Major Dick Winters- Beyond Band of Brothers*****

beyond bob

 

Review in English & Nederlands (scrollen)

*********************English**************

Dick Winters his own story. He tells stories about his time in the army and ww2.

This book has more details then the tv-series and Band of Brothers book.

As a fan i really love this book. Because you get to know the man a bit better. The way he tells his (his)story, has you hooked right from the start!

The book starts with his life before the war. He tells about his family, school and studies.

Before easy company he allready joined the army. He went to officersschool.

You will recognize things from the Band of Brothers book and series. Some sentences are in the series. Other things are new. Like a bit of payback towards Sobel. A fake surgery. Sobel was a bully, no doubt about it. But you really cant hide your feelings: The bounding between the soldiers started because of him.

You get the know Winters alot better. The way he thinks….. He also writes about his penpal and his family. He shows you more pieces of his heart.

Winters speaks about soldiers you didnot see in the series. He also speaks alot about Talbert.

The time they spent in Aldbourne was alot longer then i realized. They stayed there 9 months or so. Winters and Harry Welsh stayed with the Barnes family. They became his 2nd family. The personal pictures make the story real.

Winters had alot of humor, its sad that he passed away. But his memory will always stay alive.

He tells about the toccoa men with so much pride. They are his family. He had doubts in the war, but he kept on leading and protected his men. He doesnt liked to be called a hero. The heroes stayed behind in the graves with white crosses.

The part about Holland is alot longer. He speaks about rain (contant rain) and foxholes. Also the part about the Rhine.

After the war he went back to Normandy and europe several times. He speaks about his men with love and is in tears because he keeps losing more and more of them.

In the end of the book,he has made a list about leadership and what to do….

This book made me laugh and shed my tears. The things he has seen, he had to live with it every day. He became one of my heroes.

This book is 5*****. I would give more stars i fit was possible. This is one of the best books ever!

 

****************************Nederlands*************************

Dit is Dick Winters zijn verhaal. Hij schrijft over zijn tijd in het leger en wo2.

Dit boek heeft veel meer details dan de tv serie en het band of brothers boek.

Als fan vind ik dit boek geweldig! Je leert de man een beetje beter kennen. De manier waarop hij zijn verhaal verteld, is zo goed dat je er meteen inzit vanaf het begin!

Het boek begint meet zijn leven voor de oorlog. Je leert zijn familie kennen, maar ook wat hij hij studeerde en naar welke school hij ging. Voor Easy Company was hij een soldaat in het leger en ging hij naar een officieren opleiding.

Je gaat dingen herkennen uit Band of brothers, soms letterlijke zinnen. Andere dingen zijn nieuw. Zoals een ultiem stukje wraak op Sobel…..Een nep operatie. Sobel was een draak van een vent, geen haar op je hoofd die daar anders over denkt. Maar je kunt het gevoel niet stoppen: Hij was de reden dat de band tussen de soldaten langzaam begon te groeien.

Je leert Winters een stuk beter kennen. De manier waarop hij denkt. Hij schrijft ook veel over zijn familie en correspondentie. Hij had zelfs een penpal! Hij geeft grote stukken van zijn hart bloot.

Hij laat je kennis maken met soldaten die je nog niet kende. Hij heeft veel Lof over Talbert.

De tijd die ze in Aldbourne hebben gezeten is ook veel langer dan ik dacht. Ze zijn daar echt 9 maanden geweest. Winters zat met Harry Welsh in een gastgezin: Barnes. Deze mensen werden een tweede family voor hem. De persoonlijke foto’s, maken het verhaal nog echter.

Winters had veel humor, het is zo jammer dat hij er niet meer is. Zijn herinnering blijft altijd in leven. He praat over de Tacoa mannen met zoveel trots en liefde, ze zijn familie. Hij had twijfels in de oorlog maar hij bleef zijn mannen beschermen en was een goede leider. Hij wil nooit een held genoemd worden. De echte helden zijn achter gebleven in graven met witte kruizen. Het stuk over Nederland is ook veel uitgebreider. Hij heeft het vooral over de regen ( die niet te stoppen was) en over de foxholes die onder water liepen. Dit zie je in de serie niet. Ook  een stuk over de Rijn.

Na de oorlog ging hij terug naar Europa en vooral Normandie is hem bijgebleven. Hij spreekt over zijn mannen en dat hij er steeds meer verliest, nu de jaren verstrijken.

In het einde van het boek geeft hij nog een lijst over leiderschap en wat te doen (of wat niet). Dit boek heeft me laten lachen en huilen. De dingen die hij heeft gezien, hij moest er elke dag mee leven. Hij is een van mijn helden.

Dit boek is voor mij 5*****. Ik zou er meer geven als het mogelijk was. Een van de beste boeken ooit!

Advertisements

Monique Steenvoorden – Kind, wat geef ik je mee…

kind

Wat geeft een moeder haar dochter mee? Wat heb je van je vader en van je moeder?

Het boek is een aantal delen geschreven (en in een boek samengebracht).

Het eerste deel gaat vooral over de auteur haar dochter, hun band. Het persoonlijke verhaal. Het is vooral een ode aan haar dochter Nathalie.

Deel twee: hier stelt de auteur vragen aan andere moeders, van dochters en zonen. Ze vraagt zich hierbij af of de belevenis anders is. Is de opvoeding anders etc.?

Deel drie: geeft ze tips om aan te denken tijdens het leven, dingen die ze haar dochter ook meegeeft. Dingen die jouw ouders je waarschijnlijk ook hebben meegegeven. Ook spreken vrienden zich uit over Nathalie.

In mijn ogen is een moederdochter relatie met geen pen te beschrijven, alleen te beleven. Je leest zoveel dingen die je herkent. Het gaat over jouw leven als dochter zijnde, deze (h)erkenning maakt het een leuk boek om tussendoor te lezen. En je kunt het vergelijken met je eigen leven.

Veel nieuwe dingen heb ik er niet in kunnen ontdekken, omdat ik zelf ook een dochter van een moeder ben. Mijn moeder had dit boek ook kunnen schrijven, over mij. Ik kwam in mijn eigen leven terecht, toen ik dit boek las.

De auteur stelt af en toe vragen aan de lezer, waar je over na moet denken. Ook verwijst ze terug naar andere boeken. Ze maakt ook gebruik van quotes uit boeken en er staan flink wat foto’s in.

Als jezelf niet uit een warm nest komt is dit een leerzaam boek. Ik vind het vooral een ode aan de dochter van de auteur.

De schrijfstijl leest vlot, maar het boek kwam mij zo bekend voor, dat ik het gevoel had al eerder te mogen lezen. Dit komt omdat het zo herkenbaar is, voor mijn leven.

Ik zou dit boek nooit zelf oppakken in een boekenwinkel, het trekt mij gewoon niet. Zo nu en dan stap ik uit mijn comfortzone en lees een keer zo’n boek. Ik geef het boek 3***

Mitchell Zuckoff – Verloren in het paradijs

pardijs

Waargebeurd verhaal. Zuckoff is een goede auteur. Dit is het verhaal van een vliegtuig dat spoorloos verdwenen is, in de jungle van Nieuw- Guinea. Een groep Amerikaanse militairen maken in 1945 (ten tijde van de oorlog, in Europa was deze over, maar in The Pacific nog niet) een pleziervlucht boven de Vallei. Daar schijnt een zeer apart vol te wonen, die op hun eigen wijze, heel afgelegen wonen.. Het vliegtuig stort neer en er zijn niet veel overlevenden. De passagiers die het overleven, besluiten om naar de openplek te trekken en om daar zo de aandacht te trekken van de langs vliegende Dakota’s en andere vliegtuigen. Een vrouw en twee mannen, waarvan twee met veel verwondingen moeten zien te overleven in deze ongerepte jungle. Er wonen kannibalen, hoe gaan ze hier ooit levend vandaan komen?

Op de legerbasis zetten ze alles op alles om de overlevenden terug te halen. Dit is een groot probleem, want hoe moeten ze dat voor elkaar krijgen? Er kunnen geen vliegtuigen landen en veel opties zijn gewoon te gevaarlijk omdat het te onherbergzaam is. Er zijn geen plattegronden van dit gebied. Er worden Paratroepers ingezet. Zij springen uit een vliegtuig en gaan op zoek naar de overlevenden. Deze groep mensen bieden zich vrijwillig aan, terwijl ze weten dat ze de sprong misschien niet overleven, maar ook door kannibalen kunnen worden aangevallen. Niemand weet hoe het er op de grond echt uit ziet. Dit zijn echte helden.

Het is spannend op papier gezet. Je voelt het verdriet de pijn en de angst. Maar ook kom je erachter dat de Amerikanen en de inheemse bevolking elkaar niet altijd even goed begrepen (al dachten ze dat wel). Ze moeten constant op hun hoede zijn. De sfeer kan elk moment omslaan en dat zal hun einde betekenen. Op sterven na dood, vragen ze zich dikwijls af, of ze daar ooit nog weg zullen komen. De persmuskieten liggen op de loer en willen verslag doen van de reddingsactie.

De schrijfstijl leest vlot, soms staat er wel wat veel informatie in, omdat de auteur over bepaalde dingen iets meer wil vertellen. Dit is een aanvulling, maar had op zich niet gehoeven van mij. De titel past goed bij het verhaal. Verloren in het paradijs. Maar is het wel een paradijs op de grond? Vanuit de lucht wel……..De cover is ook mooi, het vliegtuig ( ik ben dol op vliegtuigen uit WO2, vooral dakota’s), een paratroeper en een landkaart waar je niet echt wijs uit kunt worden. Perfect!

Door middel van foto’s die de overlevenden hebben gemaakt, krijg je een beeld van de inheemse bewoners en hoe zij eruit zagen. Deze foto’s maken het verhaal persoonlijk. Je kijkt mee, naar deze ongerepte wereld. Heel bijzonder! Een verhaal waarvan ik nog nooit had gehoord. Het is wederom een zeer spannende historische thriller die helemaal waargebeurd is. 4,5****

 

Band of Brothers & The Pacific 

Im a huge fan of the series and the books.  About 5 years ago I decided 2 read more ww2  stories. Ive read so many. But the stories of Europe and the Pacific are my treasures…. there are tonz of books about soldiers and their expierence(s) in the war.  I keep finding books for my collection. The past weeks I got 3 books I wanted for ages.  Import takes a while  (or months ). But im always happy to add them to my collection. And there are many more books I want! Every personal story should be told.

After seeing Hacksaw Ridge the movie last week… I added Desmond Doss his book to my evergrowing wishlist.  Youre Never to old to learn and read more stories. To my opinion ww2 stories have to be read in english.  So I have many more books ahead of me. 

Ww2 is personal 2 me. 

My interest in ww2 will Never go away. 

My grandparents had a hard time in the war. They had to eat flowerbulbs to stay alive. 

My other grandpa met my grandma in the war. Hè was catholic and forced to work in an ammunution fabric  (flak granates) in Germany. There hè met his best friend. And his bff had a sister… my grandma.  

The war brought me goodness aswell:the love of my life. Never forget that! My grandpa said. Hè was badly injured when the fabric was bombed.  But hè survived. One of My personal heroes 😍.

*We will always remember them,by keeping their stories alive*

Elk schot een treffer – de 10 dodelijkste sluipschutters van wo2****

schutter

 

In dit boek krijg je een kijkje in het leven van een tiental Sluipschutters. Ze horen bij de beste van de wereld. Je leert wat van hun geschiedenis , maar ook kom je veel te weten over hun uitrusting en hun leven nadat ze hun geweer aan de bomen hebben gehangen….. Het geeft je een andere kijk op deze mensen, omdat je er altijd van uit gaat dat ze koud en dodelijk zijn. Maar hun normale leven is net zoals het onze! Hun leven/ jeugd voor de oorlog en na de oorlog( tenzij ze het niet mochten overleven). Er staan veel foto’s in om deze mensen een gezicht te kunnen geven, ook staan hun wapens er in beschreven. Ze waren dodelijk en hebben veel doden op hun geweten.

Hayha was een zeer klein Fins mannetje. Werd ook de witte dood genoemd, vocht tegen de russen.

Pavlitsjenko was de dodelijkste vrouwelijke schutter met het uiterlijk van een model. Russisch.

Bert Kemp had Haviksogen en groeide op, op een boerderij.

Armstrong, hij ging op jacht naar Hitler in Berghof Oostenrijk, operatie Foxley.

Taki Nakamura die veel waarde hecht aan Bushiko (Erecode, jezelf van het leven beroven als je het vertrouwen van de keizer beschaamt), hij was gesitueerd in Guadalcanal. Dit verhaal sprak me enorm aan. Japanse soldaten hadden het niet makkelijk met eten en drinken. Vooral hun Eer stond hoog op hun lijstje en ze vonden het een eer om voor hun land te sterven. Ze kregen ook nog eens vreselijke orders om uit te voeren. Bijvoorbeeld de zwakkere soldaten uit hun eigen leger doden!

Vasili Zajtsev een Sovjetsoldaat die erg goed was en werd geprezen.

Clifford Shore was een Brits instructeur. Maakte ook analyses van sluipschutterstrainingen. Door hem heeft de sluipschutter van nu echt veel geleerd!

Sepp Allerberger was een Duitse scherpschutter. De Amerikanen hadden hem in handen, maar hebben hem laten lopen, toen de oorlog over was. Omdat ze niet iedereen konden controleren. Hij heeft nooit gevangen gezeten ook. Stierf in 2010.

Harry Furness, een Britse sluipschutter die redelijk bekend is.

Patrick Devlin een Ierse schutter. Hij deed mee bij operatie Tonga op D-day. Maar vocht ook in Normandie en deed mee met de oversteek van de Rijn. Hij heeft aan veel operaties mee gedaan.

Ze beschrijven allemaal hun verhaal, of een auteur doet het voor ze. De dingen die zij hebben gezien…Daar schrik je toch echt wel even van. Maar juist omdat je ze beter leert kennen in dit verhaal ga je ze als mensen zien. En niet als koelbloedige moordenaars. Dat maakt dit boek net even anders. Ik ken wel meer sluipschutters uit de oorlog en als je het verhaal persoonlijk maakt, worden ze menselijker. Maar op sommige blijf je boos. En de Japanners begrijp ik gewoon niet met hun erecodes. Voor ons is dat niet te bevatten, dat je echt je eigen leven eindigt omdat dat eervol is.

Ik geef het boek 4****. Het zijn hun persoonlijke verhalen en geeft echt een andere kijk op sluipschutters. Hardcover met losse omslag.

Eugene *Sledgehammer* Sledge

 

eugene6

I am impressed by all veterans. This time I want to tell you about Eugene and my views and thoughts about him.

In the series his story starts with a heart-murmur. He really wants to join the Marines and his best friend Sidney Philips.

Eugene grew up in Mobile Alabama. He seems to be a very good and charming young man. A bit silent perhaps…But that changes in the war. The war really gets to him. You can see the change very well in the series.

I love his talks with Snafu. He doesnt sais much….But when he does……Snafu, triggers something in Eugene…….

eugene11

During his time in the Pacific several people have seen him writing little notes. He used it for his book ‘With The old Breed’. This sounds so familiair to me. When i write, i use notes aswell.. Sticky notes all over the place. I think i am a bit Chaotic though……..

eugenebook

The things he sees in the Pacific are horrible. It hunted him for the rest of his life. I really love the series, because they show him after the war. It wasnt easy to find your way back to normal life. He had all the signs of PTTS. It breaks my heart, everytime is see it. The war took his toll, on him and many others. It reminds you again: They gave up so much to make this world a better/ safer place!

He keeps warming my heart, with his actions. Like when he sits down with deadly wounded japanese young mother. The fact that he stayed human, means he was so strong. Tears in my eyes, all the time.

The Pacific……Personally i would have gone crazy. The Japanese killed themselves because it was honourfull in their eyes. They kept on coming, you had to shoot all of them. Unbelievable Courage, or kamikaze? Who can tell? i am not sure. Somewhere in the middle i guess. The Japanese had no choice. They take honour very serious, just like the Samurai. I will never understand that part…..

Everytime i see the series….It gives me the shivers.

eugene4

The actor who plays him is Joseph Mazello. He was the boy Tim in Jurassic Park. It took me a while to realize that…..As eugene, he really becomes Eugene. Its the same for the other actors. When you watch, you forget they are acting, its so real! Eugene is a man to my heart! I watch the series a few times, every year (same as Band of brothers). I see new things every time. I can watch it over and over again. Get pissed of, be angry, smile, love and cry. Its amazing! I dont have that very often……

The upholding rain that flushed them away, must have made them crazy. Eugene seems to accept it. What else could he do?

eugene3

Eugene’s brother fought in the war aswell:in Europe

In europe, they had one of the coldest winters ever. But in The Pacific they fought in the Jungle or in open places with no shelter at all….. So much for foxholes….They lost so many Marines. Sometimes i think, its the forgotten part of WW2. Here in Europe, the fights against the Germans where much closer to our homes. But we must never forget, the Japanese had to be stopped aswell. Im so glad they never won. The War in the Pacific ended very drastic. With a *new* kind of bomb – They say in the series.

After the War Eugene had a very learnfull  life: university, learned, became a profesor. This part of him, i really love. Im still learning new things every day. I love to learn. Yep, im one of the nerds. For me its History, for Eugene it was Biology, Zoology, Comparative anatomy and many other interests. He was loved by his students.

He was married for nearly 50 years and had 2 sons. He died in 2001. Joseph Mazello gave him a face. Sadly the real Eugene never met him. His story needed to be told. I am glad he did. I read alot about the war in The Pacific now…… Heroes. Thanks HBO for giving me this story on film, thanks Eugene for writing your book!

eugene5

 

 

 

 

 

Paul Dentz – Jacob Roggeveen, Boudewijn Buch en de ontdekking van Paaseiland.****

paaseiland

Dit boek is voor geschiedenisliefhebbers een echte aanrader.

De auteur neemt je mee op reis door het leven van Jacob Roggeveen. Hij was een ontdekkingsreiziger. Hij heeft Paaseiland (Rapa Nui) ontdekt. Zijn verhaal is pas na zijn dood gepubliceerd. Hij was de man die uit Middelburg werd verbannen omdat hij er niet goedgekeurde ideeën ( geloof) op na hield. Dit is zijn reis door het leven. Je leest alles over zijn huwelijk, maar vooral over zijn passie: reizen. Hij was niet op zijn mondje gevallen en geen makkelijk persoon om mee te werken. Er staan schilderijen bij om je een beeld te geven van Roggeveen en de mensen om hem heen. Het is heel interessant om te lezen hoe het eraan toe ging op zon schip. Ze waren toch vaak jaren van huis af iedere keer. De V.o.C en W.I.C komen ruim aan bod.

Roggeveen was een man die zich vastbeet….En hij liet niet los, tot hij kreeg wat hij wilde.

Eenmaal op Paaseiland zie je hoe het er voor de bemanning uit zag. De inheemse bevolking kwam nog vreemd over. Het mysterie van het eiland is nog steeds intact gebleven. Er zijn veel dingen bekend ondertussen, maar dat magische sfeertje zal er altijd blijven hangen. Diverse ontdekkingsreizigers hebben over dit eiland geschreven. Ik vond het een heerlijke reis door de geschiedenis. Ook al schrok ik af en toe wel van de brute kracht die Nederlanders gebruikten in die tijd. Het was niet echt een fijne tijd om in te leven. Ziektes, mensen stierven jong. Er lag van alles op de loer om je in een vroegtijdig graf te krijgen. Geweldig om mee te leven over het leven van deze man. Hij is misschien niet zo heel erg bekend. Maar dat verdiend hij wel.

De auteur schrijft een stuk over Boudewijn Buch en zijn fascinatie voor eilanden, Buch komt zo weer een beetje tot leven.

Ik vergat de tv helemaal tijdens het lezen, dus ik vond het een zeer spannend stuk geschiedenis!

Ik geef het boek 4****