Blogtour week: P.I.D  -afsluiting: Dit boek laat je niet meer los!!!!


Okay.  Ik moet toegeven dat dit boek veel in mij heeft losgemaakt. En ik vind het een van de beste boeken van 2017 tot nu toe! 

Ik zal nooit meer hetzelfde naar Paul McCartney kijken.  Want…. Wat als? Nee. Het kan toch niet? Het zal toch niet? 

Ik kreeg via Bronja twee foto’s van Paul naast elkaar. …. en je gaat toch verschillen zien.  Ergens begint er iets te kriebelen. 

I.P.D.? Thats the question! Ergens wil ik het niet weten. Zo blijft het voor altijd een mysterie. Magical Mysterious!  Want The Beatles zijn een legende,  geschiedenis en het heden. Ik zal nooit uitgepraat raken over dit boek. 

Ik wil Bronja bedanken voor haar enthousiasme en Nienke voor de gezellige samenwerking.  Jullie zijn toppers! 

Advertisements

Blogtour week: P.I.D- Interview met Bronja Hoffschlag

pid

Ben je zelf Beatles fan?
Nee, niet echt. Ze hebben veel muziek gemaakt die ik goed vind. Ik draai hun platen ook wel, maar ik ben geen fan. Ik ben eigenlijk altijd meer een Rolling Stones-meisje geweest.

Zie je zelf ook dingen in bepaalde liedjes?
Absoluut. Hoe vaker je ze hoort, hoe meer je kunt linken aan het Paul-Is-Dead-fenomeen. Het vroege werk is daarbij natuurlijk alleen interessant als vergelijkingsmateriaal, maar vanaf Sgt. Pepper heb ik de liedjes echt woord voor woord ontleed en zelfs alles achterstevoren gedraaid. Ik wilde weten hoe het is om zo intensief met een complottheorie bezig te zijn, zoals mijn hoofdpersonage Tom.

Zou je je terug in de tijd zou willen gaan en het zou ter plekke zou willen meemaken en onderzoeken?
Ja! De jaren ’60 hebben altijd een enorme aantrekkingskracht op me gehad en ik had heel graag in die tijd willen leven. De vrijheid van kunst was toen echt op zijn hoogtepunt, dus ik zou daar sowieso heel erg op mijn plaats zijn geweest. Om met de kennis van nu alles te kunnen observeren zou helemaal fantastisch zijn.

Mensen die je boek hebben gelezen kijken nu heel anders naar The Beatles, ze gaan er opletten! Wat vindt je ervan dat je dit voor elkaar krijgt bij lezers?
Ik vind het prachtig als mijn verhalen mensen aan het denken zetten. Het is niet mijn bedoeling om met mijn boek lezers ergens van te overtuigen, maar ik vind het mooi dat ze stilstaan bij mogelijkheden. Gedurende mijn research heb ik zoveel mooie en bijzondere mensen leren kennen, die gewoon zoveel meer verdienen dan een sticker op hun voorhoofd met het woord ‘gek’ en ik gun hen dat mijn lezers denken ‘misschien hebben ze wel een punt’.

Hoe kwam je op het idee voor dit verhaal?
Ik liep er letterlijk toevallig tegenaan. In de zomer van 1999 was ik op een feestje in Engeland. Door een kennis werd ik voorgesteld aan een oude man, die in de jaren ’60 en ’70 als bodyguard voor de Rolling Stones had gewerkt. Ik vond het leuk om zijn verhalen te horen en hij vond het leuk dat zo’n jong iemand interesse toonde. Uiteindelijk kwam het gesprek op de Beatles en vroeg hij me of ik wel wist dat Paul een bedrieger was. Het klonk heel bizar en vergezocht, maar het liet me niet los.

Geschiedenis en heden samen verwerken vind ik een kunst, komen er nog meer boeken aan, waar je deze magie in stopt? (ik hoop van wel)
Op dit moment werk ik natuurlijk aan deel 3 van mijn trilogie, waarin dat sowieso natuurlijk ook weer aan de orde is. Die ga ik nu eerst af maken. Wat er daarna komt, weet ik nog niet.

Er staat Roman voor op het boek. Maar het is niet in een hokje te stoppen toch?
(ik zelf vind het een mysterieuze roman, met veel spanning). Hoe zou jij het zelf beschrijven?
Je komt er niet onderuit om een genre te kiezen en voor dit boek was roman het meest passend, maar hokjes zijn echt een crime. Ik hou niet van hokjes, niet als mens en niet als auteur. Als ik echt een label op dit boek moet plakken, zou ik zeggen dat het een coming-of-age-roman is, gebaseerd op waargebeurde feiten en met wat lichte thrillerelementen.

Je bent ooit de weg van selfpublishing ingeslagen. Je hebt hiervoor een uitgeverij opgericht. Voelt het hierdoor nog steeds als selfpub en zou je ooit anders willen?
Een ander woord voor selfpub is independent writer en dat ben ik. Onafhankelijk en met totale creatieve vrijheid. Dat is het systeem dat voor mij werkt en ik zou niet anders willen. Ik zou niet kunnen werken met deadlines en redacteuren.

Wat vind je van alle reacties tot nu toe?

Tot nu toe krijg ik alleen maar mooie berichten over ‘P.I.D.’, dus ik ben helemaal gelukkig.

Blogtour: P.I.D. – Bronja Hoffschlag

 

(geschreven door Tazzy Jeninga)

Toen ik de achterflap las wist ik al dat dit een boek voor mij zou zijn. Het boek krijgt zoveel lof, dus ik had ook meteen hoge verwachtingen. En ze zijn allemaal uitgekomen!

Het verhaal gaat over een jongen van 18 jaar oud: Thomas Freemont. Het is 1967 en hij is fan van The Beatles. Maar dan ziet hij een foto van de band, die volgens hem niet klopt. Er is iets mis met Paul Mccartney! Hij is er heilig van overtuigd dat Paul dood is. En hij is vervangen door een look-a-like. Hij ontdekt steeds meer aanwijzingen: in liedjes, foto’s en zelfs op de albumhoezen. Hij besluit dat de wereld het moet weten: ze worden voor de gek gehouden! Zodra hij dit naar buiten brengt, staat zijn leven op zijn kop. Ze sluiten hem op voor een andere reden. Maar hij weet zeker dat het komt omdat hij bewijzen heeft dat Paul dood is.

32 jaar later wacht de moeder van Thomas nog steeds op zijn thuiskomst. Ze kan niet met het feit leven, dat ze haar zoon nooit meer zal zien. Maar dan komt ze een stapel documenten tegen, die haar mand voor haar geheim gehouden heeft. De laatste 32 jaar waren een grote leugen! Van af dat moment wil ze haar zoon weer in haar armen sluiten.

Als Beatles fan is dit zo gaaf om te lezen! Je wilt in eerste instantie, Thomas niet geloven. Maar het begint wel te kriebelen, je wilt weten of het nu waar is of niet. In het begin dacht ik: die man spoort niet. Maar naar mate de spanning en het mysterie opbouwt, ga je steeds meer twijfelen. Je wilt het liefste zelf op onderzoek uit en weten of het waar is. Dit is echt heel knap gedaan. Ik zal nooit meer hetzelfde kijken naar een van mijn idolen: Paul McCartney. Het komt als Beatles fan zeker dichtbij, maar als gewone lezer is het ook een aanrader. Ik noem het een mysterieuze Roman. Het is niet echt in een hokje te stoppen!

De stukjes uit songteksten tussendoor, passen ook heel goed bij het verhaal. De teksten krijgen sowieso al een dubbele betekenis als je dit boek gaat lezen. Je gaat na het lezen van dit boek, anders naar hun liedjes luisteren!

Ik kreeg zelfs kippenvel zo nu en dan. Er komt namelijk iemand in voor, die de auteur als mens weet neer te zetten. De meesten van ons zien deze man als een Monster. De auteur laat hem van zijn menselijke kant zien. Dat is heel bijzonder. Hij is ook ooit een mens geweest. Duim omhoog om van een monster een mens te maken! Dat kom je niet vaak tegen!

De auteur verweeft het heden en het verleden zo goed met elkaar, dat je niet kunt stoppen met lezen. Het heeft een sterk plot en is ook nog eens super spannend. Je gaat door allerlei emoties heen. Verdriet, Angst, Liefde, Vertrouwen en nog zoveel meer! Dit maakt het tot een echte pageturner en je leest het in een ruk uit. Wegleggen is geen optie (soms moet het wel, je moet immers ook eten en drinken en slapen, maar dat deed je omdat het moest).

De cover ga je ook helemaal begrijpen als je het boek gaat lezen. De blauwe kever is duidelijk na het lezen en de foto’s en krantenknipsels ook. De titel is een beetje mysterieus, maar je weet al vrij snel wat de betekenis is/ kan zijn.

Ik vind dit het boek van de zomer en zal hier nog veel over praten, of niet over uitgepraat raken. 5 dik verdiende sterren!*****

pid

Blogtour: P.I.D.

Beatlespid1

(geschreven door Nienke Pool)

Toen Bronja me vroeg voor de blogtour van haar nieuwe boek was ik zeer verbaasd. Ik heb geen grote blog of site waar duizenden lezers iedere week op lezen. Ik ben gewoon Nienke, niets meer en niets minder.

‘Je begrijpt mijn boeken,’ zei ze resoluut.

 

Ik was vereerd door het verzoek en heb “Ja” gezegd al bleef ik twijfelen. Begreep ik haar boeken wel?

Houden van haar boeken doe ik zeker. Ik las De Dode Kamer en De Skinner Methode niet alleen met veel plezier, maar ook met groeiende verbazing. Hoe doet ze dat toch?

Hoffschlag maakt van een complex plot een aangenaam leesbaar verhaal. Dit doet ze oa door in de huid van de hoofdpersoon te kruipen. Toch volg je niet de hoofdpersoon maar het verhaal. Als een deel van het verhaal vanuit een ander perspectief duidelijker of mooier is, volgt het verhaal dat personage.
De spelers lijken het stokje steeds door te geven.

Tijdens een telefoongesprek waar drie mensen aan deelnamen, leek het perspectief te dansen. En gek genoeg was dat zeer aangenaam.

Dit spel speelt Hoffschlag ook met de tijd. Een geschiedenis verloopt chronologisch, toch is het voor een lezer vaak spannender om het in pakketjes aangereikt te krijgen. Dus ook hier volgt de auteur weer het verhaal en niet de lijn.

Wordt het hierdoor chaotisch? Steeds een ander perspectief en een ander tijdperk dat werkt toch verwarrend? Gek genoeg niet. Volgens mij zit het zo: je hoort een verhaal en je wilt er meer over weten. Dan ga je op zoek naar het verleden van die persoon. Dan merk je dat er meer spelers zijn. Die leer je kennen en ook van hen wil je meer weten. Zo is het een bal die rolt. Het is heel natuurlijk.

P.ID. is een heel ander boek dan De Dode Kamer en De Skinner Methode en toch is er een opmerkelijke overeenkomst. In beide gevallen zit ik meteen in de VS. Nu ben ik daar nog nooit geweest, maar ik kijk al mn hele leven tv series. En die sfeer zie ik terug. Ook als ze in de tijd “reist” ben ik meteen in het tijdperk waar ze over schrijft. Hoe ze dat flikt, daar ben ik nog niet achter.

Het leuke aan haar schrijven vind ik verder dat het authentiek is. Het is helemaal Bronja Hoffschlag en geen redacteur die haar in een keurslijf stopt. Begrijp me niet verkeerd: ik heb niets tegen redacteuren en ik ben altijd verbaasd hoe ze met 1 of 2 wijzigingen in mijn teksten zij deze zoveel sterker weten te maken. Maar bij Bronja had dit mi niet gewerkt; zij heeft haar eigen unieke stijl en ieder woord staat op de juiste plek.

 

U ziet: ik ben groot fan. Dat voorrecht was voorheen voorbehouden aan Hella Haase, Margaret Atwood, Agatha Christie, Uberto Eco en nog een paar grootheden. Bronja Hoffschlag kan zich met ieder van hen ruimschoots meten.

 

En het lijkt allemaal zo simpel maar dat is het niet. Ik heb wel eens geprobeerd om met de tijden zo te spelen als zij dat doet. Tjonge jonge wat een gedoe. Ik snapte mijn eigen verhaal bijna niet meer…

En als recensent zie ik dat juist beginners het perspectief op deze manier laten verschuiven. Ze kunnen de scene schrijvend nog niet oplossen en vertellen het snel vanuit een ander oogpunt. Hoe krijgt Hoffschlag het nu voor elkaar om een beginnersfout tot kunst te verheffen? Waarom spreekt dit in haar geval juist vóór haar en niet tegen haar? Ik heb geen idee, maar een ding weet ik wel: ik vind haar schrijfstijl jaloersmakend goed.

 

Waarom zit ze niet bij een grote uitgever? Dan lag het boek bij iedere boekhandel.

Tja, geen idee natuurlijk maar ik denk dat het met haar eigen stijl te maken heeft en dat ze zich niet wenst te conformeren/ aan te passen. Door uniek te zijn zal ze altijd veel sterren krijgen, prijzen winnen, idioten als ik als een groupie achter zich aan hebben lopen, maar misschien nooit op de bestsellers lijsten verschijnen. Dat is de prijs van haar unieke stijl.

 

En als ze dan zegt: je begrijpt me, dan denk ik “nee”: ik wil juist in iedere boekwinkel liggen en in iedere bieb. Ik ben zeker niet als zij.

 

Als je tot dit punt van mijn betoog bent gekomen, dan ben je een liefhebber van lezen en wellicht ook nieuwsgierig naar dit boek. Doe eens gek: help de selfpubber de zomer door. Doe eens gek en koop voor deze vakantie eens geen boek uit de top 10 maar koop dit boek. Het zou toch geweldig zijn als wij als gewone lezers net zoveel kunnen bereiken als een grote uitgever. Koop het, lees het en laat je horen.

 

Ps.1 Ik heb geen aandelen.

Ps.2 Deze hele week blog en schrijf ik over P.I.D. Dat doe ik niet alleen. Samen met Tazzy Jeninga besteed ik deze week aandacht aan dit geweldige boek. En nee, je kunt het niet winnen. Als je het wilt lezen zul je helaas in de buidel moeten tasten. Wij geven het allebei 5 dikke ****** (haha dat zijn er 6. 1 bonus*)

Gerard Mak – F*ckin Blauw

IMG_1500812910784

In dit boek ga je mee met agenten Frits en Sem. Je volgt ze op hun surveillance en ziet hoe ze boeven vangen. Het speelt zich allemaal af in het centrum van Amsterdam en op de Wallen.  Deze agenten maken heel wat mee op hun werk.  Ze kijken ook nergens meer van op. Met een gezond dosis humor en soms een flinke teug tegenzin voeren ze hun taken uit. Het is beeldend op papier gezet, dus het voelt alsof je met ze mee loopt.

De taal is soms typisch Amsterdams en de mensen ook. Het zijn waargebeurde verhalen. Ze zijn bang om fouten te maken.  Ze krijgen al zoveel gezeik over zich heen.  Elke dag weer! Dit weerhoudt ze er niet van om op elke situatie af te stappen. Hun werk is gevarieerd.  De ene zaak is de andere niet. Ze hebben veel met drugsgebruik, drugshandel en prostitutie te maken.  Maar ook sussen ze ruzies tussen getrouwde mensen en buren. Soms worden ze ingezet bij terreurdreiging.

In Amsterdam is een agent een Smeris en zo worden ze ook vaak aangesproken. Ze komen bij mensen over de vloer (of zij op het bureau) en krijgen een band met bepaalde bewoners van de stad. Ze krijgen ook te maken met overvallen, toeristen en liquidaties. Ze hebben allemaal weleens een lijk gezien. En als je dat niet hebt als groentje,  moet je eraan geloven. Humor met een zwart randje. I hou ervan!  Het is ook een leerzame kijk in het leven van een Amsterdamse Smeris.

Het leest echt vlot en soms schater je het uit van het lachen. Op andere momenten moet je een brok in je keel wegslikken. Dit boek zet onze beste vrienden heel menselijk weg. We vergeten vaak dat ze Mensen zijn!  4****

 

Dunkirk 

Yesterday I went to see the movie. This was on my wishlist since I heard they filmed parts in my own country :Holland.

Operation Dynamo.

400.000 people needed to get back to the the United Kingdom, while the Germans are getting closer. The Germans had to stand down. Hitler told them so. I read the history before I saw the movie.  Hitler made a mistake and the evacuation of Dunkirk became a race against the clock. Will they all make it across the water?

You follow several storylines. First are the soldiers on land who want to get home.

Second is the story on the water. The ships that get hit by torpedo’s and the people who are trying to survive.

Third are the Spitfire pilots Farrier And Collins. These scènes are amazing. Its like you are flying thriller plane! Youre in the plane. Amazing! When they fly over, the ground shakes and the sound is loud!  I love that sound.

Imagine you are standing on a beach and a Spitfire or Heinkel is taking a diverse and is coming right at you. (It happened to me in an airshow last month with f- 16 planes.  I can tell you: you will freeze and think :this is it.  Im dead! I have Dreams of the f-16 ‘s hunting me down ever since).

The camera work is outstanding . Christopher Nolan knows how to make you feel part of the story. Hè is a magician with the camera. Its all so real. The music makes you realize that time is ticking away  (sometimes you hear the ticking,or maybe it was my heartbeat? ).

The cast is outstanding. The youngsters Fionn Whitehead and Harry Styles are good! (Harry is Playing a soldier and sometimes I thought : I dont like his charachter. And hè played it so convincing! Thats so good for a first role! To play someone most viewers wont like very much. Hè doesnt play the sweetheart.

Cillian murphy plays A man who is shivering, scared and wants to go home so bad. I felt so sorry for him.

The crew on one of the little boats, will touch your heart. They Come to rescue the soldiers.

Tom Hardy is a pilot and I love his scenes. The same for Jack Lowden. Hè plays pilot Collins. I hope to see more of that actor in the future!

The movie starts with a small screen and gets bigger.  At some points in the movie Its smaller again. I didnot notice it at all. I was sucked into the story.

This movie is very impressing and tells an Untold ww2 story in the best way possible.

The end came to fast 😉.  I could have watched many more hours.

Dunkirk isnt Just a movie. ..

Its an experience! !!!!

I want to see it again and again.  Read the book. And see it again. 

Blogtour week: Bronja Hoffschlag – P.I.D

Beatlespid1

De komende week besteden Nienke Pool en ik (Tazzy Jeninga) extra veel aandacht aan het nieuwe boek van Bronja Hofschlag. P.I.D.

(for English scroll down)

Toen ik de achterflap las wist ik meteen dat deze Roman echt iets voor mij zou zijn:

1967. Nadat de achttienjarige Thomas Fremont een nieuwe foto van de Beatles ziet, raakt hij ervan overtuigd dat Paul McCartney om het leven is gekomen en vervangen door een bedrieger. Met ieder album dat verschijnt stapelen de aanwijzingen die hij ontdekt in de covers en liedteksten zich op, maar niemand hoort of ziet wat voor Thomas zo overduidelijk is. Hij besluit de waarheid aan het licht te brengen, een keuze met verstrekkende gevolgen.

1999. Beth denkt nog vaak terug aan de nacht, waarop haar enige zoon verdween. Thomas kwam nooit meer thuis. Dertig jaar heeft ze berust in het feit dat ze hem nooit meer zal zien, totdat ze in een kastje van haar man, Robert, een stapel documenten vindt en ontdekt wat Robert al die jaren angstvallig voor haar heeft verzwegen. Beth neemt een beslissing: ze moet en zal haar zoon terugzien. Hoe dan ook.

Een ontroerende en volstrekt originele roman over verschillende vormen van eenzaamheid en de kracht van onwaarschijnlijke vriendschappen, waarin feiten naadloos worden verweven met fictie.

Voor het lezen:

Waarom het iets voor mij is? Ik ben dol op mysterieuze verhalen. En ik ben ook fan van The Beatles. Dus mijn aandacht is meteen op het boek gericht als ik iets lees over Paul McCartney en dat hij dood zou zijn. En vervangen door een ander. Ik ben namelijk fan van Paul. Dit kwam in eerste instantie door de liedjes van The Beatles, maar ook zijn We All Stand Together vond ik als kind helemaal geweldig. Ik wil dit boek lezen omdat ik nu wil weten wat er met Paul aan de hand is. En ik wil weten of het waar is. (of misschien eigenlijk helemaal niet). Dus voor het lezen roept het boek al van alles bij me op. Dat is dus extra leuk en ik kijk er naar uit om mijn recensie te plaatsen volgende week! De cover is voor mijn gevoel in Beatles kleuren en de blauwe kever. Wat heeft die ermee te maken? En de gezichten en krantenartikels op de achtergrond? Ik hoop dat allemaal te kunnen verklaren na het lezen.

Ik kan wel verklappen dat ik het ondertussen uit heb. En ik vind het echt een geweldig goed boek! 5*****

Fan van The Beatles zal ik altijd blijven. Ik luister en kijk nog regelmatig naar ze. Ik word vrolijk van hun muziek. Maar ook van hun heerlijke Engelse humor! Ik was altijd fan van Paul en Ringo en dat zijn nog steeds mijn favorieten. Ringo is zo grappig, en een echte drummer. Ik heb ook een zwak voor drummers, daar heeft het ongetwijfeld ook mee te maken. Ik kan trots verkondigen dat ik een handtekening van hem heb ( een aantal zelfs) en hij heeft een heel net handschrift. Dat verwacht je niet echt. Mooi! Hij schreef dan Ringo en tekende er een ster bij. Ik heb hem nooit ontmoet, iemand anders heeft deze handtekeningen in persoon voor me geregeld! Lucky me!

Kun jij raden wat de betekenis van P.I.D. is?

Volgende week volgen er meer blogs;-)

************English***************

This book is very good. Next week i will post blogs in Dutch about this book. The book isnt translated, but in my opinion it should be! The whole world should read this book and think about it. Its about a young man who thinks Paul MacCartney is dead. He is replaced by a lookalike. The facts in this book will make you think about it. And in the end you might believe this young man.

I wanted to read it right away, because im a Beatles fan. I really am a huge Paul and Ringo fan since i was little. Love their songs, they maken me happy. But i also love Paul his solo song We all stand together. I even have autographs of Ringo. I got the chance to get them ( a friend met him) and i sadly didnot. This is an autograph i will treasure forever. I have a thing for drummers. I love them! Ringo signed with Ringo and draws  star behind it.

Can you guess wat P.I.D means?