Peter Feller & Tiny Fisscher- Clara, Het krantenmeisje

In dit boek ga je terug naar 1911/1912. Clara heeft pas haar vader verloren en ze moeten alle touwtjes aan elkaar vastknopen, om rond te komen. Om haar moeder te steunen, stopt ze met school en zoekt ze een baan. Ze is het allereerste krantenmeisje van Nederland en verkoopt haar kranten op het Centraal Station, in Amsterdam. Het is een mannenwereld, maar ze weet zich staande te houden en wordt al snel een bekend gezicht in de stad. Ze wil graag journalist worden en doet er dan ook alles aan, om haar droom te laten uitkomen. Je leest het verhaal door haar ogen. Het leven toen, was zwaar. Thuis is het soms erg moeilijk, omdat er te weinig geld is. Maar ook gebeuren er dingen met haar buren en familie. Deze dingen zitten haar heel erg dwars. Clara is niet op haar mondje gevallen. Ze zegt wat ze denkt en komt af en toe best brutaal over. Maar ze heeft een hart van goud. Ze wil goede dingen doen.

Het is een kijkje in het leven van een meisje met grootse dromen. Maar ook van een normaal meisje, die voor toen de tijd, aparte dingen deed. Het is avontuurlijk, grappig en soms behoorlijk emotioneel.

Soms staan er typische Amsterdamse uitspraken in. Een andere keer denk je: Zei ze dat echt? En weer een andere keer, moet je enorm hard lachen. Ook moet je de tissues bij de hand houden. Het is ook een aangrijpend verhaal. Eigenlijk heeft het van alles wat.

De hoofdstukken zijn niet te lang en beginnen met een leuke kop. Het zijn tekeningen uit het verhaal, op dat moment. Dus er kan veel voorbij komen. van Kamelen, schaatsen tot Amsterdamse huisjes. Dit geeft het een nog betere sfeer, het maakt het eigen. Dat vind ik echt heel leuk gedaan. Je kunt elke tekening in het verhaal plaatsen.

Ik geef dit verhaal 4,5 sterren.

Boekplanner, 52 weken focus op jouw boek! (+ winactie!)

Dit boek is tot stand gekomen door de schrijfcoach Jolanda Pikkaart en uitgever Esther van der Ham. Ze nemen je mee, stap voor stap, naar je toekomstige boek. In een aantal stappen leer je van alles, over het schrijven van een boek. Maar begin, wel bij het begin!

Je moet eerst een keuze maken, over wat je gaat schrijven, hoelang je er over denkt te doen. Welk publiek wil je trekken? Tijdens het schrijven krijg je leuke tips over personages etc. Het is een soort dagboek idee. Dus je schijft, per dag, steeds op, hoe het vordert en geeft antwoord op de vragen die er in staan. Zo krijgt je boek langzaam een vorm.

Ook staan er tips in over de promotie, social media, hoe je een achterflap schrijft en nog veel meer. Het is een compleet boek, met tips, maar uiteindelijk, moet je het wel zelf doen. Maar je hebt een steuntje in de rug. Ik denk dat het je goed op weg zal helpen. Ik geef het 3,5 sterren, cijfer: 7.

Ik ga geen boek schrijven, dus maak geen gebruik van dit boek. Maar ik wil het boek wel weggeven aan iemand, die een boek wil gaan schrijven. Denk jij, dat je dit boek kunt gebruiken? Stuur me dan een berichtje op facebook (Tazzy Jeninga), en vertel me waarom jij een boek wilt schrijven…… en wie weet komt het dan naar jou toe, tegen verzendkosten…..

Joshua M. Greene- Here Comes the Sun (George Harrison)

Dit Engelstalige boek neemt je mee door het leven van George. Je begint bij zijn jeugd en kindertijd. Je komt erachter hoe zijn drang naar muziek en de spirituele wereld is begonnen. George hield van muziek, maar wou altijd nieuwe dingen leren. De Sitar heeft zijn leven veranderd. Maar The Beatles kwamen eerst. George kwam uit een hardwerkend gezin. Zijn vader was buschauffeur. De beroemdheid die kwam, door The Beatles, heeft hem echt het meeste gedaan. Hij wist niet hoe hij ermee om moest gaan. Waarom was hij zo bijzonder? Waarom schreeuwen mensen zijn naam? Hierdoor ging hij op zoek naar zichzelf. Muzikaal gezien, probeerde hij nieuwe dingen uit. Maar kreeg hij weinig kans om zijn liedjes op de albums te krijgen. Spiritueel gezien was hij overweldigend en heeft hij Hare Krishna en Yoga aan de rest van de wereld laten zien. Hij was een vrijgevige man en hield van eerlijkheid, maar hij was constant op zoek naar de echte George en de spiritualiteit was daar een groot aspect van.

George hield van mooie auto’s, hele snelle auto’s, dat was zijn ding. Maar nog meer hield hij ervan om met mensen te praten. Gewone mensen, het maakte hem niet uit wie je was. Hij had altijd interesse in anderen. Ze noemden hem vaak de stille Beatle, maar hij bleef gewoon op de achtergrond, omdat het van hem allemaal niet hoefde, die aandacht. Als hij wat zei, dan kwam het uit zijn hart. Soms met sarcastische, donkere humor, vaak met een dikke knipoog. Zijn ogen keken recht in iemands ziel. Hij wou je echt leren kennen! Zijn interesse was oprecht. Hij wou graag normaal zijn. Hij snakte er naar!

Hij heeft in zijn leven, gevonden wat hij zocht. Innerlijke rust en een rotsvast geloof in het leven en wat er gebeurt na de dood. Maar wel op zijn eigen manier. Hij heeft veel dingen eigengemaakt. Hij vond het altijd apart en soms zelfs beangstigend om beroemd te zijn. Hij heeft nooit naast zijn schoenen gelopen. Hij bleef de jongen, die hij was, toen hij van zijn moeder zijn eerste gitaar kreeg. Maar hij werd wel uiteindelijk de man, die de betekenis van het leven vond. En hij kreeg de rust waar hij zo naar verlangde.

Hij kon genieten van gesprekken, mensen helpen, zijn zoon zien opgroeien en zijn prachtige huis met gigantische tuin. Friar park was zijn thuishaven. Hier kon hij uren wandelen, mediteren en muziek maken. Ver weg van de echte wereld. Want de echte wereld, daar voelde hij zich soms echt niet thuis.

Een mooie kijk in het leven van voor The Beatles, met foto’s! En wat er gebeurde na The Beatles. George vond het niet fijn om een Beatle te worden genoemd. Hij kon niet tegen bullshit en hield van mensen.

Als men mij nu vraagt; Wie was George Harrison? Dan zeg ik: een man die van mensen hield en innerlijke rust zocht. Maar weet je wat hij vooral ook was? Zeer grappig! Zijn humor was geweldig. Maar in een woord samenvatten… Dat gaat moeilijk. Ik denk dat ik dan zeg: Goedheid. Hij had zo”n goed hart, iedereen verdiende iets goeds. Hij deed goed, hij was ‘Grace’, op zijn Engels gezegd.

George heeft in zijn leven veel gevochten, figuurlijk. Kanker overwonnen. Voor zijn muziek. Voor zijn geloof. Hij heeft de angst voor de dood overwonnen. Dat is echt heel bijzonder. Hij deed wat jij en ik, waarschijnlijk nooit zullen kunnen: Rust vinden en helemaal tevreden zijn. Klaar zijn om de aarde te verlaten. En zijn leven was kort, maar hij voelde het alsof het meerdere levens waren. Zo’n kijk hebben op het leven, vind ik echt bijzonder. Hij was uniek.

Het boek is verdeeld in diverse stukken van zijn leven. Ook het drugsgebruik komt goed aan bod. Maar het zijn vooral de goeroes en spirituele mensen in zijn leven, die een groot podium krijgen in dit boek. Zij hebben hem geholpen om zichzelf te worden.

Hij had zelf nooit kunnen weten, dat hij de wereld zou veranderen….. Maar dat heeft hij dus mooi wel gedaan. Ten goede! Muzikaal en spiritueel. George was een man met een groot hart.

Ik geef het boek 4**** en plaats deze recensie op de dag dat hij 77 jaar zou zijn geworden. 24 februari 2020. (Want als fan weet je wel, dat hij altijd dacht, dat hij de 25ste was geboren. Kort voor zijn dood, hoorde hij dat het de 24ste was).

Elsbeth de Jager & Ingrid van der knaap- Op glad ijs

Dolma groeit op, in een voor ons onbekende wereld. Ze leeft in een wereld van ijs en sneeuw, in de Himalaya. Ze wil schrijfster worden en zit vol met leuke ideeën. Je ziet het verhaal door haar ogen, soms is het best grappig. Maar hun belevenissen, zijn alles behalve grappig.Als de tijd komt, om naar school te gaan, is ze dolenthousiast. Haar vader brengt zijn kinderen naar school. Deze school ligt een heel eind van hun huis. Ze moeten met gevaar voor eigen leven een tocht maken, door het snel ontdooiende ijsgebied. Als je in het water valt, ben je binnen 8 minuten dood. Dolma wil heel graag naar school. Maar al snel komt ze er achter, dat de tocht erheen, bar en boos is. Ze is enorm bang en vreest dat ze niet levend zullen aankomen. Onderweg gaan er dingen goed mis.

Het is een spannend verhaal, met mooie illustraties. Deze tekeningen passen goed bij het verhaal.

Het heeft een aantal leerzame aspecten, waar je als volwassene ook nog iets van opsteekt. Het boekje komt uit de cultuurhistorische reeks van Droomvallei uitgeverij.

Het leest erg vlot, is een groot avontuur en is een echte aanrader. 4****.

Gastrecensent: Connie Schelvis-Mens: Frank Heine- Echt waar!

Titel echt waar !
Auteur Frank Heine
Uitgeveirj Aspekt
Isbn 9789463384018

Frank Heine (1945), werkte in de kunst en cultuur. Hij gaf leiding aan theater, muziekscholen en culturele centra. Hij schreef jaarverslagen, beleidstukken en publiciteitsteksten, redigeerde teksten en schreef al eerder romans. Daarnaast schreef hij korte verhalen en columns die je ook in dit bundeltje kunt lezen.

Naast meer dan 40 korte verhalen tref je ook een aantal gedichten en verzen aan. Het voorwoord is aan de hand van zijn partner die in het boek wordt genoemd als A. A. vraagt zich af of iemand zijn of haar partner goed kent en hoe goed kan je iemand eigenlijk kennen? Mijn tegenvraag of je het wel zou moeten willen, iemand helemaal kennen. Een beetje mystiek op zijn tijd kan immers geen kwaad? De gedichten achter in hebben dat mystieke waar je van kunt en mag genieten als dat je ligt.

Na het voorwoord gaan we van start met de korte verhalen en overdenkingen. De auteur heeft uit eigen belevenissen geput en een groot aantal is waargebeurd ( echt waar). Hoewel de onderwerpen zeer uit een lopen is een vleugje ironie wel een rode draad in de meeste stukjes die ik dan ook met een glimlach heb gelezen.
De titels ‘thuiszorg’ en ‘ wmo’ trokken uiteraard als eerste mijn aandacht ,vast vanwege mijn werkveld, en heb ik met meer dan plezier gelezen. Hier gaat het een keer niet over de nodige zorg maar hoe een slimme, onaangename man, na een keukentafelgesprek wel een heel bijzondere manier verzint om zijn zorg in te kopen. Heerlijke humor met een dun zwart randje.

Door de grote variatie en prettig leesbare korte verhalen is het een perfect bundeltje om op te pakken en willekeurig open te slaan. Fijne tussendoortjes, ideaal voor een verloren momentje.

Na de korte verhalen volgen er een dertiental gedichten en zes mystieke verzen. Ik ben geen gedichtenmens en zal ze daarom verder niet bespreken behalve dat ik wil zeggen dat ze zeer toegankelijk zijn, zelfs voor een leek als ik. Het lezen van een gedicht en hier iets uit halen is voor een ieder heel persoonlijk.
Zoals gezegd heb ik er zelf niet veel mee maar ik moet zeggen dat “ tweede kerstdag”, “ allerzielen” en “nachtgebed” mij toch wel over konden halen ze te herlezen en zeker te waarderen.

Ik moet zeggen dat ik zelf nooit snel een gedichtenbundel op zou pakken en door deze toe te voegen heb ik toch hier kennis mee gemaakt. Ik denk dat door het samenvoegen van genres je een groter publiek zou kunnen bereiken.
Al zou ik als ik kon kiezen liever nog wat van zijn verhalen willen lezen.

Ik geef deze bundel drie sterren.

Conny Schelvis

Raymond Rutting- Wereldbeelden

In dit prachtige fotoboek, neemt de fotograaf je mee op reis. Je komt in prachtige taferelen terecht, ziet de echte mens op papier tot leven komen en waant je even in een andere wereld. Deze fotograaf is echt steengoed. Hij trekt je de foto’s in. Hij speelt met licht, duisternis, perspectief, contrast, diepte en tijd. De foto’s zijn dan ook in deze categorieën verdeeld. Het zijn foto’s die jij zelf zou willen maken. Het is bijna magisch, hoe hij een gevoel weet vast te leggen.

Gevoelige plaat, dat kan hij echt. Dit boek ga ik zeker vaak door bladeren.

Er staan ook persoonlijke verhalen in van mensen die hem bewonderen of met hem hebben samengewerkt. Denk hierbij bijvoorbeeld aan Sacha de Boer.

Een groot, zwaar boek met foto’s die je raken. Niet alle foto’s zullen je raken. Maar de meeste wel. Ik vond de foto op Antarctica bijvoorbeeld echt prachtig. Maar de enige foto, waarvan ik denk: moest die er nu echt in? Is die van Thierry Baudet. Ik heb niets met die man, maar deze foto past wel bij de categorie Tijd. Deze foto vond ik niet zo bijzonder. Maar dat is ook erg persoonlijk, omdat deze man, mij nogal irriteert. Hahaha.

De foto’s stralen allemaal iets tastbaars uit. Ik vind dat bijzonder knap gedaan.

Het boek krijgt 4☆☆☆☆ van mij. Waarom geen 5? Ik had graag iets meer informatie gelezen over sommige foto’s! Het echte verhaal, nu moest ik het zelf invullen. Wat ook de bedoeling is. Maar ik word dan nieuwsgierig naar het echte verhaal, achter zo’n foto.