Trenke Riksten- Unsworth & Maria Riksten-Brouwer- Tante Truus trouwt


Pien haar tante Truus gaat trouwen met een vrouw. Pien vraagt zich af hoe dat eruit gaat zien. Gaan ze allebei in een jurk trouwen of toch een in pak? Pien heeft geen idee! Door deze bruiloft, gaat ze nadenken over wat raar is en wat niet. Gezien door de ogen van een kind. Dit is een boek, waardoor kinderen het leren begrijpen. Ik vind het heel bijzonder gedaan.Ik zou willen dat er meer van dit soort boekjes waren. Het legt op een speelse, kinderlijke manier uit, hoe een bruiloft tussen twee vrouwen er uit ziet. Het laat een kind zien, dat er niets vreemds aan is. De liefde overwint. Dit zou ik voorlezen aan mijn kinderen. Het is voor peuters, kleuters en wat oudere kinderen. Maar eigenlijk vind ik het ook voor volwassenen. Want als je dit leest, denk je: wat is de liefde toch mooi. En dat wil je, je kinderen toch ook meegeven? Respect naar de liefde toe, is een goede les om ze mee te geven.Het is geschreven in dichtvorm, dat maakt het onderwerp ook iets luchtiger en soms zelfs erg grappig…….Ik moest ook erg lachen, zo nu en dan. Dit boek verdient een groot publiek. Het is een voorbeeld voor de maatschappij.Het boek is geïllustreerd door Francien van Lang. De illustraties geven een goed beeld over bepaalde gebeurtenissen in het verhaal. Ze sluiten er precies op aan.Ik geef het boekje 4,5 sterren!

Larry Kane- John Lennon: De man, de mythe en de waarheid

Wie was John Lennon? In dit boek leer je hem beter kennen. Hij is de held van veel mensen, maar ik denk dat hij dat zelf maar gek vond. Hij was niet tegen oorlog, maar voor vrede. Hij was zoveel dingen…. ik denk dat ik kan zeggen: Hij was uniek en zijn tijd ver vooruit. Tegenwoordig zou men dat sneller accepteren. Omdat hij de een van de eerste artiesten was die zijn mond niet hield. Hij zei wat hij dacht, of wat hij op zijn hart had. Hierdoor kwam hij soms in de problemen. Maar hij was open en oprecht.

Het verhaal begint bij zijn kindertijd en jeugd. John heeft geen makkelijke jeugd gehad. Zijn vader was er nooit. Zijn moeder was een vrije geest, maar toch hield hij veel van haar. Zij kon niet voor hem zorgen, dus werd hij in huis genomen door zijn tante. Zijn moeder stierf toen hij 17 was. John kon niet echt met verdriet en verlies omgaan. Later ook toen een van zijn beste maatjes stierf. Deze gebeurtenissen hebben hem zeker gemaakt, tot de persoon die hij werd.

Hij kon mensen pijn doen, hij kon gigantisch kwaad worden, jaloers zelfs of je gewoon links laten leggen. Hij werd agressief en was een slechte vader. Maar eigenlijk deed hij zijn best om vader te zijn, voor Julian. Alleen was hij er niet vaak, omdat hij op tour was. Toch belde hij elke dag naar huis. Dat was een must voor hem. Maar hij had zelf geen vader, dus moest het leren.

John deed dingen, die je raar kunt vinden. Maar vanuit zijn oogpunt, klopte het gewoon.

Hij hield van mensen. Hij wilde zijn fans ontmoeten, zien en spreken. Het gruwelijke idee, dat zijn moordenaar tussen de fans stond te wachten om een handtekening te scoren, uren voordat hij hem doodschoot, is moeilijk te verteren. Zeker omdat hij na de moord, rustig een boek pakte en ging zitten lezen. John las graag. Ik krijg er nog de kriebels van. Pure horror.

John had meer lief dan hij haatte. Hij creëerde meer dan hij verwoestte en hij heeft de wereld ten goede veranderd. Hij zette mensen aan het denken, over vrede, politiek en respect. Hij deed het niet bewust, hij deed het gewoon.

Een comlpexe gevoelige man, met een sarcastische, donkere humor. Hij zei soms dingen met een knipoog, maar meende het meestal wel… al kun je het misschien nooit zeker weten. Hij had schuldgevoelens, boodt zijn excuses aan, hij wou niemand kwetsen.

Hij hunkerde niet naar roem en rijkdom. Hij vertouwde niemand, tot deze persoon zich had bewezen. Beveiliging vond hij niet nodig. Hij wilde vrij zijn.

Hij hing de lefgozer uit, om zijn onzekerheid te maskeren.

De waarheid is: wat hij heeft achter gelaten!

Prachtige songteksten, vaak met een boodschap. Een boodschap waar hij achterstond.

Dit boek kwam tot stand, door de mensen die hem echt kenden…… De Beatles komen niet aan het woord. Dus je ziet John niet door hun ogen.

John Lennon, was net als jij en ik. Een man van vlees en bloed, goudeerlijk en deed wat hij belangrijk vond. En als je dat kunt, ben je een goed mens. Iedereen heeft gebreken, ook hij. Maar hij is wel iemand die de wereld heeft kunnen veranderen. En dat maakt hem tot een voorbeeld. (Ook al vond hij dat zelf absoluut niet)

Er zit een dvd bij dit boek. Daarop staat een interview met Larry Kane over zijn ontmoetingen met John. Maar ook een interview met John en Paul over Apple, in zijn geheel. Ook staat er een leuk weerbericht op, gepresenteerd door John, tijdens een van zijn inzamelingsacties, die hij deed voor een goed doel.

5 dikke sterren. Ik kan nog uren doorpraten over deze man. Maar je moet het echt zlef gaan lezen. John Lennon was zo-veel meer dan een muzikant. 5*****

Annemarie Jongbloed en Ingrid van der Knaap- Jantje

Dit boekje uit de cultuurhistorische reeks neemt je mee naar Java. Het Java in oorlogstijd, het Java van Armoede en veel onbegrip.

Je ziet het door de ogen van Jantje. Als zemeen klein meisje is, leeft ze samen met haar vader. Maar haar vader is niet lief voor haar. Ze wordt geslagen. De buurtbewoners, zien haar als een vies kind, van gemengde komaf. Ze is een brutaal meisje en krijgt totaal geen opvoeding. Hierdoor is haar gedrag niet te voorspellen. Ze wil weg bij haar vader.

Naarmate ze ouder wordt, komt ze in tehuizen terecht en bij de nonnen. Die kan ze goed de baas. Ze is een bijdehante tante, die voor zichzelf heeft moeten leren zorgen. Haar leven wordt nog erger, als ze in een jappenkamp terecht komt. Toch laat ze zich niet kennen. Het was geen fijne plek om te leven. Het grijpt je echt aan!

De 16 jaar die zij op Java heeft geleeft en waar ze opgroeide, zijn best heftig. Je leeft met Haar mee. En dan te bedenken dat het een waargebeurd verhaal is! Ik lees graag boeken door de ogen van een kind. Ze zijn meestal goudeerlijk en zien dingen toch anders als volwassenen.

Dit is erg aangrijpend. Je voelt de overlevingsdrang, het verdriet en de pijn. Toch is Jantje een super sterke vrouw geworden en gebleven.

Het leest vrij kinderlijk, maar het is dan ook een kind, die haar verhaal op papier zet.

De mooie, aangrijpende illustraties geven het verhaal nog meer diepgang. Deze zijn echt pakkend. Bijzonder knap gedaan, om de sfeer zo te kunnen weergeven. Het voegt veel waarde toe aan het verhaal.

Ik geef dit boekje 4,5 sterren.

Gastrecensent: Connie Schelvis-Mens over over: Lang leve ons. Wie willen we eigenlijk zijn?

Titel Lang leve ons.
Wie willen we eigenlijk zijn?
Auteur Claudia de Breij
Uitgeverij Pluim
Isbn 9789492928818

Claudia de Breij (13-03-1975), is cabaretier, liedschrijver, televisiemaker en radio-dj.
Het grote publiek zal haar voornamelijk kennen als cabaretier, als tafeldame bij ‘de wereld draait door’ en haar radiowerk bij 3FM.
Ze schreef lange tijd columns voor kranten en tijdschriften. In 2009 verschenen er twee boeken te weten ‘krijg nou tieten! ‘ en ‘dingen die fijn zijn’. Eind 2015 verscheen ‘ Neem een geit’ een boek vol wijze lessen waar ik zeker van heb genoten.
Eind vorig jaar ( 2019) verscheen ‘lang leve ons’ bij uitgeverij Pluim. Meer dan dertig korte stukjes met daarin overpeinzingen en wie weet wel antwoorden op vragen die hierin naar voren komen.

Het bundeltje heeft een mooi harde kaft en is voorzien van typische Hollandse tafereeltjes, sommige met Claudia de Breij er zelf op. Het weergeven van deze collage als achtergrond van de titel in grote, dikke witte letters, trekt je aandacht en doet vrolijk aan. De onderwerpen die Claudia de Breij echter naar voren brengt zijn niet altijd vrolijk maar door haar manier van overdenken, relativeren en benoemen komt de cabaretier in haar naar voren en lees je de stukjes toch allemaal met een glimlach op de lippen.

Het eerste stukje heeft als titel “ Snap jij het soms ook allemaal niet meer? Dan is dit boek voor jou!” Het gaat voornamelijk over de verwondering en het niet begrijpen van het leven, hoe mensen met elkaar omgaan ( of juist niet). Mensen stellen retorische vragen en maken zich druk over de belastingen, racisme, #metoo, sociale media en het klimaat maar wel allemaal op hun eigen manier zonder naar redenen of antwoorden van anderen te luisteren. En hoe de wereld juist wat fijner en mooier zou zijn als we wel eens de antwoorden op die (retorische ) vragen durven te geven of in ieder geval te zoeken.

In de korte to-the-point stukjes komen haar overpeinzingen langs. Vragen of kraken goed is of fout, over waarom je belasting betaald en of de zaken die de Staat koopt van ons belastinggeld wel nodig zijn, over racisme, seksisme en tradities. Zelfs de vraag of witte mensen ook mensen zijn wordt beantwoord (kort en krachtig) . Het geheel is vrij politiek gericht en dat kan ook niet anders denk ik omdat veel vraagstukken over hoe wij leven in Nederland met politiek te maken heeft. De brief aan de president in deze bundel vond ik dan ook erg sterk en ik hoop dat meneer de President deze ook zal lezen.

Haar vertelwijze is luchtig en vlot, hier en daar wat sarcasme, ik hou er wel van.
Terwijl de onderwerpen niet altijd luchtig zijn leest het geheel lekker weg. Dit komt denk ik ook doordat zij het bij zichzelf houdt door eigen ervaringen uit haar eigen leven te delen. Omdat je haar, en haar stem, kent lijkt het net of je haar hoort vertellen terwijl je leest. Liefhebbers van haar werk zullen hierdoor het boekje snel ter hand nemen.

De grote vraag of tijden veranderen of dat mensen de veranderingen zelf veroorzaken wordt niet echt beantwoord maar je kunt bij jezelf te raden gaan hoe dat nu zit. Af en toe vind je toch tijdens het lezen dat er een spiegel wordt voorgehouden en kan het geen kwaad even te bedenken hoe jij over deze kwestie denkt. Ik kon mij geregeld vinden in de hersenspinsels van de auteur en persoonlijk mag zij van mij het stokje in Den Haag wel een tijdje overnemen (of haar bundel voor te lezen in de Tweede Kamer) . Gewoon om de boel daar wakker te schudden en een andere kant op te laten waaien.

**** 4 sterren Conny Schelvis

Arend van Dam- Iemand in het bijzonder

Dit boek gaat over prachtige, nare, lieve, geestige, sportieve, mooie, vreselijke, goede en slechte vrouwen. Maar ook over vrouwen die iets voor het allereerst deden. Vrouwen die we nooit zullen vergeten . Vrouwen die we wel zijn vergeten. Vrouwen die iedereen moet leren kennen. Vrouwen die je niet wilt kennen…,

De eerste vrouwelijke auteur bijvoorbeeld of de eerste vrouwelijke fotograaf. En de allereerste vrouw op tv bijvoorbeeld. Máár ook de vrouwelijke spion Mata Hari, gaat men dieper op in.

De eerste vrouwelijke wereldreiziger of een succesvolle sportvrouw.

Het gaat eeuwen terug, elke vrouw vertelt haar eigen verhaal. De illustraties, geven een nog beter beeld. Het is een erg leuk en leerzaam boek, ik heb er enorm van genoten.

Ik noem nog even een paar voorbeelden. …. Een schilderes, een muze, een oma, een moeder, een ontdekkingsreiziger, beste vriendinnen, koningshuis, manvrouw, prinses, dolle mina, muzikaal, minister, huisvrouw, genezeres en dirigent, etc. Uit alle tijden, toen en nu.

Het leest lekker weg. Elke vrouw heeft ongeveer evenveel tekst, maar dat valt bijna niet op doir de moiie illustraties. Deze maken het boek echt af!

Markante vrouwen, met een prachtig verhaal. Een echte aanrader. 4****

Gastrecensent: Connie Schelvis-Mens- Even voorstellen!

Toen Tazzy haar plannen bekend maakt voor 2020 waarbij ze gastrecensenten zocht en bloggers die hun blog wilde voorstellen was ik meteen enthousiast. Ik volg haar sites al een tijdje en heb in het verleden wel eens een boek voor haar besproken. Ik nam snel contact met haar op en ga elke maand twee boeken recenseren. Eén voor het blog “ ik hou van horror, fantasy en spanning” en één voor het blog “ ik hou van historische, leerzame boeken en romans”. Ik heb er veel zin in en ik hoop dat jullie de boeken die ik ga bespreken de moeite waard vinden ook op te pakken !
Daarnaast gelijk maar even mijzelf en mijn blog aan jullie voorstellen. Ik ben dus Conny, 49 jaar en een veel-lezer. Alles met letters wil ik lezen… (wat niet lukt want mijn nog-te-lezen-berg gaat over de 400 titels heen, ik tel niet meer). Ik lees het liefst thrillers, horror en waargebeurde verhalen. Ik ben werkzaam in de ouderenzorg ( hoop dit jaar te slagen voor de verpleegkundige opleiding) en ook boeken uit deze sector lees ik met belangstelling. Ik ben getrouwd en heb een dochter van 16 jaar oud en twee stiefzoons die inmiddels hun eigen weg wel gaan.

In 2013 kwam ik in contact met Pieter Feller van Boekenbijlage via Twitter. Hij zocht jonge recensenten voor chicklitts en ik trok de stoute schoenen aan met de mededeling ‘je bent zo oud als je je voelt ‘ en zo kwam ik terecht in recensentenland. Met een twintigjaar lange ervaring als boekverkoper las ik al alles wat los en vast zat en wat is leuker om je boekenliefde zo te delen met andere lezers? Omdat Boekenbijlage vrijwel alleen recensies plaatst van nieuwe titels en niet altijd van het genre wat ik graag lees kwam er al snel een idee om een bescheiden boekenblog te starten. Dit werd ‘ conniesboekkies’ en ik vond het heel wat om mijn eerste recensie te plaatsen omdat ik een behoorlijke digibeet ben. Nog steeds heb ik mij nog steeds niet verdiept in de mogelijkheden van wordpress. Ik schuif het vooruit. Misschien als mijn opleiding klaar is dat ik daar tijd voor ga zoeken.
Ik ben mijn blog gestart om naast Boekenbijlage ook andere boeken te bespreken en af en toe verslag te doen van een boekpresentatie of ander boekennieuwtje. Alle genres komen wel voorbij. Ik vind het soms een uitdaging om buiten mijn comfortzone te lezen. Mijn dochter had in het begin ook een boekenhoekje. Ze was in 2014 een jaar lang ambassadeur van kinderboekenschrijfster Tosca Menten en dat moest uiteraard ook gepromoot worden. Inmiddels zijn we dik zes jaar verder. Ik probeer wekelijks, liefst dagelijks maar dat lukt niet vanwege drukte thuis, studie en werk, wat te plaatsen op mijn blog en schrijf ook recensies voor de site van Nienke Pool, gekoppeld aan de Facebookgroep “Kinderboeken & Y.A.”. Het leuke van kinderboeken en y.a. lezen is dat het heerlijk tussendoor kan , zeker als je zo druk bent als ik. Af en toe ook nog een recensie voor Boekenbijlage en vanaf volgend jaar ook voor Tazzy. Op naar een mooi boekig jaar !
Conny Schelvis
http://www.conniesboekkies.wordpress.com