paaseiland

Paul Dentz- Jacob Roggeveen, Boudewijn Buch en de ontdekking van paaseiland

uitgelezen op 267/2/2017

Dit boek is voor geschiedenisliefhebbers een echte aanrader.

De auteur neemt je mee op reis door het leven van Jacob Roggeveen. Hij was een ontdekkingsreiziger. Hij heeft Paaseiland (Rapa Nui) ontdekt. Zijn verhaal is pas na zijn dood gepubliceerd. Hij was de man die uit Middelburg werd verbannen omdat hij er niet goedgekeurde ideeën ( geloof) op na hield. Dit is zijn reis door het leven. Je leest alles over zijn huwelijk, maar vooral over zijn passie: reizen. Hij was niet op zijn mondje gevallen en geen makkelijk persoon om mee te werken. Er staan schilderijen bij om je een beeld te geven van Roggeveen en de mensen om hem heen. Het is heel interessant om te lezen hoe het eraan toe ging op zon schip. Ze waren toch vaak jaren van huis af iedere keer. De V.o.C en W.I.C komen ruim aan bod.

Roggeveen was een man die zich vastbeet….En hij liet niet los, tot hij kreeg wat hij wilde.

Eenmaal op Paaseiland zie je hoe het er voor de bemanning uit zag. De inheemse bevolking kwam nog vreemd over. Het mysterie van het eiland is nog steeds intact gebleven. Er zijn veel dingen bekend ondertussen, maar dat magische sfeertje zal er altijd blijven hangen. Diverse ontdekkingsreizigers hebben over dit eiland geschreven. Ik vond het een heerlijke reis door de geschiedenis. Ook al schrok ik af en toe wel van de brute kracht die Nederlanders gebruikten in die tijd. Het was niet echt een fijne tijd om in te leven. Ziektes, mensen stierven jong. Er lag vanalles op de loer om je in een vroegtijdig graf te krijgen. Geweldig om mee te leven over het leven van deze man. Hij is misschien niet zo heel erg bekend. Maar dat verdiend hij wel.

 

De auteur schrijft een stuk over Boudewijn Buch en zijn fascinatie voor eilanden, Buch komt zo weer een beetje tot leven.

Ik vergat de tv helemaal tijdens het lezen, dus ik vond het een zeer spannend stuk geschiedenis!

Ik geef het boek 4****


kijk-maar-even-wat-je-doet-evelien-eijssen-boek-cover-9789463380782

Evelien Eijssen

uitgelezen: 9/12/ 2016

 

Kijk maar even wat je doet! Maar wat zou jij doen als je een prachtig leven hebt, dat van de een op de andere dag op zijn kop staat? En het lijkt alsof er een vonnis over je leven is uitgesproken?

 

Dit boek is geschreven door Evelien. Ze is ongeneeslijk ziek en heeft nog maar een paar vitale maanden in het vooruitzicht. Ze besluit om er alles uit te halen. Zodra zij te horen krijgt dat ze ongeneeslijk ziek is, stort haar wereld in. Maar door gezonder te gaan leven en overal meer van te genieten, gaat het zo goed als het kan met haar. Ze kijkt er positief tegenaan en onderneemt van alles met haar gezin en vrienden. Ze wil leven, zolang als het mogelijk is! Ze is echt een beresterke vrouw! Wat zij allemaal moet doorstaan is echt zo hard en heftig! Ik vind het echt knap dat ze dat kan. Tijdens het lezen moet je echt traantjes wegpinken. Maar haar paar vitale maanden worden er steeds meer. Ze doet mee aan een nieuwe chemokuur en ze voelt zich zo goed…Het moet aanslaan toch? Ze staat met veel humor in het leven en zo schrijft ze ook. Humor en verdriet gaan goed samen. Ze heeft het over haar angsten en ze onder ogen te komen. Haar vakantie verslagen zijn ook erg leuk om te lezen. Evelien is zeer sportief en dol op fietsen. Haar man en kinderen, zijn haar alles en ze geniet van hun leven samen. Ze is een zeer dankbare vrouw en een echte heldin.

Ze heeft als een tijger tegen deze ziekte gevochten! Ik schreef alles in de tegenwoordige tijd. Maar Evelien is overleden ongeveer een week nadat haar boek in de winkels lag. Ze heeft haar boek dus nog kunnen zien. Ze heeft alle stappen in haar leven, met deze ziekte beschreven. De zaken die om de ziekte draaien, maar vooral over haarzelf. Ik moest weten hoe het met haar ging, toen ik de laatste bladzijde dichtsloeg. Haar levenslust zet je aan het denken over jezelf. Geniet, zolang het nog kan! Iedereen die deze ziekte zelf of van dichtbij meemaakt, weet dat het ook anders kan gaan. Het hangt van de persoon zelf af. Evelien is in mijn ogen een echte Heldin. Ze geeft je tips om gezond te leven en hoe te genieten. Het lijkt wel of we daar niet over nadenken als we gezond zijn. Ze was een echte levenscoach! Daarom is het zo cru, dat ze zelf niet langer mocht leven. Je emoties worden echt op proef gesteld. Maar ik denk niet dat je het droog kunt houden. Zeer mooi aangrijpend boek: 4****


levenshaast

Ingeborg van Beek – Levenshaast

uitgelezen op: 17/6/2016

De een heeft levenshaast, de andere gaat bij de pakken neerzitten. Ingeborg besluit te gaan leven na de diagnose: Kanker, ongeneeslijk ziek. Wat zou jij doen? Ik heb werkelijk geen idee. Zelf had mijn beste vriend een hersentumor, hij is eraan overleden. Hij had totaal geen levenslust meer. Hij wou niet dood, bleef zich verzetten, het was een bittere strijd. Ingeborg is juist heel anders. Ze besluit eruit te halen wat er nog inzit. Soms lijkt ze een heel ander mens te worden. Met grote gevolgen voor de mensen die van haar houden! En soms vind ik haar echt te ver gaan. In mijn ogen had ze meer rekening moeten houden met haar gezin. En zeker niet aan de drugs gaan, als je weet dat het je einde kan zijn. Dan hebben je kleine kinderen meteen al geen moeder meer. Ze willen zo lang mogelijk van je genieten en je bij zich hebben! Dat weet ik zeker. De extra tijd die je krijgt is bijzonder, hard en zeer emotioneel. Maar het laat een onvergetelijke nadruk achter op je nabestaanden. En hoe hard het ook klinkt. Dat had ik voor geen goud willen missen. Je wordt closer en gaat alles met elkaar delen, je zult af en toe vreselijk janken..Maar ook lachen…. Huilen en lachen liggen dichter bij elkaar dan je denkt!

Ingeborg verteld haar verhaal met veel humor, confronterend,enorm open en straight to the point. Ze is echt een sterke vrouw. Ze heeft lef! Toch begon ik me aan haar gedrag te ergeren op een moment. Maar als je die diagnose krijgt, dan verander jezelf ook. Had je al levenshaast en bijna geen tijd om rustig adem te halen, dan krijg je dat ter plekke. Het heeft ook met acceptatie te maken. Ik heb enorm veel respect voor deze vrouw, dat ze haar verhaal durft te vertellen en dat ze besloten heeft te knokken.

Wel vraag ik me af, hoe het nu met haar gaat? Ik hoop dat ze nog heel lang van haar kinderen mag genieten, en zij van hun moeder.

4****