Aloysius Keller – Symphony of everyday things

Met de aanloop naar een nieuwe editie van Boek10, heb ik besloten om dit Engelstalige boek in het zonnetje te zetten. Ik was er al een paar keer aan begonnen. Maar het verhaal kwam zo dichtbij, dat ik het weer in de kast terug moest zetten. Maar nu heb ik hem helemaal gelezen. Het is enorm aangrijpend en ik herkende er zo veel dingen in. Dus ik heb moeten slikken…..en traantjes gelaten

Alec gaat de liefde van zijn leven verliezen, aan die rotziekte. Voordat Mary sterft wil ze nog een aantal dingen echt doen. Ze wil naar Indonesië, het land waar Alec oorspronkelijk vandaan komt. Veel weet ze niet van zijn verleden daar. Hij wil er niets over loslaten. Het doet te veel pijn. Toch besluit hij om alles op papier te zetten. Er zijn hem en zijn familie, vreselijke dingen overkomen in de oorlogstijd.

Je volgt Alec zijn emoties en herinneringen. Maar ook staat het komende afscheid met Mary centraal. Dat hakt er flink in, als lezer. Vooral het einde en het verloop van de ziekte, kwam zo dichtbij. Als je het zelf meegemaakt hebt, snap je wat ik bedoel. Je eigen emoties komen ook helemaal los.

De titel is ook echt mooi gevonden. Het dagelijkse leven, kun je zien als een symfonie. Heel poëtisch gezegd. Maar het is wel waar. Muziek speelt ook een rol in het verhaal, dus de titel kun je ook daar weer aan koppelen.

Het is geschreven in makkelijk Engels. Geen moeilijke woorden.

Het is een verhaal over: elke minuut, die je samen hebt, te gebruiken en ervan te genieten. Hoe ga je met zo’n groot verlies om?

Heel mooi vond ik dat Mary regelde dat Alec na haar dood, nog Steeds post van haar zou krijgen. Wat een bijzondere krachtige vrouw. Ik heb ook sterk het idee, dat het een waargebeurd verhaal is. Zo komt het echt bij mij binnen. Het boek heeft diepe indruk op mij gemaakt.
Ik geef het 4****

Advertisements

Winnen! 13 boeken plus een booksleeve!

Winnen! 13 boeken.
Veel romans!

Wat doe je om kans te maken? Simpel…
Zeg ja tegen de voorwaarden onder de foto bij het winbericht op de Facebook groep ik hou van historische leerzame boeken en romans en/of Instagram tazzy.loves.books. Ook kun je via mijn blog ik hou van historische leerzame boeken en romans een mailtje sturen met je naam en een Ja😉.

Er zal zo af en toe nog een doos boeken voorbij komen.
Ik ruim op namelijk.

Voorwaarden: winnaar zal zelf de verzendkosten betalen. DHL. Postnl. Dpd mogelijk😉.

Deze actie laat ik lopen tot 28 september 16.00 uur. Winnaar dmv lootjes!

Bo Sijpkes – Doris dorpsuil

Dit boek is geschikt voor kinderen vanaf 4 jaar. Het boek bespreekt een aantal heftige gebeurtenissen, die elk kind kan meemaken. Gezinsuitbreiding, Sterven, Scheiden en de eerste schooldag. Dosis de dorpsuil waakt over de kinderen in zijn dorp. Ze kunnen bij hem komen om te praten over hun gevoelens. Door middel van vragen, die in het boek staan, kun je kinderen erin betrekken. Wat voelt het personage? Wat zou jij voelen? En waarom?

Ik vind het heel bijzonder dat de dood aangehaald word. Op een simpele manier komt een kind erachter wat het is, waarom en wat er daarna gaat gebeuren.

Elk gevoel gaat voorbij en dan komt er weer een nieuw gevoel. Het is oké om je zo te voelen, zo leer je kinderen met hun gevoelens omgaan en zullen Ze er ook van leren.

Scheiden bespreekt het boek ook op een goede manier, zodat een kind zich niet meer schuldig voelt, maar ze het wel een beetje kunnen begrijpen.

Jaloezie of de angst te moeten opgroeien bij de geboorte van een zusje of broertje. Wat doet dat met een kind en hoe geef je ze een goed gevoel?

De eerste schooldag is altijd spannend. De een voelt zich meteen thuis, de ander heeft meer tijd nodig. En het is allebei niet goed of fout. Je mag je zo voelen.

Gevoelens, emoties, ruimte geven, ondersteunen en het leven aankunnen. 4 belangrijke stappen in het boek. Er zit ook een handleiding voor volwassenen bij. Als volwassene kun je hier ook van leren met gevoelens omgaan en begrijp je kinderen beter. Ik vond het een bijzondere kijk in de denkwereld van een kind.
De mooie illustraties, maken het boek echt een perfect pareltje. Het is luchtig geschreven en zet jong en oud aan tot denken. Er is niets mis mee, om over je gevoelens te willen praten! 5*****

Leen Lefebre – Soraia kind van de zee

Op Deze mooie zomerse dagen, nog even een zomerboek lezen, is een goed plan. Deze auteur heeft voor elk seizoen een verhaal geschreven. Deze is het verhaal van de zomer en doet aan als een sprookje.

Soraia woont op een eiland, de zee roept haar, maar ze mag er niet heen. Ze is de dochter van een machtige viking. Haar vader aart alle zeeën af, om een mooie buit thuis te brengen. Soraia geniet van avonturen in boeken, die haar worden voorgelezen. Als ze zelf leert lezen, gaat er een wereld voor haar open. Ze kan de vrijheid bijna proeven…. En Als ze de kans krijgt om buiten de kasteel muren op avontuur te gaan, pakt ze het met beide handen aan. Ze wil al die avonturen zelf beleven, valt op een herdersjongen en is smoorverliefd. Maar als ze thuis komt ziet haar toekomst er niet meer zo rooskleurig uit.

Het is allemaal vrij deftig geschreven. Zoals je verwacht dat iemand van koninklijke bloedde schrijft en praat. Het past bij het verhaal, maar ik vond het niet fijn lezen. Ondanks dat leest het toch vrij vlot uit.

Er zit genoeg spanning in en ook dingen om over na te denken over vrije keuze. Want voor sommige mensen bestaat dat niet. Andere mensen beslissen over hun leven. Dan ben je blij met je eigen vrijheid. Ik weet niet echt bij welk genre het hoort. Het voelt aan als een historische roman met spannende elementen. Ik geef het 3***

Gast recensie van Kristel Stassen- Flinzner over: vingerafdrukken van een zzp’er

Gastrecensie ‘Vingerafdrukken van een ZZP-er’

Vingerafdrukken van een ZZP-er – I. van Geest

Dit boek is autobiografisch en beschrijft belangrijke gedeeltes in het leven van de schrijfster. Het boek is een vervolg op haar eerdere boek ‘Migrant in het Vaderland’, waarin ze beschrijft welke invloed haar tijd in een Jappenkamp en later het vluchteling zijn op haar latere leven hebben gehad. Het is overigens niet nodig dit eerdere deel te lezen voorafgaand aan dit boek.

Het verhaal bestaat uit vier delen. Het eerste deel beschrijft het Jappenkamp en hoe een auto-ongeluk van de schrijfster deze traumatische ervaring terugbrengt, waarna ze in therapie gaat. Het tweede deel gaat over spiritualiteit en op welke momenten in haar leven de schrijfster dit ervaren heeft. Deel drie beschrijft haar jarenlange relatie met een ‘van tafel-en-bed’ maar niet officieel gescheiden man, met alle hoogte- en dieptepunten. Deel vier is een ode aan de zee, me een beschrijving van een aantal reizen met een containerschip die de schrijfster heeft gemaakt.

Het verhaal leest over het algemeen redelijk vlot. Met name het eerste deel vond ik boeiend. Het is interessant om te lezen hoe Indische Nederlanders de 2e Wereldoorlog, de onderdrukking door de Japanners, de Onafhankelijkheidsoorlog en daarna de terugkeer naar Nederland hebben ervaren. Het tweede deel kon me niet overtuigen. Dat kan echter ook komen omdat ik zelf totaal niet spiritueel ben aangelegd. De delen drie en vier deden me eigenlijk niets. Ik kreeg het gevoel dat de schrijfster vooral zelf haar relatie wilde verwerken en terug wilde kijken op haar zeereizen. Wat natuurlijk prima is, maar dat maakt deze beschrijvingen niet meteen geschikt voor een groot publiek. Ik heb het boek uitgelezen, maar omdat ik de latere delen niet boeiend vond, geef ik het 2,5 ster, een 5.

Gastrecensie : Kristel Stassen- Flinzner over: Otto lll

Gastrecensie Otto III, verduisteraar van de middeleeuwen

Otto III, verduisteraar van de middeleeuwen – M. van Burken

Als liefhebber van geschiedenis begon ik met hoge verwachtingen aan dit boek. Het verhaal wordt op de achterflap gepresenteerd als een autobiografische historische roman over de middeleeuwse vorst Otto III, die leefde rond het jaar 1.000 na Chr. Over deze Otto wordt door historici meestal gezegd dat hij weinig belangwekkends heeft gedaan. Dit boek belooft een nieuw ligt te werpen op deze keizer, die mogelijk de volledige jaren tussen 614 en 911 na Chr. zou hebben verzonnen.

Toen ik aan dit boek begon, had ik nog nooit gehoord over een verzonnen periode van bijna 300 jaar. Uit wat Google zoekacties bleek er zelfs een naam te bestaan voor de hypothese dat deze periode nooit werkelijk heeft bestaan: de Fantoomtijd-theorie. Hoewel historici sceptisch zijn, vond ik dit een interessante gedachte en was ik benieuwd naar de motieven en de rol van Otto III hierin.

Helaas voldeed het boek niet aan mijn verwachtingen, met name door de manier waarop het is opgezet. Bij een historische roman verwacht ik echt een verhaal, met eventueel aan het eind nog wat achtergrondinformatie. In dit boek lopen verhaallijnen en informatie dwars door elkaar heen. Dan had ik net 1 of 2 hoofdstukken gelezen over Otto, volgden er weer 2 hoofdstukken vol met kennis die de schrijver wil spuien, opgeschreven als een leerboek. Kwam er vervolgens een stuk over Otto, dan was ik de draad van het verhaal intussen alweer kwijt.

Uiteindelijk ben ik drie keer opnieuw begonnen in het boek, maar heb het uiteindelijk toch weggelegd. Heel jammer, want ik had graag geweten hoe Otto’s leven eruit heeft gezien. Maar door de voortdurende informatie-hoofdstukken tussendoor, kwam ik gewoon niet in het verhaal. Een gemiste kans vind ik. Daarom geef ik dit boek maar 1 ster, een 2.