*Winnen *——–> Kleine Sterrenbeelden

20180126_161222

Dit leuke boekje kun je winnen. Leuk om voor te lezen en om enthousiasme te zien bij je kind of jezelf. De sterrenbeelden maken allemaal iets mee. Sommige dingen zijn herkenbaar!

Dit boekje met leuke rijmpjes kun je winnen door deze vraag te beantwoorden :

Wat is het allerleukste boek om voor te lezen?

De auteur stuurt de winnaar een exemplaar op via Amazon.

Deze actie loopt tot en met 13 februari 2018. Om 16.00 sluit de pot.

Meer kans maken? Doe dan mee op wordpress : ik hou van horror fantasy en spannende boeken & ik hou van historische leerzame boeken en romans.

Winnaar dmv lootjes!

Advertisements

Leen Lefebre – Kleine Sterrenbeelden

Elk sterrenbeeld heeft een eigen gedicht. Ze zijn heel ritmisch en leuk. Het geeft je kind rust en hij kan mee denken. Het zijn spannende rijmpjes. Soms grappig. Als ouder ga je bepaalde eigenschappen herkennen, die precies bij dat sterrenbeeld passen.

Het is leuk om hard op te vertellen en om te zien, waar de verhalen heengaan. Soms zit er een beetje humor in ook.

Je herkent wel meer in deze rijmpjes. Heel leuk is dat!

12 sterrenbeelden die elk hun eigen avontuur mee maken!

En je wordt er ook nog eens vrolijk van. En dat is waarschijnlijk aanstekelijk naar anderen toe!

3,5 sterren.

Gastrecensie van Bianca Brummelhuis – Constand Wassink – De republiek wordt uitgeroepen

Het verhaal

Dit is een alternatieve geschiedenis. Het boek geeft weer wat er mogelijk gebeurd zou kunnen zijn als koningin Wilhelmina in 1902 was overleden. Omdat er geen directe troonopvolgers waren, gaan er in dit boek stemmen op om de republiek uit te roepen. Uiteindelijk wordt er via een omweg toch een Duitse groothertog op de troon gezet. Hoewel deze nieuwe koning het in eerste instantie goed doet, wordt hij steeds eerzuchtiger en sleept hij Nederland zelfs mee in de eerste wereldoorlog. Uiteindelijk heeft de regering geen andere keus dan de koning af te zetten en alsnog de republiek uit te roepen.

Wat ik ervan vind

Dit verhaal kwam op mij over als een zeer realistische weergave van wat er gebeurd zou zijn als koningin Wilhelmina inderdaad was overleden. Het boek is uiteraard fictief maar de verhoudingen tussen de politieke partijen, de procedures tijdens vergaderingen en de manier waarop besluitvorming plaatsvindt zijn gebaseerd op hoe het begin vorige eeuw echt ging. Daardoor komt het verhaal zeer geloofwaardig over.

De schrijver vertelt heel gedetailleerd. Procedures worden handeling voor handeling uitgelegd en gesprekken worden tot in detail weergegeven. Hoewel dit niet altijd even makkelijk leest, geeft dit wel een goed beeld over hoe regeringszaken verliepen in de tijd waarin het boek leest. Ook wordt goed duidelijk dat de geschiedenis inderdaad ook heel makkelijk anders had kunnen lopen.

Hoewel de toon van dit boek zakelijk is, is het zeker niet gevoelloos. Het verdriet van koningin Emma over de dood van haar dochter, de frustraties van de nieuwe koning over zijn beperkte macht en de enorme twijfels van de beoogde president van de nieuwe republiek werden voor mij bijna tastbaar. Het zijn ook menselijke fouten en onzekerheden waardoor het in dit boek niet goed afloopt met het koninkrijk.

Doordat dit fictieve verhaal gesteund wordt door bekende feiten en de punten die van de werkelijke geschiedenis afwijken heel logisch volgen uit dingen die wel gebeurd zijn werd dit voor mij een heel boeiend en plausibel verhaal. De vele details zorgen dat je continu je aandacht bij het verhaal moet houden, maar maken het verhaal ook historisch accuraat en uiteindelijk beter te begrijpen.

Ik vind dit een zeer boeiende alternatieve historie. De vermenging met werkelijke feiten maakten het voor mij nog interessanter. Ik geef dit boek vier sterren.

In het zonnetje : Een gouden gezin.

Als je zelf mantelzorger bent, herken je veel in dit boek!

Jolanda Zuydgeest over haar boek ‘een gouden gezin’.

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordtdepressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last. ‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Inmiddels is gebleken dat het onderwerp mantelzorg veel losmaakt. Ik heb al veel positieve reacties mogen ontvangen. Het verhaal is heel herkenbaar voor veel mensen die te maken hebben met mantelzorg. Daarnaast vindt men het een prettige schrijfstijl en word je meegenomen in het verhaal.

Helaas is het verhaal uit eigen ervaring geschreven. Mijn moeder is in januari 2017 overleden.

Tijdens een schrijfweekend op Vlieland in februari 2017 ben ik begonnen om de hele situatie van me af te schrijven. Erg emotioneel en in eerste instantie was hetschrijven vooral een stukje verwerking. In overleg met Elly Godijn en met mijn zussen, heb ik besloten om het verhaal uit te geven. Vooral ook om mantelzorg onder de aandacht te brengen.

Onze huisarts bood weinig hulp omdat er voldoende kinderen waren om voormama te zorgen. We hebben gedaan wat we konden doen, maar diep van binnen blijft er iets knagen. Hadden we mama, met meer hulp, wel gelukkig gezien? We zullen het nooit weten.

Mama gaat op in de wind, net als het gouden gezin…

Gast Recensie van Conny Schelvis over: Abortus, schaamte en schuld- Renate Gunther- Greene

Abortus , schaamte en schuld, Renate Günther-Greene
Isbn 9789463383325 uitgeverij Aspekt.

Ongeveer honderduizend vrouwen in Duitsland en zo’n dertigduizend in Nederland laten jaarlijks een abortus uitvoeren. Een deel van deze vrouwen kunnen de psychologische gevolgen aan, een ander lijdt aan gevoelens van schuld, schaamte en spijt. Weer andere lijden zelfs aan posttraumatische stressstoornis. Soms verdringen ze de negatieve gevolgen van een abortus te ontkennen en te verdringen waardoor je ziek zou kunnen worden. Hier wordt echter nauwelijks over gesproken, spreken over abortus en emoties is nog steeds een taboe.

Renate Günther- Greene, had zelf een abortus gehad en jaren later kreeg ze daar last van . Ze kreeg last van spijt, schuld en schaamte en ging op zoek naar andere vrouwen om er over te praten. Ze wilde dit alles in een documentaire verwerken. Vaak liep ze tegen muren op omdat niet iedereen hierover wilde praten. Of mensen wilde praten onder een fictieve naam omdat de schuld en schaamte er na al die jaren er nog was en vaak de naaste familie niet op de hoogte waren.

Het resultaat van al die gesprekken staan in deze bundel. Naast een aantal interviews (die als vraag- en antwoord verslag staan vermeldt) volgen er de verhalen van elf vrouwen. Allen gaan over de psychische en morele gevolgen van een abortus. Bij veel verhalen komt naar voren dat de begeleiding van vrouwen met psychische klachten na een abortus veel beter zou moeten zijn.

Op verzoek van VBOK-directeur Arthur Alderliesten verscheen een Nederlandse vertaling van dit boek van de in 2015 overleden filmregisseur Renate Günther-Greene. De VBOK wil hiermee het taboe op abortus doorbreken. Met name de conclusie uit het onderzoek van Günther- Greene dat abortuspreventie meer aandacht verdient en dat vrouwen die een zwangerschapsafbreking overwegen veel beter moeten worden voorgelicht over de ingrijpende psychosociale gevolgen spreken aan. In Duitsland is abortus pas toegestaan nadat de vrouw verplicht contact heeft gehad met een counselor en de VBOK hoopt dat dit ook in Nederland van kracht gaat. In Duitsland is de abortusratio fors lager dan die in Nederland wat volgens de VBOK ook zeker aan wet- en regelgeving ligt.
Na een inleidend verhaal over de eigen ervaring van Günther-Greene en tevens de reden waarom deze bundel door haar is samengesteld, lezen we eerst een woord vooraf en twee gesprekken met experts. Daarna volgen de verhalen van de ervaringsdeskundigen. Elf totaal verschillende vrouwen met verschillende achtergronden. Alle elf vertellen hoe ze zwanger raakte en waarom ze voor abortus kozen en hoe dat in zijn werk ging. Openhartige verhalen, waarbij ik sommige verhalen met verbazing las als het ging over hoe de abortus werd ondergaan en hoe de zorgverlener en de naasten van de vrouwen hiermee omgingen. Niet alleen ongeplande of ongewenste zwangerschappen maar ook het verhaal over een zwangerschap van een zwaar gehandicapt kindje wat afgebroken moet worden. De essentie van alle verhalen was naar mijn idee eigenlijk de (ontbrekende) voorlichting en begeleiding voor, tijdens en na de abortus. Dat zou zeker veel beter moeten zijn.
Hoewel een counselor in Duitsland verplicht is (en volgens de VBOK ook in Nederland zou moeten) blijkt dat ook niet altijd zo te gaan. In het nawoord door Arthur Alderliesten van de VBOK staat een heel duidelijk schema over de verschillen in de Duitse en Nederlandse wetgeving. Sommige verschillen zijn groot. De grens in Duitsland voor abortus is 12 weken en in Nederland 24 weken. Ook dat zou een reden zijn dat er in verhouding minder abortus is dan in Nederland en niet alleen de counseling waarover gesproken wordt. De thematiek is niet zo zwart/wit af te spiegelen. Maar feit blijft dat na jaren strijden er de mogelijkheid is tot abortus en als deze wel overwogen keuze wordt gemaakt moet er wel een goede begeleiding zijn.
Kleine kanttekening vind ik wel dat veel verhalen /gebeurtenissen een flinke tijd geleden hebben afgespeeld. Ik had graag een wat recenter interview er bij willen zien om te kijken of er in al die jaren al wat is verbeterd in de begeleiding of misschien een interview over de situatie in Nederland en hoe het daar gaat.
Verder denk ik dat voor vrouwen die met deze emoties worstelen het fijn is deze verhalen te lezen, zodat ze weten niet alleen te staan en ik denk dat het voor hulpverleners goed is te lezen om wat meer achtergronden te weten en ook waar de behoefte in de begeleiding zou kunnen liggen.

Conny Schelvis
http://www.conniesboekkies.wordpress.com

Handboek Dierenwelzijn

Soms kan een boek je met de neus op de feiten drukken. Maar dit boek maakt veel bij mij los. Dieren hebben geen stem , daarom moet er meer aan dacht komen voor dierenwelzijn.

Ik zelf hou van dieren. Maar er zijn genoeg mensen die dat niet doen.

Je vraagt je weleens af: wie zijn de echte beesten?

Jij hebt namelijk een keuze. … Een dier niet.

Ik kom zelf vaak in Hoenderdael, het ligt in mijn dorp. Daar vangen ze vaak dieren op. Bijvoorbeeld beren die door de mens werden gefokt om later af te schieten. Maar ook vangen ze bij stichting leeuw grote katachtige op. De stichting zit in het park. Je ziet wat mensen deze prachtige dieren aan gedaan hebben. Ik ben ook tegen circus dieren… gelukkig krijgen ze een kans op een nieuw of beter leven, door de liefde van de mens. En ze gaan vaak weer terug naar het wild. Mogen zich weer wilde dieren voelen.

Maar in het dierenwelzijn boek stelt de auteur veel vreselijke dingen aan de kaak.

Hoe gaan wij werkelijk met dieren om? Het is om te huilen! Verschrikkelijk al dat leed. Proefdieren. Pelsdieren. Boerenbedrijven. Slachterijen. Het is gigantisch wreed. Met dit boek komt dat naar voren. Het is om te huilen.

Ik heb het boek niet uitgelezen. De foto’s werden me teveel van het goede. De waarheid is hard.

Ik ben blij dat er veel organisaties zijn die zich inzetten voor dieren. En de auteur dmv dit boek. Want het moet anders kunnen. Meer controle.

Dit moeten wij als mensen gaan doen. Sta op voor de dieren… En geniet van deze dieren in hun natuurlijke habitat. Voordat de mensheid ze allemaal laat verdwijnen.

Zorg goed voor je huisdier, je krijgt er zoveel liefde voor terug. De liefde van een dier is onvoorwaardelijk.

Denk eens na over het stukje vlees dat op je bord ligt…..
Denk eens na over al die dieren, die alleen maar pijn en angst kennen. Het is hartverscheurend.
Zij kunnen niet praten. Dus geef ik ze op deze manier een stem.

Ik heb het boek niet uitgelezen. Ik geef het ook geen sterren.

Dierenleed verdient geen enkele ster.

Wat is Dierenwelzijn?
Dierenwelzijn is op zijn mooist als wij om ze geven! En ze een kans krijgen op een mooi en goed leven!

Frank Bill- Donnybrook 


Donnybrook is een toernooi. Men vecht daar voor een grote geldprijs. Net zolang Tot er nog maar een vechtersbaas over is. Jarhead besluit om mee te gaan doen. Hij moet zijn kinderen eten geven. Dit toernooi winnen, dan zijn al zijn zorgen voorbij.  Maar er zijn meer vechters die precies hetzelfde  idee hebben. Ze gaan allemaal voor de winst.

Het duurt even voordat ze bij de Donnybrook aankomen. Eerst moeten ze er zien te komen. Dit is een absurde roadtrip, voor de deelnemers. Er vallen veel gewonden en doden. Het bloed en weefsel vliegen je regelmatig om de oren. Het Boek heeft weinig tot geen rustmomentjes. De actie blijft doorgaan. Niet vergeten adem te halen. 

Voor mij is het allemaal te veel van het goede. Er zijn ook behoorlijk veel personages, ze gebruiken veel drugs en zijn Niet op hun mondje gevallen. Het heeft een goede rode draad die je kunt volgen. Maar in miin ogen,  is het over the top. Het is ook niet echt een roman, ik vind het meer een thriller, met horror aspecten, omdat het erg bloederig is, van tijd tot tijd.

Je moet echt van dit soort verhalen houden. De auteur beschrijft alles levensecht en je ziet álles voor je. Op sommige momenten wil je dat liever niet. Er staat een scene in met een hond. Deze had ik liever niet gelezen. Ik kan namelijk niet tégen dierenleed. 

Het is wel enorm spannend en zit bomvol actie. Maar ik Kon mijn draai er niet goed in vinden. 3***