop gedaan, als je je maar focust. Wat me elke keer verbaasde was, dat het verhaal toch iedere keer, na zoveel maanden, weer opdook. Het moest gewoon een keer af. En tot aan de laatste redactieronde voelde ik me er hevig mee verbonden.
Ik schrijf dus niet elke dag, helaas. Maak er gewoonweg te weinig tijd voor vrij. Als ik zou stoppen of minderen met sociale media zou dat al een heleboel schelen. Aan de andere kant maak ik wel handig gebruik van mijn grote netwerk op sociale media bij de promotie.

Wie heeft de cover gemaakt en heeft de cover een betekenis?
De cover heeft voor mij een hele speciale betekenis. Het is een foto die een van mijn zussen een keer gemaakt heeft tijdens een weekend weg. Ik vond het direct al een intrigerende foto, omdat de zussen erop echt hun eigen pose hebben. Het is geen gezellige groepsfoto en het heeft daardoor iets mysterieus. Het afgelopen jaar gebruikte ik deze foto als een soort beeldmerk van mijn boek. Maar toen ik hem aanleverde bij Elly Godijn, de uitgever, vond zij de foto niet geschikt. Te vaag, te kleine resolutie etc. Ik kon alleen niets anders verzinnen. We waren middenin dit proces toen mijn op een na oudste zus hoorde dat ze longkanker had. De vooruitzichten waren bepaald niet gunstig, een heel heftig verhaal. Zij staat op deze foto. En pas toen ik dat tegen Elly vertelde, merkte ik hoe graag ik wilde dat dit de cover zou worden. Ze moest er gewoon op. Elly begreep dat heel goed. En uiteindelijk hebben we juist die korreligheid en vaagheid extra aangezet, waardoor de cover alleen maar dreigender is geworden. Ik vond het tot aan de lancering heel spannend hoe het zou uitpakken, maar nu ben ik er heel blij mee. En ik krijg er mooie complimenten voor.

Wat vind jij zelf het leukste van het boek, of wat raakt jezelf het meeste uit je verhaal?
Er zijn bepaalde scènes die me nog steeds raken als ik ze lees. Als Iris nadenkt over haar geliefde en hoe hij op een afschuwelijke manier uit haar leven gaat verdwijnen en de keuzes die ze gemaakt heeft. En het hoofdstuk waarin Sylvia haar grote droom opbiecht aan de eerste die voor haar gevoel echt naar haar luistert. Het “ik ben soms zo moe” wat iedereen volgens mij herkent uit de film Alles is Liefde. Op momenten dat ik zelf overloop van de stress is dat zo herkenbaar.

Ben je op pad gegaan en heb je plaatsen bezocht om inspiratie op te doen, zo ja waar heen?
Nee, eigenlijk niet bewust op pad. Het vakantiehuis had ik al in mijn hoofd voor ik met het verhaal begon. En ook andere dingen, in het ziekenhuis bijvoorbeeld en in de ambulance kwamen toevallig op mijn pad. Dat waren welkome ervaringen, omdat ik zo de werkelijkheid en fictie met elkaar kon vergelijken.

Heeft het boek een boodschap?
Ik heb een motto in het boek: “You can kid the world, but not your sister”, maar ik eindig mijn verhaal met dat iedereen toch recht heeft op een paar geheimen. En dat vind ik ook.

Een Boodschap aan je lezers en de leden/volgers van deze site/pagina:
Ik vond het heel spannend om de eerste recensies te lezen en berichten terug te krijgen vanuit mijn kennissenkring en van mijn familie. Het is heel fijn dat ik terugkrijg wat ik ook verwacht en wat ook mijn intentie was. Het is een fijn boek om te lezen, je leest het zo uit, je wilt doorlezen. Geen hoogstaande literatuur, maar wel voor je gevoel “een weekendje weg”. Even weg uit je eigen leven en lekker met een boek op de bank. Als ik dat bij veel mensen kan bereiken, dan ben ik dik tevreden! En wie weet… ooit nog eens een serie of film over deze zussen en hun weekendje weg.
Dankjewel, Natasja, voor dit podium!

Gezocht!!!!!!! Auteurs van Romans en Historische boeken!!!!

gezocht

Ik zoek auteurs van Romans en Historische boeken om in het zonnetje te zetten…..Nederlandstalig of Engelstalig. Ik heb geen voorkeuren. Ik wil gewoon boeken in het zonnetje zetten!

Voor mijn blog: Ik hou van historische, leerzame boeken en romans!!!!!

Als auteur kun je een stukje schrijven over je boek (ik denk dan aan de inhoud, schrijfproces, het idee idee etc). Maar ook kan ik een vragenlijst gaan bedenken en deze doorsturen. Het is net wat je het beste voegt!

Ik vraag dan om een cover foto door te sturen en evt link naar een beschrijving van het boek. Iedereen mag meedoen.

Halverwege elke maand wil ik graag steeds een boek in het zonnetje zetten…Roept u maar. Neem contact met mij op via facebook (tazzy Jeninga) of tazintotherasmus@hotmail.com